1 Há minas de onde se tira a prata,
há lugares onde se refina o ouro.
2 O ferro é tirado da terra,
e das pedras se derrete o cobre.
3 Os mineiros levam luz para debaixo da terra;
eles exploram lugares profundos
e ali, na escuridão, procuram minérios.
4 Longe das cidades,
em lugares por onde ninguém passa,
eles abrem os poços das minas.
E trabalham na solidão,
pendurados e balançando de um lado para outro.
5 Por cima deles, a terra produz trigo
e por baixo está toda rasgada e esmigalhada.
6 As suas pedras contêm safiras,
e no seu pó se encontra ouro.
7 As águias não veem o caminho que desce para as minas,
e os falcões também não o conhecem.
8 Os leões e outros animais ferozes
nunca descem por esse caminho.
9 Os homens cavam as rochas mais duras
e cortam as montanhas até o chão.
10 Eles furam túneis nas pedras,
com olhos abertos para tudo o que é precioso.
11 Eles cavam até chegar às nascentes dos rios
e trazem para a luz o que estava escondido.
12 Mas onde pode ser achada a sabedoria?
Em que lugar está a inteligência?
13 Os seres humanos não conhecem o valor da sabedoria
e não a encontram neste mundo.
14 O Oceano afirma: "Aqui não está",
e o Mar diz: "Aqui também não."
15 Ela não pode ser comprada com ouro,
nem trocada por prata.
16 Não se compra a sabedoria com o ouro mais puro,
nem com pedras preciosas, como a ágata ou a safira.
17 Ela vale mais do que o ouro ou o vidro;
não se pode trocá-la por joias de ouro puro.
18 Do coral e do cristal nem se fala;
a sabedoria é mais valiosa do que as pérolas.
19 O topázio da Etiópia não se compara com ela;
e ela não pode ser comprada com o ouro mais puro.
20 De onde vem, então, a sabedoria?
Em que lugar está a inteligência?
21 Nenhum ser vivo pode vê-la,
nem mesmo as aves que voam no céu.
22 Até a Destruição e a Morte dizem:
"Nós apenas ouvimos falar dela."
23 Só Deus conhece o caminho;
só ele sabe onde está a sabedoria
24 porque a sua vista alcança os lugares mais distantes do mundo;
ele vê tudo o que acontece aqui na terra.
25 Quando Deus regulou a força dos ventos
e marcou o tamanho do mar;
26 quando decidiu onde a chuva devia cair
e por onde a tempestade devia passar;
27 foi então que ele viu a sabedoria,
e a examinou, e aprovou.
28 E ele disse aos seres humanos:
"Para ser sábio, é preciso temer o Senhor;
para ter compreensão, é necessário afastar-se do mal."
Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Tunay na may mina na mayroong pilak, at dako na ukol sa ginto na kanilang pinagdadalisayan. 2 Bakal ay hinuhukay sa lupa, at tanso ay binububo mula sa bato. 3 Ang tao'y naglalagay ng wakas sa kadiliman, at sumisiyasat hanggang sa kalayulayuang hangganan ng mga bato ng kadiliman at salimuot na kadiliman. 4 Siya'y humuhukay ng malayo sa tinatahanan ng mga tao: nililimot ng paa na dumadaan nagbibitin doong malayo sa mga tao, sila'y umuugoy na paroo't parito. 5 Tungkol sa lupa, mula rito'y nanggagaling ang tinapay: at sa ilalim ay wari tinutuklap ng apoy. 6 Ang mga bato nito'y kinaroroonan ng mga zafiro. At ito'y may alabok na ginto. 7 Yaong landas na walang ibong mangdadagit ay nakakaalam. Ni nakita man ng mata ng falkon: 8 Hindi natungtungan ng mga palalong hayop, ni naraanan man ng mabangis na leon, 9 Kaniyang inilalabas ang kaniyang kamay sa batong pingkian; binabaligtad ng mga ugat ang mga bundok. 10 Siya'y nagbabangbang sa gitna ng mga bato; at ang kaniyang mata ay nakakakita ng bawa't mahalagang bagay. 11 Kaniyang tinatalian ang mga lagaslas upang huwag umagos; at ang bagay na nakukubli ay inililitaw niya sa liwanag. 12 Nguni't saan masusumpungan ang karunungan? At saan naroon ang dako ng pagkaunawa? 13 Hindi nalalaman ng tao ang halaga niyaon; ni nasusumpungan man sa lupain ng may buhay. 14 Sinasabi ng kalaliman. Wala sa akin: at sinasabi ng dagat: Hindi sumasaakin. 15 Hindi mabibili ng ginto, ni matitimbangan man ng pilak ang halaga niyaon. 16 Hindi mahahalagahan ng ginto sa Ophir, ng mahalagang onix, o ng zafiro. 17 Ginto at salamin ay hindi maihahalintulad doon: ni maipagpapalit man sa mga hiyas na dalisay na ginto. 18 Hindi mabibilang ang coral o ang cristal; Oo, ang halaga ng karunungan ay higit sa mga rubi. 19 Ang topacio sa Etiopia ay hindi maipapantay doon, ni mahahalagahan man ng dalisay na ginto. 20 Saan nanggagaling nga ang karunungan? At saan naroon ang dako ng pagkaunawa? 21 Palibhasa't nakukubli sa mga mata ng lahat na may buhay, at natatago sa mga ibon sa himpapawid. 22 Ang kapahamakan at ang kamatayan ay nagsasabi, narinig namin ng aming mga pakinig ang bulungbulungan niyaon. 23 Nauunawa ng Dios ang daan niyaon, at nalalaman niya ang dako niyaon. 24 Sapagka't tumitingin siya hanggang sa mga wakas ng lupa, at nakikita ang silong ng buong langit; 25 Upang bigyan ng timbang ang hangin; Oo, kaniyang tinatakal ang tubig sa takalan. 26 Nang siya'y gumawa ng pasiya sa ulan, at ng daan sa kidlat ng kulog: 27 Nang magkagayo'y nakita niya ito, at inihayag; kaniyang itinatag ito, oo, at siniyasat. 28 At sa tao ay sinabi niya, Narito, ang pagkatakot sa Dios ay siyang karunungan; at ang paghiwalay sa kasamaan ay pagkaunawa.