Publicidade

Salmos 89

Louvor ao Todo-Poderoso
Poesia de Etã, o ezraíta.

1 Ó Senhor Deus, eu sempre cantarei

a respeito do teu amor

e anunciarei a tua fidelidade

a todas as gerações.

2 Sei que o teu amor dura para sempre

e que a tua fidelidade é tão firme

como o céu.

3 Tu disseste:

"Eu escolhi o meu servo Davi,

fiz uma aliança com ele

e lhe prometi isto:

4 ‘Um dos seus descendentes

sempre reinará;

eu farei com que eles sempre sejam reis

depois de você.’ "

5 Ó Senhor, os céus cantam

as maravilhas que fazes,

e, reunidos, os anjos cantam

a tua fidelidade.

6 Não há no céu ninguém como tu,

ó Senhor!

Entre os seres celestiais

não há nenhum igual a ti.

7 Tu és respeitado na assembleia deles,

és temido por todos os que estão

ao teu redor.

8 Ó Senhor, Deus Todo-Poderoso,

não há ninguém que tenha tanto poder

como tu!

Em todas as coisas, tu és fiel,

ó Senhor!

9 Tu dominas o Mar poderoso,

tu acalmas as suas ondas furiosas.

10 Esmagaste o monstro Raabe e o mataste;

com a tua grande força,

derrotaste os teus inimigos.

11 O céu é teu, e a terra é tua;

tu criaste o mundo

e tudo o que nele existe.

12 Tu fizeste o Norte e o Sul.

Os montes Tabor e Hermom te louvam

com alegria.

13 Como és poderoso!

Como é grande a tua força!

14 A honestidade e a justiça

são as bases do teu reinado.

Tu és fiel e amoroso

em tudo o que fazes.

15 Feliz o povo que te adora com canções

e que vive na luz da tua presença!

16 Por causa de ti, eles se alegram

o dia todo

e te louvam porque és bondoso.

A promessa de Deus a Davi

17 Tu, ó Deus, és o nosso poder glorioso;

por tua bondade, nos fazes vencer,

18 pois escolhes o nosso protetor.

Foste tu, Senhor, o Santo Deus de Israel,

que nos deste o nosso rei.

19 Há muito tempo, numa visão,

tu disseste aos teus servos fiéis:

"Eu ajudei um soldado famoso;

dei a autoridade a um homem

que escolhi do meio do povo.

20 Escolhi o meu servo Davi para ser rei,

ungindo-o com azeite sagrado.

21 A minha força estará sempre com ele,

o meu poder o tornará forte.

22 Os seus inimigos nunca o vencerão,

os maus não o derrotarão.

23 Eu acabarei com os seus inimigos

e matarei todos os que o odeiam.

24 Sempre serei fiel a Davi e o amarei,

e, por causa do meu poder,

ele sempre vencerá.

25 Estenderei o seu reinado

desde o mar Mediterrâneo

até o rio Eufrates.

26 Então ele me dirá:

‘Tu és o meu pai e o meu Deus;

tu és a rocha que me salva.’

27 Eu lhe darei os direitos

de filho mais velho,

farei com que ele seja o maior

de todos os reis do mundo.

28 Eu sempre o amarei,

e a minha aliança com ele ficará firme.

29 Depois dele os seus descendentes

sempre serão reis

e reinarão enquanto o céu existir.

30 "Mas, se os seus descendentes

desobedecerem à minha lei,

se não viverem de acordo

com os meus ensinamentos,

31 se desprezarem as minhas ordens

e não guardarem os meus mandamentos,

32 então eu os castigarei

pelos seus pecados,

eu os farei sofrer

por causa dos seus erros.

33 Porém não deixarei de amar a Davi,

mas cumprirei a promessa que lhe fiz.

34 Não quebrarei a aliança

que fiz com ele,

nem deixarei de cumprir

nenhuma das minhas promessas.

35 "De uma vez por todas,

jurei pelo meu santo nome

que nunca mentiria a Davi.

36 Ele sempre terá descendentes,

e, enquanto o sol brilhar,

eu protegerei o seu reinado.

37 Esse reinado durará como a lua,

aquela fiel testemunha

que está no céu."

A derrota do rei

38 Mas agora, ó Deus, tu estás irado

com o rei que escolheste;

tu o abandonaste e o rejeitaste.

39 Quebraste a aliança

que fizeste com o teu servo

e jogaste a sua coroa no chão.

40 Derrubaste as muralhas da sua cidade

e arrasaste as suas fortalezas.

41 Os que passam roubam

tudo o que ele tem,

e os seus vizinhos zombam dele.

42 Deste a vitória aos seus inimigos

e fizeste com que eles

ficassem felizes.

43 Tu tornaste inúteis as armas do rei

e deixaste que ele fosse derrotado

na batalha.

44 Tiraste a sua autoridade de rei

e derrubaste o seu trono.

45 Tu fizeste com que ele envelhecesse

antes do tempo

e o cobriste de humilhação.

Pedido de libertação

46 Até quando te esconderás,

ó Senhor Deus?

Será para sempre?

Até quando a tua ira queimará

como fogo?

47 Lembra como é curta a minha vida;

lembra que todas as pessoas que criaste

vão morrer um dia.

48 Quem pode continuar vivo

e nunca morrer?

Quem pode escapar da sepultura?

49 Ó Senhor, onde estão

as antigas provas do teu amor?

Onde estão os juramentos

que fizeste a Davi?

50 Lembra que eu, teu servo,

estou sendo insultado

e suporto todas as ofensas dos pagãos.

51 Ó Senhor, como os teus inimigos

falam mal do rei que escolheste!

Aonde ele vai, eles o insultam.

52 Louvemos o Senhor Deus para sempre!

Amém! Amém!

Nova Tradução na Linguagem de Hoje© Copyright © 2000 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!

1 Aking aawitin ang kagandahang-loob ng Panginoon magpakailan man: aking ipababatid ng aking bibig ang iyong pagtatapat sa lahat ng sali't saling lahi. 2 Sapagka't aking sinabi, Kaawaan ay matatayo magpakailan man: ang pagtatapat mo'y iyong itatatag sa mga kalangitlangitan. 3 Ako'y nakipagtipan sa aking hirang, aking isinumpa kay David na aking lingkod; 4 Ang binhi mo'y itatatag ko magpakailan man, at aking itatayo ang luklukan mo sa lahat ng sali't saling lahi. (Selah) 5 At pupurihin ng langit ang iyong mga kababalaghan, Oh Panginoon; ang pagtatapat mo naman sa kapulungan ng mga banal. 6 Sapagka't sino sa langit ang maitutulad sa Panginoon? Sino sa gitna ng mga anak ng makapangyarihan ang gaya ng Panginoon, 7 Isang Dios na kakilakilabot sa kapulungan ng mga banal, at kinatatakutan ng higit sa lahat na nangasa palibot niya? 8 Oh Panginoong Dios ng mga hukbo, sino ang makapangyarihang gaya mo, Oh JAH? At ang pagtatapat mo'y nasa palibot mo. 9 Iyong pinagpupunuan ang kapalaluan sa dagat: pagka nagsisibangon ang mga alon niyaon ay pinatatahimik mo. 10 Iyong pinagwaraywaray ang Rahab na parang napatay; iyong pinangalat ang iyong mga kaaway ng bisig ng iyong kalakasan. 11 Ang langit ay iyo, ang lupa ay iyo rin: ang sanglibutan at ang buong narito ay iyong itinatag, 12 Ang hilagaan at ang timugan ay iyong nilikha; ang Tabor at ang Hermon ay nangagagalak sa iyong pangalan. 13 Ikaw ay may makapangyarihang bisig: malakas ang iyong kamay, at mataas ang iyong kanang kamay. 14 Katuwiran at kahatulan ay patibayan ng iyong luklukan: kagandahang-loob at katotohanan ay nagpapauna sa iyong mukha. 15 Mapalad ang bayan na nakakaalam ng masayang tunog: sila'y nagsisilakad, Oh Panginoon, sa liwanag ng iyong mukha. 16 Sa iyong pangalan ay nangagagalak sila buong araw: at sa iyong katuwiran ay nangatataas sila. 17 Sapagka't ikaw ang kaluwalhatian ng kanilang kalakasan: at sa iyong lingap ay matataas ang aming sungay. 18 Sapagka't ang aming kalasag ay ukol sa Panginoon; at ang aming hari ay sa banal ng Israel. 19 Nang magkagayo'y nagsalita ka sa pangitain sa iyong mga banal, at iyong sinabi, Aking ipinagkatiwala ang saklolo sa isang makapangyarihan; Aking itinaas ang isang hirang mula sa bayan. 20 Aking nasumpungan si David na aking lingkod; Aking pinahiran siya ng aking banal na langis: 21 Na siyang itatatag ng aking kamay; palakasin naman siya ng aking bisig. 22 Hindi dadahas sa kaniya ang kaaway; ni dadalamhatiin man siya ng anak ng kasamaan. 23 At ibubuwal ko ang kaniyang mga kaaway sa harap niya, at sasaktan ko ang nangagtatanim sa kaniya. 24 Nguni't ang pagtatapat ko at ang kagandahang-loob ko ay sasa kaniya; at sa pangalan ko'y matataas ang kaniyang sungay. 25 Akin namang ilalapag ang kaniyang kamay sa dagat, at ang kaniyang kanan ay sa mga ilog. 26 Siya'y dadaing sa akin, Ikaw ay Ama ko, Dios ko, at malaking bato ng aking kaligtasan. 27 Akin namang gagawin siyang panganay ko, na pinakamataas sa mga hari sa lupa. 28 Ang kagandahang-loob ko'y aking iingatan sa kaniya magpakailan man, at ang tipan ko'y mananayong matibay sa kaniya. 29 Ang kaniya namang binhi ay pananatilihin ko magpakailan man, at ang luklukan niya'y parang mga araw ng langit. 30 Kung pabayaan ng kaniyang mga anak ang kautusan ko, at hindi magsilakad sa aking mga kahatulan; 31 Kung kanilang salangsangin ang mga palatuntunan ko, at hindi ingatan ang mga utos ko; 32 Kung magkagayo'y aking dadalawin ng pamalo ang kanilang mga pagsalangsang, at ng mga hampas ang kanilang kasamaan. 33 Nguni't ang aking kagandahang-loob ay hindi ko lubos na aalisin sa kaniya, ni akin mang titiisin na ang pagtatapat ko'y magkulang. 34 Ang tipan ko'y hindi ko sisirain, ni akin mang babaguhin ang bagay na lumabas sa aking mga labi. 35 Minsan ay sumampa ako sa pamamagitan ng aking kabanalan. Hindi ako magbubulaan kay David; 36 Ang kaniyang binhi ay mananatili magpakailan man; at ang kaniyang luklukan ay parang araw sa harap ko. 37 Matatatag magpakailan man na parang buwan, at tapat na saksi sa langit. (Selah) 38 Nguni't iyong itinakuwil at tinanggihan, ikaw ay napoot sa iyong pinahiran ng langis. 39 Iyong kinayamutan ang tipan ng iyong lingkod: iyong nilapastangan ang kaniyang putong sa pagtatapon sa lupa. 40 Iyong ibinuwal ang lahat niyang mga bakod: iyong dinala sa pagkaguho ang kaniyang mga katibayan. 41 Lahat na nagsisidaan sa lansangan ay nagsisisamsam sa kaniya. Siya'y naging kadustaan sa kaniyang mga kalapit. 42 Iyong itinaas ang kanan ng kaniyang mga kaaway; iyong pinagalak ang lahat niyang mga kaaway. 43 Oo, iyong ibinaligtad ang talim ng kaniyang tabak, at hindi mo itinayo siya sa pakikibaka. 44 Iyong pinapaglikat ang kaniyang kakinangan. At iyong ibinagsak ang kaniyang luklukan sa lupa. 45 Iyong pinaikli ang mga kaarawan ng kaniyang kabinataan: iyong tinakpan siya ng kahihiyan. (Selah) 46 Hanggang kailan, Oh Panginoon, magkukubli ka magpakailan man? Hanggang kailan magniningas ang iyong poot na parang apoy? 47 Oh alalahanin mo kung gaano kaikli ang aking panahon: sa anong pagkawalang kabuluhan nilalang mo ang lahat ng mga anak ng mga tao. 48 Sinong tao ang mabubuhay at hindi makakakita ng kamatayan, na magliligtas ng kaniyang kaluluwa sa kapangyarihan ng Sheol? (Selah) 49 Panginoon, saan nandoon ang iyong dating mga kagandahang-loob, na iyong isinumpa kay David sa iyong pagtatapat? 50 Alalahanin mo Panginoon, ang kadustaan ng iyong mga lingkod; kung paanong taglay ko sa aking sinapupunan ang pagdusta ng lahat na makapangyarihang bayan; 51 Na idinusta ng iyong mga kaaway, Oh Panginoon, na kanilang idinusta sa mga bakas ng iyong pinahiran ng langis. 52 Purihin ang Panginoon, magpakailan man. Siya nawa, at Siya nawa.

Veja também

Publicidade
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-20_11-41-06-