1 O filho sábio acolhe a instrução do pai, mas o zombador não ouve a repreensão.2 Do fruto de sua boca o homem desfruta coisas boas, mas o que os infiéis desejam é violência.3 Quem guarda a sua boca guarda a sua vida, mas quem fala demais acaba se arruinando.4 O preguiçoso deseja e nada consegue, mas os desejos do diligente são amplamente satisfeitos.5 Os justos odeiam o que é falso, mas os ímpios trazem vergonha e desgraça.6 A retidão protege o homem íntegro, mas a impiedade derruba o pecador.7 Alguns fingem que são ricos e nada têm; outros fingem que são pobres, e têm grande riqueza.8 As riquezas de um homem servem de resgate para a sua vida, mas o pobre nunca recebe ameaças.9 A luz dos justos resplandece esplendidamente, mas a lâmpada dos ímpios apaga-se.10 O orgulho só gera discussões, mas a sabedoria está com os que tomam conselho.11 O dinheiro ganho com desonestidade diminuirá, mas quem o ajunta aos poucos terá cada vez mais.12 A esperança que se retarda deixa o coração doente, mas o anseio satisfeito é árvore de vida.13 Quem zomba da instrução pagará por ela, mas aquele que respeita o mandamento será recompensado.14 O ensino dos sábios é fonte de vida, e afasta o homem das armadilhas da morte.15 O bom entendimento conquista favor, mas o caminho do infiel é áspero.16 Todo homem prudente age com base no conhecimento, mas o tolo expõe a sua insensatez.17 O mensageiro ímpio cai em dificuldade, mas o enviado digno de confiança traz a cura.18 Quem despreza a disciplina cai na pobreza e na vergonha, mas quem acolhe a repreensão recebe tratamento honroso.19 O anseio satisfeito agrada a alma, mas o tolo detesta afastar-se do mal.20 Aquele que anda com os sábios será cada vez mais sábio, mas o companheiro dos tolos acabará mal.21 O infortúnio persegue o pecador, mas a prosperidade é a recompensa do justo.22 O homem bom deixa herança para os filhos de seus filhos, mas a riqueza do pecador é armazenada para os justos.23 A lavoura do pobre produz alimento com fartura, mas por falta de justiça ele o perde.24 Quem se nega a castigar seu filho não o ama; quem o ama não hesita em discipliná-lo.25 O justo come até satisfazer o apetite, mas os ímpios permanecem famintos.
1 Ο σοφος υιος δεχεται την διδασκαλιαν του πατρος· ο δε χλευαστης δεν ακουει ελεγχον.2 Εκ των καρπων του στοματος αυτου ο ανθρωπος θελει φαγει αγαθα· η δε ψυχη των ανομων αδικιαν.3 Ο φυλαττων το στομα αυτου διαφυλαττει την ζωην αυτου· ο δε ανοιγων προπετως τα χειλη αυτου θελει απολεσθη.4 Η ψυχη του οκνηρου επιθυμει και δεν εχει· η δε ψυχη των επιμελων θελει χορτασθη.5 Ο δικαιος μισει λογον ψευδη· ο δε ασεβης καθισταται δυσωδης και ατιμος.6 Η δικαιοσυνη φυλαττει τον τελειον την οδον· η δε ασεβεια καταστρεφει τον αμαρτωλον.7 Υπαρχει ανθρωπος οστις καμνει τον πλουσιον, και δεν εχει ουδεν· και αλλος οστις καμνει τον πτωχον, και εχει πλουτον πολυν.8 Το λυτρον της ψυχης του ανθρωπου ειναι ο πλουτος αυτου· ο δε πτωχος δεν ακουει επιπληξιν.9 Το φως των δικαιων ειναι φαιδρον· ο δε λυχνος των ασεβων θελει σβεσθη.10 Μονον απο της υπερηφανιας προερχεται η ερις· η δε σοφια ειναι μετα των δεχομενων συμβουλας.11 Τα εκ ματαιοτητος πλουτη θελουσιν ελαττωθη· ο δε συναγων με την χειρα αυτου θελει αυξηνθη.12 Η ελπις αναβαλλομενη ατονιζει την καρδιαν· το δε ποθουμενον, οταν ερχηται, ειναι δενδρον ζωης.13 Ο καταφρονων τον λογον θελει αφανισθη· ο δε φοβουμενος την εντολην, ουτος θελει ανταμειφθη.14 Ο νομος του σοφου ειναι πηγη ζωης, απομακρυνων απο παγιδων θανατου.15 Συνεσις αγαθη διδει χαριν· η δε οδος των παρανομων φερει εις ολεθρον.16 Πας φρονιμος πραττει μετα γνωσεως· ο δε αφρων ανακαλυπτει μωριαν.17 Ο κακος μηνυτης πιπτει εις δυστυχιαν· ο δε πιστος πρεσβυς ειναι ιασις.18 Πτωχεια και αισχυνη θελουσιν εισθαι εις τον αποβαλλοντα την διδασκαλιαν· ο δε φυλαττων τον ελεγχον θελει τιμηθη.19 Επιθυμια εκπληρωθεισα ευφραινει την ψυχην· εις δε τους αφρονας ειναι βδελυρον να εκκλινωσιν απο του κακου.20 Ο περιπατων μετα σοφων θελει εισθαι σοφος· ο δε συντροφος των αφρονων θελει απολεσθη.21 Κακον παρακολουθει τους αμαρτωλους· εις δε τους δικαιους θελει ανταποδοθη καλον.22 Ο αγαθος αφινει κληρονομιαν εις υιους υιων· ο πλουτος δε του αμαρτωλου θησαυριζεται δια τον δικαιον.23 Πολλην τροφην διδει ο αγρος των πτωχων· τινες δε δι' ελλειψιν κρισεως αφανιζονται.24 Ο φειδομενος της ραβδου αυτου μισει τον υιον αυτου· αλλ' ο αγαπων αυτον παιδευει αυτον εν καιρω.25 Ο δικαιος τρωγει μεχρι χορτασμου της ψυχης αυτου· η δε κοιλια των ασεβων θελει στερεισθαι.