Cânticos 1

1 Cântico dos Cânticos de Salomão.

A amada#1.2 Com base no gênero dos pronomes hebraicos, indicam-se por meio dos títulos O amado e A amada quando o interlocutor é o homem ou a mulher, respectivamente. Os demais interlocutores estão assinalados como Coro. Em diversos casos, as divisões e os seus títulos são discutíveis.

2 Ah, se ele me cobrisse com os beijos da sua boca…

Porque o seu amor é melhor do que o vinho.

3 A fragrância dos seus perfumes é agradável;

o seu nome é como perfume derramado.

Não é à toa que as jovens o amam!

4 Leve-me com você! Vamos depressa!

Leve-me o rei para os seus aposentos!

Coro

Estamos alegres e felizes por sua causa;

celebraremos o seu amor mais do que o vinho.

A amada

Com toda a razão elas o amam!

5 Sou morena e bela,

ó filhas de Jerusalém;

como as tendas de Quedar,

como as cortinas de Salomão.

6 Não fiquem me olhando por eu estar morena;

foi o sol que me queimou a pele.

Os filhos da minha mãe ficaram zangados comigo

e fizeram-me tomar conta das vinhas;

da minha própria vinha, porém,

não pude cuidar.

7 Conte-me, você, a quem o meu coração ama,

onde você faz pastar o seu rebanho

e onde o faz repousar ao meio-dia.

Afinal, por que eu deveria ser como uma mulher que se cobre com véu*1.7 O véu pode ser sinal de pesar, luto, impureza, vergonha ou, até mesmo, traje de prostituta.

junto aos rebanhos dos seus companheiros?

O amado

8 Se você, a mais linda das mulheres, não o sabe,

siga a trilha das ovelhas

e faça as suas cabritas pastarem

junto às tendas dos pastores.

9 Comparo você, minha querida,

a uma égua entre as carruagens do faraó.

10 Como são belas as suas faces entre os brincos;

seu pescoço, com os colares de joias!

11 Faremos para você brincos de ouro

com incrustações de prata.

A amada

12 Enquanto o rei estava reclinado à mesa,

o meu nardo espalhou a sua fragrância.

13 O meu amado é para mim um sachê de mirra

que passa a noite entre os meus seios.

14 O meu amado é para mim um ramalhete de flores de hena*1.14 Isto é, planta aromática.

das vinhas de En-Gedi.

O amado

15 Como você é linda, minha querida!

Ah, como é linda!

Os seus olhos são pombas.

A amada

16 Como você é belo, meu amado!

Ah, como é encantador!

Verdejante é o nosso leito.

17 De cedro são as vigas da nossa casa;

de cipreste, os caibros do nosso telhado.

1 Το πιο όμορφο από του Σολομώντα τα τραγούδια.

«Γίνε βασιλιάς μου»

ΕΚΕΙΝΗ:

2 Ας με γεμίσουνε τα χείλη σου φιλιά

γιατί η αγάπη σου κι απ’ το κρασί καλύτερη.

3 Τα μύρα σου ευωδιάζουνε γλυκά

και τ’ όνομά σου μύρο που σκορπιέται,

γι’ αυτό κι οι νιες κοπέλες σ’ αγαπούν.

4 Πάνω στα βήματά σου

σύρε με κι ας τρέξουμε.

Στα δώματά σου, βασιλιά μου,

πέρασέ με.

Μαζί ας χαρούμε

κι ας γιορτάσουμε.

Πιότερο από κρασί,

από έρωτα ας μεθύσουμε.

Διόλου παράξενο που όλες σ’ αγαπούν!

Η όμορφη χωριατοπούλα

ΕΚΕΙΝΗ:

5 Μαυριδερή είμαι κι όμως είμαι όμορφη,

κοπέλες της Ιερουσαλήμ·

σαν τις σκηνές των Βεδουίνων του Κηδάρ,

σαν τα παραπετάσματα στου Σολομώντα το παλάτι.

6 Μην το πολυπροσέχετε αν είμαι μαυρισμένη,

του ήλιου η λαύρα μ’ άρπαξε.

Της μάνας μου οι γιοι σκληρά μού φέρθηκαν.

Μ’ έβαλαν να φυλάω τ’ αμπέλια,

μα το δικό μου αμπέλι δεν το φύλαξα.

Η βοσκοπούλα

ΕΚΕΙΝΗ:

7 Για πες μου εσύ που τόσο σ’ αγαπώ,

πού βόσκεις το κοπάδι σου;

το μεσημέρι πού το ξαποσταίνεις;

Για να μην τριγυρνώ και σε γυρεύω

μες στα κοπάδια των συντρόφων σου.

ΕΚΕΙΝΟΣ:

8 Ετούτο αν δεν το ξέρεις,

εσύ μες στις γυναίκες η ομορφότερη,

βγες κι ακολούθησε του κοπαδιού τ’ αχνάρια

και βόσκησε τα γίδια σου

κοντά στις στάνες των βοσκών.

Διάλογος των δύο αγαπημένων

ΕΚΕΙΝΟΣ:

9 Σε παρομοιάζω, αγαπημένη μου,

μ’ ωραία φοραδοπούλα

ζεμένη στ’ άρματα του Φαραώ.

10 Τι όμορφα που ’ναι τα μάγουλά σου

στα σκουλαρίκια ανάμεσα,

κι ο τράχηλός σου μέσα στα γιορντάνια!

11 Στολίδια θα σου φτιάξουμε χρυσά

μ’ ασημοκόλλητα πετράδια.

ΕΚΕΙΝΗ:

12 Καθώς ο βασιλιάς κάθεται στο τραπέζι του

η νάρδος μου σκορπά την ευωδιά της.

13 Θήκη με σμύρνα είναι για με ο αγαπημένος μου,

που ανάμεσα στα δυο μου στήθη ξαποσταίνει.

14 Αγριοστάφυλο για με ο αγαπημένος μου,

στ’ αμπέλια που φυτρώνει του Εν-Γεδί.*Εν-Γεδί. Ή: Νεροπηγή αλόγων. Όαση στη δυτική όχθη της Νεκράς Θάλασσας.

ΕΚΕΙΝΟΣ:

15 Τι όμορφη που είσαι, αγαπημένη μου,

τι όμορφη που είσαι!

Περιστέρια τα μάτια σου.

ΕΚΕΙΝΗ:

16 Τι όμορφος που είσαι, αγαπημένε μου,

και ζηλευτός!

Γρασίδι θαλερό είναι το κλινάρι μας.

17 Κέδροι του σπιτικού μας τα δοκάρια,

και τα φατνώματά του κυπαρίσσια.