1 Como o ouro ficou escuro!
Como o ouro puro perdeu o seu brilho!
As pedras do Templo estão espalhadas pelas esquinas das ruas!
2 Os moços de Jerusalém eram tão preciosos para nós como o ouro puro,
mas agora são tratados como simples potes de barro.
3 Até as lobas dão de mamar às suas crias,
mas o meu povo é como os avestruzes,
cruéis para os seus filhotes.
4 Os bebês de Jerusalém morrem de sede;
as crianças pedem comida,
mas ninguém lhes dá nada.
5 Os que antes comiam comidas finas
agora morrem de fome pelas ruas;
os que vestiam roupas caras
agora vivem nos montes de lixo.
6 O meu povo tem sido mais castigado
do que os moradores de Sodoma,
que foi destruída num momento pela mão de Deus.
7 Os nossos príncipes eram puros como o leite
e sem manchas como a neve;
eram fortes, cheios de vigor,
e os seus olhos brilhavam de saúde.
8 Agora, o seu rosto está preto como carvão,
e, quando eles andam pelas ruas, ninguém os conhece.
A pele deles secou como a madeira
e grudou nos seus ossos.
9 Aqueles que morreram na guerra
foram mais felizes do que os que morreram depois,
porque estes foram se acabando devagarinho
por não terem nada para comer.
10 Quando Jerusalém foi destruída,
mulheres que antes eram amorosas
cozinharam os seus próprios filhos
e os comeram.
11 O Senhor Deus descarregou o seu furor,
derramou o ardor da sua ira.
Ele pôs fogo em Jerusalém
e a arrasou até o chão.
12 Ninguém neste mundo, nem mesmo os reis,
acreditava que algum inimigo
conseguisse entrar pelos portões de Jerusalém.
13 Tudo isso aconteceu por causa dos pecados
e das maldades dos seus profetas e dos seus sacerdotes,
culpados de causar a morte de pessoas inocentes.
14 Sacerdotes e profetas andavam pelas ruas como cegos,
tão sujos de sangue, que ninguém tocava na roupa deles.
15 E o povo gritava:
"Fora daqui! Vocês são impuros!
Não encostem a mão em nós!"
Quando eles fugiram, andando de país em país,
os próprios pagãos disseram:
"Esses homens não podem morar aqui."
16 O Senhor não deu mais atenção a eles,
o próprio Deus os espalhou.
Ele não teve respeito pelos nossos sacerdotes,
nem pena dos nossos líderes.
17 Ficamos olhando até cansar,
esperando o socorro que nunca chegou.
Confiamos no auxílio de uma nação
que não podia ajudar.
18 Os inimigos nos estavam vigiando,
de modo que não podíamos andar pelas ruas.
Os nossos dias estavam contados,
o fim estava perto.
19 Os nossos perseguidores foram mais rápidos do que as águias do céu;
eles nos perseguiram nas montanhas
e nos atacaram de surpresa no deserto.
20 Eles prenderam aquele que é a fonte da nossa vida,
prenderam o rei que o Senhor havia escolhido,
aquele que pensávamos que ia nos defender dos invasores.
21 Vocês, povo de Edom e de Uz, podem rir;
alegrem-se enquanto há tempo,
pois a sua desgraça também está chegando.
Vocês vão ficar bêbados e nus.
22 Jerusalém já recebeu o castigo pelos seus pecados.
O Senhor não deixará que os seus moradores
fiquem espalhados em terras estrangeiras.
Mas vocês, povo de Edom, serão castigados por Deus;
ele fará com que todos fiquem conhecendo os pecados de vocês.
Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 ALEPH. Quomodo obscuratum est aurum,mutatum est obryzum optimum!Dispersi sunt lapides sanctiin capite omnium platearum.2 BETH. Filii Sion inclitiet ponderati auro primo,quomodo reputati sunt in vasa testea,opus manuum figuli!3 GHIMEL. Sed et thoes nudaverunt mammam,lactaverunt catulos suos;filia populi mei crudelisquasi struthio in deserto.4 DALETH. Adhaesit lingua lactantisad palatum eius in siti;parvuli petierunt panem,et non erat qui frangeret eis.5 HE. Qui vescebantur voluptuose,interierunt in viis;qui nutriebantur in coccinis,amplexati sunt stercora.6 VAU. Et maior effecta est iniquitas filiae populi meipeccato Sodomae,quae subversa est in momento,et non laborabant in ea manus.7 ZAIN. Candidiores nazaraei eius nive,nitidiores lacte,rubicundiores in corpore coralliis,sapphirus aspectus eorum.8 HETH. Denigrata est super carbones facies eorum,et non sunt cogniti in plateis:adhaesit cutis eorum ossibus,aruit et facta est quasi lignum.9 TETH. Melius fuit occisis gladioquam interfectis fame,quoniam isti extabuerunt consumptia sterilitate terrae.10 IOD. Manus mulierum misericordiumcoxerunt filios suos:facti sunt cibus earumin contritione filiae populi mei.11 CAPH. Complevit Dominus furorem suum,effudit iram indignationis suae;et succendit ignem in Sion,qui devoravit fundamenta eius.12 LAMED. Non crediderunt reges terraeet universi habitatores orbis,quoniam ingrederetur hostis et inimicusper portas Ierusalem.13 MEM. Propter peccata prophetarum eiuset iniquitates sacerdotum eius,qui effuderunt in medio eiussanguinem iustorum.14 NUN. Erraverunt caeci in plateis,polluti sunt in sanguine,ita ut nemo posset attingerelacinias eorum.15 SAMECH. " Recedite! Pollutus est ", clamaverunt eis; Recedite, abite, nolite tangere! ".Cum fugerent et errarent, dixerunt inter gentes: Non addent ultra ut incolant ".16 PHE. Facies Domini dispersit eos,non addet ut respiciat eos;facies sacerdotum non respexeruntneque senum miserti sunt.17 AIN. Adhuc deficiunt oculi nostriad auxilium nostrum vanum?In specula nostra respeximusad gentem, quae salvare non potest.18 SADE. Insidiati sunt vestigiis nostris,ne iremus per plateas nostras. Appropinquavit finis noster, completi sunt dies nostri,quia venit finis noster ".19 COPH. Velociores fuerunt persecutores nostriaquilis caeli;super montes persecuti sunt nos,in deserto insidiati sunt nobis.20 RES. Spiritus oris nostri, unctus Domini,captus est in foveis eorum,de quo dicebamus: " Sub umbra suavivemus in gentibus ".21 SIN. Gaude et laetare, filia Edom,quae habitas in terra Us;ad te quoque perveniet calix,inebriaberis atque nudaberis.22 THAU. Completa est iniquitas tua, filia Sion,non addet ultra ut transmigret te;visitavit iniquitatem tuam, filia Edom,discooperuit peccata tua.