Duas águias e uma videira
1 A palavra do Senhor veio a mim:
2 — Filho do homem, apresente uma alegoria17.2 Ou proponha um enigma. e conte uma parábola ao povo de Israel. 3 Diga a eles: "Assim diz o Soberano Senhor: ‘Uma grande águia, com asas poderosas, penas longas e vasta plumagem de cores variadas, veio ao Líbano. Apoderando-se do topo de um cedro, 4 arrancou o seu broto mais alto e o levou para uma terra de comerciantes, onde o plantou em uma cidade de mercadores.
5 " ‘Depois, apanhou um pouco de sementes da sua terra e as pôs em um solo fértil. Ela as plantou como um salgueiro junto a muita água, 6 e elas brotaram e formaram uma videira baixa e copada. Os seus ramos se voltaram para a águia, mas as suas raízes permaneceram debaixo da videira. A videira desenvolveu-se e cobriu-se de ramos, brotos e folhas.
7 " ‘Havia, porém, outra águia grande, com asas poderosas e rica plumagem. Do lugar onde estava plantada, a videira lançou raízes, estendendo os seus ramos para ela em busca de água. 8 Ora, havia sido plantada em terreno bom, junto a muita água, onde produziria ramos, daria fruto e se tornaria uma videira viçosa’ ".
9 — Diga a eles: "Assim diz o Soberano Senhor: ‘Ela sobreviverá? Não será desarraigada, e os seus frutos não serão arrancados, para que ela seque? Tudo o que brotar dela secará. Não serão necessários braços fortes nem muitas pessoas para arrancá-la pelas raízes. 10 Ainda que seja plantada, será que sobreviverá? Não secará totalmente quando o vento leste a atingir, murchando e desaparecendo dos canteiros onde crescia?’ ".
11 Veio, depois, a mim esta palavra do Senhor:
12 — Diga a esta nação rebelde: "Você não sabe o que essas coisas significam?". Diga a eles: "O rei da Babilônia foi a Jerusalém, tirou de lá o seu rei e os seus nobres e os levou consigo de volta à Babilônia. 13 Depois fez um tratado com um membro da família real e o pôs sob juramento. Levou também os líderes da terra, 14 para humilhar o reino e torná-lo incapaz de reerguer-se, garantindo apenas a sua sobrevivência pelo cumprimento do seu tratado. 15 No entanto, o rei se revoltou contra ele e enviou os seus mensageiros ao Egito pedindo cavalos e um grande exército. Será que ele sobreviverá? Escapará aquele que age dessa maneira? Romperá ele o tratado e ainda assim escapará?
16 "Tão certo como eu vivo, declara o Soberano Senhor, ele morrerá na Babilônia, na terra do rei que o pôs no trono, cujo juramento ele desprezou e cujo tratado rompeu. 17 O faraó, com o seu poderoso exército e os seus batalhões, não será de nenhuma ajuda para ele na guerra, quando rampas e obras de cerco forem construídas para destruir muitas vidas. 18 Como ele desprezou o juramento quando rompeu o tratado feito com aperto de mão e fez todas essas coisas, de modo algum escapará.
19 "Por isso, assim diz o Soberano Senhor: Tão certo como eu vivo, farei cair sobre a cabeça dele o meu juramento, que ele desprezou, e a minha aliança, que ele rompeu. 20 Estenderei sobre ele a minha rede, e ele será pego no meu laço. Eu o levarei para a Babilônia e ali executarei juízo sobre ele porque me foi infiel. 21 Todas as suas tropas em fuga cairão à espada, e os sobreviventes serão espalhados aos ventos. Então, vocês saberão que eu, o Senhor, falei.
22 "Assim diz o Soberano Senhor: Eu mesmo apanharei um broto bem do topo de um cedro e o plantarei; arrancarei um renovo tenro dos seus ramos mais altos e o plantarei em um monte alto e imponente. 23 No monte alto de Israel, eu o plantarei; ele produzirá galhos, dará fruto e se tornará um cedro viçoso. Pássaros de todo tipo se aninharão debaixo dele; encontrarão abrigo à sombra dos seus galhos. 24 Todas as árvores do campo saberão que eu, o Senhor, derrubo a árvore alta e faço crescer bem alto a árvore baixa. Eu resseco a árvore verde e faço florescer a árvore seca.
"Eu, o Senhor, falei e o farei".
Παραβολή των αετών και του αμπελιού
1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ, άνθρωπε,Εσύ, άνθρωπε, Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. πες στους Ισραηλίτες την παρακάτω αλληγορία. 3 Πες τους ότι εγώ, ο Κύριος ο Θεός, λέω:
»Ένας μεγάλος αετός, με μεγάλα μακριά και πολύχρωμα φτερά, ήρθε στο Λίβανο κι έπιασε την κορυφή ενός κέδρου. 4 Έκοψε το πιο ψηλό κλωνάρι του, το έφερε στη χώρα του εμπορίου και το απόθεσε στην πόλη των εμπόρων.Με την εικόνα αυτή υπονοείται ο Ιωαχίν, βασιλιάς του Ιούδα, και οι άρχοντες του βασιλείου (βλ. στ. 12).5 Τότε πήρε μία άλλη καταβολάδαάλλη καταβολάδα. Νοείται ο βασιλιάς Σεδεκίας, θείος του Ιωαχίν, που ο Ναβουχοδονόσορ τον τοποθέτησε στο θρόνο του Ιούδα (βλ. Β΄ Βασ 24:17). από τη χώρα του Ισραήλ και τη φύτεψε όπως τις ιτιές σε γόνιμο έδαφος, κοντά σε άφθονα νερά. 6 Η καταβολάδα βλάστησε κι έγινε πλατύ κλήμα χαμηλού αναστήματος, που οι κλάδοι του στρέφονταν προς τον αετό ενώ οι ρίζες του απλώνονταν κάτω απ’ αυτόν. Ήταν ένα κλήμα και έβγαζε συνεχώς καινούρια κλαδιά.
7 »Αλλά ήρθε κι ένας άλλος τεράστιος αετός κι αυτός, με πολλά και μεγάλα φτερά. Τότε το κλήμα από την πρασιά όπου ήταν φυτεμένο έστρεψε προς αυτόν τις ρίζες του και άπλωσε τα κλαδιά του προς το μέρος του για να ποτίζεται καλύτερα. 8 Ωστόσο είχε φυτευτεί σε καλό έδαφος, κοντά σε άφθονα νερά, ώστε να μπορεί να κάνει κλαδιά και να καρποφορεί και να γίνει ένα μεγαλόπρεπο κλήμα.
9 »Ρώτησέ τους εκ μέρους μου: "Θα ευδοκιμήσει αυτό το κλήμα; Δεν θα το ξεριζώσει ο πρώτος εκείνος αετός, έτσι που να μαραθούν όλα του τα φύλλα; δεν θα κόψει εκείνος τον καρπό του; Άλλωστε δε θα χρειαστεί και μεγάλη δύναμη ή πολλοί άνθρωποι για να το ξεριζώσουν! 10 Είναι γερά φυτεμένο, μα δε θα μπορέσει ν’ αναπτυχθεί. Όταν το χτυπήσει ο ανατολικός άνεμος τότε θα μαραθεί τελείως. Θα μαραθεί στην πρασιά όπου επρόκειτο να βλαστήσει"».
Ερμηνεία της παραβολής: Ο ειδωλολάτρης βασιλιάς Σεδεκίας
11 Στη συνέχεια ο Κύριος μου είπε: 12 «Ρώτησε τώρα αυτούς τους αποστάτες αν ξέρουν τι σημαίνουν όλα αυτά. Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας ήρθε στην Ιερουσαλήμ και πήρε το βασιλιά της και τους άρχοντές της αιχμαλώτους στη χώρα του. 13 Μετά πήρε κι ένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, έκανε μαζί του συμφωνία και του επέβαλε να του ορκιστεί πίστη. Απήγαγε από τη χώρα όλους τους ηγέτες της, 14 ώστε το βασίλειο να μείνει στην υποτέλεια, χωρίς ποτέ ν’ ανορθωθεί, και να διασφαλιστεί έτσι η πιστή τήρηση της συνθήκης. 15 Αλλά ο νέος βασιλιάς επαναστάτησε εναντίον του κατακτητή: Έστειλε αγγελιοφόρους στην Αίγυπτο για να ζητήσει άλογα και πολύ στρατό. Θα τα καταφέρει όμως; μπορεί κανείς να έχει αποτελέσματα με τέτοια πολιτική; μπορεί να παραβεί τη συνθήκη και όμως να γλιτώσει;
16 »Εγώ ο Κύριος, ο αληθινός Θεός, το επιβεβαιώνω: Θα πεθάνει στη Βαβυλώνα, στη χώρα του βασιλιά που τον είχε ανεβάσει στο θρόνο, γιατί αθέτησε τον όρκο του και παρέβηκε τη συνθήκη που είχε κάνει μαζί του. 17 Ο Φαραώ με τον πολυάριθμο στρατό του και τη μεγάλη του δύναμη δε θα τον βοηθήσει ν’ αντισταθεί στους Βαβυλώνιους, όταν θα υψώνουν προχώματα εναντίον του και θα χτίζουν οχυρώματα για να κατασφάξουν πλήθη ανθρώπων. 18 Αθέτησε τον όρκο του και παρέβηκε τη συνθήκη. Κι αφού συμπεριφέρθηκε έτσι, δεν τον σώζει τίποτα. 19 Εγώ, ο αληθινός Θεός δηλώνω: "επειδή ο νέος αυτός βασιλιάς παραβίασε τη συνθήκη μου που επικυρώθηκε με όρκο στο όνομά μου, θα τα ανταποδώσω όλα αυτά στο κεφάλι του. 20 Θ’ απλώσω το δίχτυ μου πάνω του και θα πιαστεί στην παγίδα μου. Θα τον μεταφέρω στη Βαβυλώνα και εκεί θα τον κρίνω, γιατί απίστησε σ’ εμένα. 21 Όλοι οι εκλεκτοί του στρατού τουΌλοι... στρατού του, η πιθανή απόδοση. Το εβρ. κατά λ. έχει: «όλα τα καταφύγιά του». θα θανατωθούν με ξίφος κι όσοι επιζήσουν θα διασκορπιστούν στους πέντε ανέμους. Τότε θα μάθετε ότι εγώ, ο Κύριος, είμαι που μίλησα"».
Ο μελλοντικός αρχηγός της Σιών
22 Ο Κύριος, ο Θεός, μού είπε: «Εγώ ο ίδιος θα πάρω από την ψηλότερη κορυφή του κέδρου ένα βλαστάρι και θα το φυτέψω πάνω σε ένα πολύ ψηλό βουνό. 23 Θα το φυτέψω πάνω σ’ ένα ψηλό βουνό του Ισραήλ. Το βλαστάρι θα μεγαλώσει, θα γίνει ψηλή κέδρος και θα καρποφορήσει· και κάτω από τη σκιά των κλαδιών της θα φωλιάζουν πουλιά κάθε είδους. 24 Έτσι όλα τα δέντρα έξω στους αγρούς θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κύριος. Ρίχνω κάτω τα ψηλά δέντρα και κάνω να μεγαλώσουν τα χαμηλά· εγώ ξεραίνω τα πράσινα δέντρα και κάνω να βλασταίνουν τα ξερά. Εγώ, ο Κύριος, μίλησα κι ό,τι είπα θα το κάνω».