1 Então Zofar, da região de Naamá, em resposta disse:

2 "Jó, você me deixou perturbado,

e por isso respondo logo.

3 As suas repreensões são um insulto,

mas eu sei dar a resposta certa.

4 "Você sabe muito bem que desde os tempos antigos,

desde que o ser humano existe na terra,

sempre foi assim:

5 a alegria de quem é mau dura pouco;

o seu prazer passa depressa.

6 Ele pode ser tão alto como o céu,

e a sua cabeça tocar nas nuvens,

7 mas ele se acabará para sempre como a cinza,

e os seus conhecidos não ficarão sabendo o que aconteceu com ele.

8 Ele desaparecerá como um sonho,

como uma visão da noite,

para nunca mais ser visto.

9 As pessoas que viviam com ele

não o verão mais.

10 Os seus filhos devolverão aos pobres aquilo que ele roubou,

aquilo que ele ganhou desonestamente.

11 O seu corpo jovem e forte logo virará pó.

12 "Para quem é mau, a maldade é doce.

Ele a esconde debaixo da língua

13 e fica com ela na boca

para sentir bem o seu gosto.

14 Mas daí a pouco, no estômago,

ela vira um veneno amargoso.

15 O homem mau vomita as riquezas que rouba;

Deus as arranca do seu estômago.

16 Ele toma veneno de cobra,

e esse veneno o mata.

17 Quem é mau não terá o prazer de tomar leite e mel,

que correm como rios.

18 Ele terá de abandonar tudo o que ganhou com o seu trabalho

e não poderá aproveitar as suas riquezas.

19 Isso porque explora os pobres e os esquece

e rouba as casas dos outros

em vez de construir as suas.

20 Ele nunca está satisfeito com o que possui;

quer ter sempre mais e mais.

21 Avança em tudo o que pode,

mas a sua prosperidade acabará.

22 No ponto mais alto do seu sucesso, a miséria o atacará;

todo o peso da desgraça cairá sobre ele.

23 "Ele que encha a barriga!

Deus descarregará sobre ele a sua ira;

Deus fará chover sobre ele o seu furor.

24 Mesmo que ele escape de uma arma de ferro,

uma flecha com ponta de bronze o atravessará.

25 Tirarão a flecha das suas costas,

e ela sairá brilhando com o seu sangue.

E o medo tomará conta dele.

26 Tudo o que ele ajuntou será destruído;

um fogo não aceso por mãos humanas

acabará com ele e com toda a sua família.

27 "O céu mostrará os pecados dos maus,

e a terra se levantará para acusá-los.

28 No dia em que a ira de Deus se derramar sobre eles,

todas as suas riquezas serão destruídas.

29 É isso o que Deus faz com os perversos;

é essa a recompensa que ele guarda para os maus."

1 Nang magkagayo'y sumagot si Zophar na Naamathita, at nagsabi, 2 Kaya't nagbibigay sagot sa akin ang aking mga pagiisip, dahil nga sa aking pagmamadali na taglay ko. 3 Aking narinig ang saway na inilalagay ako sa kahihiyan, at ang diwa ng aking pagkaunawa ay sumasagot sa akin. 4 Hindi mo ba nalalaman ito ng una, mula nang ang tao'y malagay sa lupa, 5 Na ang pagtatagumpay ng masama ay maikli, at ang kagalakan ng di banal ay sandali lamang? 6 Bagaman ang kaniyang karilagan ay napaiilanglang hanggang sa langit, at ang kaniyang ulo ay umaabot hanggang sa mga alapaap; 7 Gayon may matutunaw siya magpakailan man, na gaya ng kaniyang sariling dumi: silang nangakakita sa kaniya ay mangagsasabi: Nasaan siya? 8 Siya'y mawawala na gaya ng panaginip, at hindi masusumpungan. Oo, siya'y mawawala na parang pangitain sa gabi. 9 Ang mata na nakakita sa kaniya ay hindi na siya makikita pa; ni mamamalas pa man siya sa kaniyang pook. 10 Hahanapin ng kaniyang mga anak ang lingap ng dukha, at ang kaniyang mga kamay ay magsasauli ng kaniyang kayamanan. 11 Ang kaniyang mga buto ay puspos ng kaniyang kabataan, nguni't hihiga na kasama niya sa alabok. 12 Bagaman ang kasamaan ay masarap sa kaniyang bibig, bagaman kaniyang itago sa ilalim ng kaniyang dila; 13 Bagaman kaniyang patawarin, at hindi niya ito babayaan, kundi ingatan pa sa loob ng kaniyang bibig; 14 Gayon ma'y ang kaniyang pagkain ay nabago na sa kaniyang tiyan, siyang kamandag ng mga ahas sa loob niya. 15 Siya'y sumakmal ng mga kayamanan, at kaniyang mga isusuka uli: mga aalisin uli ng Dios sa kaniyang tiyan. 16 Kaniyang hihititin ang kamandag ng mga ahas; papatayin siya ng dila ng ulupong. 17 Hindi niya matitingnan ang mga ilog, ang umaagos na mga bukal ng pulot at mantekilya. 18 Na kaniyang isasauli ang kaniyang pinagpagalan, at hindi lalamunin; ayon sa pag-aari na kaniyang tinangkilik, hindi siya magagalak. 19 Sapagka't kaniyang pinighati at pinabayaan ang dukha; kaniyang kinuhang marahas ang isang bahay; at hindi niya itatayo. 20 Sapagka't hindi siya nakakilala ng katiwasayan sa loob niya, hindi siya makapagliligtas ng anoman sa kaniyang kinaluluguran. 21 Walang bagay na naiwan na hindi niya sinakmal; kaya't ang kaniyang kaginhawahan ay hindi mananatili. 22 Sa lubos niyang kasaganaan ay magigipit siya; ang kamay ng bawa't nasa karalitaan ay darating sa kaniya. 23 Pagka kaniyang bubusugin ang kaniyang tiyan, ihuhulog ng Dios ang kaniyang mabangis na poot sa kaniya. At ibubugso sa kaniya samantalang siya'y kumakain. 24 Kaniyang tatakasan ang sandatang bakal, at ang busog na tanso ay hihilagpos sa kaniya. 25 Binubunot niya ang pana, at lumalabas sa kaniyang katawan: Oo, ang makintab na talim ay lumalabas mula sa kaniyang apdo; mga kakilabutan ang sumasa kaniya. 26 Lahat na kadiliman ay nalalagay na mga pinakakayamanan niya; isang apoy na hindi hinipan ng tao ay susupok sa kaniya: susupukin niyaon ang naiwan sa kaniyang tolda. 27 Ihahayag ng mga langit ang kaniyang kasamaan, at ang lupa ay babangon laban sa kaniya. 28 Ang pakinabang ng kaniyang bahay ay yayaon, ang kaniyang mga pag-aari ay huhuho sa kaarawan ng kaniyang kapootan. 29 Ito ang bahagi ng masamang tao mula sa Dios, at ang manang takda sa kaniya ng Dios.