Miquéias 6

A acusação do Senhor contra Israel

1 Ouçam o que diz o Senhor:

"Fique em pé, defenda a sua causa diante dos montes;

que as colinas ouçam o que você tem para dizer.

2 "Ouçam, ó montes, a acusação do Senhor;

escutem, alicerces eternos da terra.

Pois o Senhor tem uma acusação contra o seu povo;

ele entra em juízo contra Israel.

3 "Meu povo, o que fiz contra você?

Fui muito exigente? Responda-me.

4 Eu o tirei do Egito

e o redimi da terra da escravidão;

enviei Moisés, Arão e Miriã

para conduzir você.

5 Meu povo, lembre-se do que Balaque,

rei de Moabe, tramou

e do que Balaão, filho de Beor, respondeu.

Recorde-se da viagem que você fez desde Sitim até Gilgal

e reconheça que os atos do Senhor são justos."

6 Com que eu poderia comparecer diante do Senhor

e curvar-me diante do Deus exaltado?

Deveria oferecer holocaustos*6.6 Isto é, sacrifícios totalmente queimados.

de bezerros de um ano?

7 Ficaria o Senhor satisfeito com milhares de carneiros,

com dez mil ribeiros de azeite?

Devo oferecer o meu primogênito por causa da minha transgressão,

o fruto do meu corpo, por causa do pecado que cometi?

8 Ele mostrou a você, ó homem,

o que é bom e o que o Senhor exige de você:

pratique a justiça, ame a lealdade

e ande humildemente com o seu Deus.

A culpa e o castigo de Israel

9 A voz do Senhor clama à cidade;

é sensato temer o seu nome!

"Prestem atenção na vara

e naquele que a designou!

10 Devo ainda me esquecer dos tesouros*6.10 Ou Acaso existem ainda tesouros. da sua impiedade, ó casa ímpia,

e da medida falsificada, que é maldita?

11 Devo considerar puro alguém com balanças desonestas

e com uma bolsa de pesos falsos?

12 Os ricos que vivem entre vocês estão repletos de violência;

o seu povo é mentiroso,

e a língua deles fala enganosamente.

13 Por isso, eu mesmo os farei sofrer

e os arruinarei por causa dos seus pecados.

14 Vocês comerão, mas não ficarão satisfeitos;

continuarão de estômago vazio.

Vocês ajuntarão, mas nada preservarão,

porque o que guardarem à espada entregarei.

15 Vocês plantarão, mas não colherão;

espremerão azeitonas, mas não se ungirão com o azeite;

espremerão uvas, mas não beberão o vinho.

16 Vocês obedecem aos decretos de Onri

e a todas as práticas da família de Acabe,

e seguem os conselhos deles.

Por isso, eu os entregarei à ruína,

e o seu povo, ao desprezo.

Vocês sofrerão a zombaria das nações."*6.16 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz zombaria devida ao meu povo.

Οι κατηγορίες του Θεού εναντίον του λαού του

1 Ακούστε τι με πρόσταξε ο Κύριος: «Σήκω να υποστηρίξεις την υπόθεσή μου· και μάρτυρες ας είναι οι λόφοι και τα βουνά!»

2 Ακούστε, λοιπόν, εσείς βουνά, κι εσείς αιώνια της γης θεμέλια, τη διαφορά που έχει ο Κύριος με το λαό του, τον Ισραήλ. Για τη διαφορά αυτή θα τον σύρει σε δίκη:

3 «Τι σου έκανα, λαέ μου;» ρωτάει ο Κύριος. «Σου ζήτησα πάρα πολλά; Απάντησέ μου! 4 Δε σ’ ελευθέρωσα εγώ απ’ της Αιγύπτου τη σκλαβιά; δε σου ’δωσα το Μωυσή, τον Ααρών και τη Μαριάμ για να σε οδηγήσουν; 5 Θυμήσου, λαέ μου, τι σχεδίαζε εναντίον σου ο Βαλάκ, βασιλιάς της Μωάβ, και τι υποχρεώθηκε να του απαντήσει ο Βαλαάμ, γιος του Βεώρ. Θυμήσου πώς πέρασες τον Ιορδάνη απ’ τη Σιττίμ ως τα Γάλγαλα. Τότε θ’ αναγνωρίσεις τις αποδείξεις της πιστότητάς μου».

Οι απαιτήσεις του Θεού από το λαό του

6 Αναρωτιέστε: «Τι πρέπει τάχα να προσφέρουμε στον Κύριο, όταν θα ’ρθούμε να προσκυνήσουμε τον ύψιστο Θεό; Να του προσφέρουμε χρονιάρικα μοσχάρια για ολοκαύτωμα; 7 Ευχαριστιέται ο Κύριος με χιλιάδες κριάρια και με μυριάδες ποτάμια λάδι; Να του προσφέρουμε τα πρωτότοκά μας για να συγχωρηθούν οι ανομίες και οι αμαρτίες μας;»

8 Ο Κύριος σας δίδαξε τι είναι καλό και τι απαιτεί από σας: Πράξτε το δίκαιο, δείξτε αγάπη, ακολουθήστε το Θεό σας πρόθυμα.

Τιμωρία για την ανομία της Σαμάρειας

9 Ακούστε! Φωνάζει ο Κύριος στην πόλη. Όποιος είναι συνετός τον Κύριο σέβεται. Ακούστε ποιο είδος τιμωρίας ο Κύριος αποφάσισε για σας:

10 «Για πόσο ακόμα οι ασεβείς στα σπίτια τους θα συγκεντρώνουν τους θησαυρούς που απόχτησαν με απάτη;» λέει ο Κύριος. «Για πόσο ακόμα θα χρησιμοποιούν μέτρα λειψά, που εγώ τα απεχθάνομαι; 11 Μπορώ μια πόλη να τη συγχωρήσω, όπου οι έμποροι με πλάστιγγες λειψές ζυγίζουνε και χρησιμοποιούνε ζύγια ψεύτικα; 12 Όταν οι πλούσιοι τους φτωχούς εκμεταλλεύονται κι οι κάτοικοί της ψεύδονται και εξαπατούν;

13 »Γι’ αυτό έχω αρχίσει να σας χτυπώ,*έχω αρχίσει να σας χτυπώ, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «σε αρρώστησα». να σας ερημώνω εξαιτίας της αμαρτίας σας. 14 Θα τρώτε, μα δε θα χορταίνετε. Η πείνα πάντοτε θα σας βασανίζει. Θα προσπαθείτε τ’ αγαθά σας να τα μεταφέρετε σε μέρος ασφαλές, αλλά δε θα μπορείτε να τα φυλάξετε. Ακόμη κι αν τα ασφαλίσετε, εγώ με πόλεμο θα σας τα καταστρέψω. 15 Θα σπέρνετε, μα δε θα θερίζετε. Λάδι θα κάνετε μα δε θα το χρησιμοποιείτε· σταφύλια θα πατάτε μα δε θα πίνετε κρασί. 16 Πρόθυμα ακολουθήσατε το κακό παράδειγμα του βασιλιά Αμρί και του Αχαάβ, του γιου του, κι όλης της δυναστείας τους. Μιμηθήκατε τα έργα τους· γι’ αυτό θα ερημώσω και την πόλη σας κι εσάς. Όλοι γεμάτοι φρίκη θα σας δείχνουν με το δάχτυλο και τα έθνη*τα έθνη, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «ο λαός μου». θα σας περιφρονούν».