Eclesiastes 8

1 Quem é como o sábio?

Quem sabe interpretar as coisas?

A sabedoria de um homem ilumina o seu rosto

e muda o seu semblante carregado.

A obediência ao rei

2 Este é o meu conselho: obedeça às ordens do rei porque você fez um juramento diante de Deus. 3 Não se apresse em deixar a presença do rei, nem se levante em favor de uma causa errada, visto que o rei faz o que ele quiser fazer. 4 Pois a palavra do rei é soberana, e ninguém lhe pode perguntar: "O que estás fazendo?".

5 Quem obedece às suas ordens não sofrerá mal algum.

O coração sábio saberá a hora e a maneira justa de agir.

6 Porque há uma hora certa e também uma maneira certa de agir para cada situação.

O sofrimento de um homem, no entanto, pesa muito sobre ele,

7 visto que ninguém conhece o futuro.

Quem lhe poderá dizer o que vai acontecer?

8 Como ninguém tem o poder de dominar o vento,*8.8 Ou espírito.

tampouco há quem tenha poder sobre o dia da própria morte.

Como não se pode ser dispensado em tempo de guerra,

tampouco a maldade livra aqueles que a praticam.

9 Tudo isso vi quando me dediquei a refletir sobre tudo o que se faz debaixo do sol. Há ocasiões em que um homem domina sobre outros para a sua própria infelicidade.*8.9 Ou para a infelicidade deles.10 Nessas ocasiões, vi ímpios serem sepultados e gente indo e vindo do lugar santo. Todavia, os que haviam praticado o bem foram esquecidos na cidade.*8.10 Conforme alguns manuscritos do Texto Massorético e da Septuaginta. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz sepultados, aqueles que haviam frequentado o lugar santo e recebido elogios na cidade onde haviam feito o mal. Isso também é inútil.

11 Quando não se executa logo a sentença de um crime, o coração do homem se enche de planos para fazer o mal. 12 O ímpio pode cometer uma centena de crimes e, apesar disso, ter vida longa, mas sei muito bem que as coisas serão melhores para os que temem a Deus, para os que mostram respeito diante dele. 13 Para os ímpios, no entanto, nada irá bem, porque não temem a Deus, e os seus dias, como sombras, serão poucos.

14 Há mais uma coisa sem sentido na terra: justos que recebem o que os ímpios merecem, e ímpios que recebem o que merecem os justos. E eu digo que isso também é inútil! 15 Por isso, recomendo que se celebre a vida, porque debaixo do sol não há nada melhor para o homem do que comer, beber e alegrar-se. Sejam estes os companheiros no seu trabalho durante todos os dias da vida que Deus lhe der debaixo do sol!

16 Quando me dediquei a conhecer a sabedoria e a observar a tarefa que se faz sobre a terra, dos que não conseguem dormir nem de dia nem de noite, 17 percebi tudo o que Deus tem feito. Ninguém é capaz de compreender o que se faz debaixo do sol. Por mais que o homem se esforce para investigá-lo, não o encontrará. O sábio pode até afirmar que entende, mas, na realidade, não consegue compreendê-lo.

1 Λέγεται ότι η σοφία του ανθρώπου φωτίζει την όψη του και εξαφανίζει τη σκληρότητά του. Ποιος όμως κρίνει με σοφία και ποιος γνωρίζει την εξήγηση των πραγμάτων;

Η ανταρσία είναι ανώφελη

2 Εγώ σε συμβουλεύω να υπακούς στη διαταγή του βασιλιά· και τούτο, γιατί το ορκίστηκες ενώπιον του Θεού. 3 Μην παρασυρθείς από την επιθυμία σου να επαναστατήσεις εναντίον του. Μην το ριψοκινδυνεύσεις, γιατί αυτός ό,τι θελήσει στο τέλος θα το κάνει. 4 Ο λόγος του βασιλιά είναι πανίσχυρος· ποιος μπορεί να του ζητήσει το λόγο για ό,τι κάνει;

5 Όσο υπακούει κανείς στην προσταγή του βασιλιά, δε θα τον βρει κανένα κακό. Ο σοφός ξέρει πότε και πώς να υπακούσει. 6 Πραγματικά, για την κάθε πράξη υπάρχει ο κατάλληλος καιρός και ο τρόπος για να γίνει. Αλλά το μεγάλο κακό για τον άνθρωπο είναι, 7 ότι δε γνωρίζει από πριν τι πρόκειται να συμβεί· ποιος, αλήθεια, θα μπορούσε να του το πει; 8 Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να κρατηθεί αιώνια στη ζωή, ούτε κανείς που να αναβάλει την ημέρα του θανάτου του. Όταν γίνεται πόλεμος, κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει· ούτε η ασέβεια μπορεί να σώσει τους ασεβείς.

Η ευτυχία των ασεβών

9 Όλα αυτά που ακολουθούν τα ξέρω από την παρατήρηση των όσων συμβαίνουν σ’ αυτό τον κόσμο, όπου κάποιοι άνθρωποι καταπιέζουν τους άλλους και τους κάνουν να υποφέρουν. 10 Έτσι, είδα ασεβείς να μεταφέρονται με τιμές στους τάφους τους. Αυτοί όταν ζούσαν πηγαινοέρχονταν στο ναό, αλλά ο κόσμος στην πόλη έχει ξεχάσει κιόλας τις πράξεις τους. Κι αυτό είναι παράδοξο.*Στο εβρ. ο στ. είναι ασαφής.

11 Η κακή πράξη δεν καταδικάζεται αμέσως, γι’ αυτό κι οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν το κακό. 12 Ο αμαρτωλός μπορεί να κάνει το κακό εκατό φορές, κι ωστόσο να ζει πολλά χρόνια.

Επιβράβευση και τιμωρία

Εγώ όμως ξέρω την παροιμία που βεβαιώνει ότι «θα ευτυχήσουν αυτοί που σέβονται το Θεό, αυτοί που στέκονται με δέος μπροστά του. 13 Ενώ οι ασεβείς δε θα ευτυχήσουν ούτε θα ζήσουν για πολλά χρόνια· σαν ίσκιος η ζωή τους θα διαβεί, γιατί Θεό δεν υπολογίζουν». 14 Αλλά αυτό είναι άτοπο. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική: υπάρχουν δίκαιοι, που τιμωρούνται σαν να έκαναν τα έργα των ασεβών, και υπάρχουν ασεβείς που αμείβονται σαν να έκαναν τα έργα των δικαίων· γι’ αυτό το ξαναλέω: αυτό είναι άτοπο.

15 Γι’ αυτό κι εγώ πλέκω τον ύμνο στη χαρά: Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο για τον άνθρωπο σ’ αυτό τον κόσμο, από του να τρώει, να πίνει και να χαίρεται· κι αυτή η ευδαιμονία να τον συνοδεύει και στα έργα του, όλες τις μέρες που ο Θεός του έδωσε να ζήσει εδώ στη γη.

Η κοινή κατάληξη των ανθρώπων

16,17 Προσπάθησα να καταλάβω πώς μπορεί κανείς να γίνει σοφός και παρατήρησα προσεκτικά τις ασχολίες των ανθρώπων πάνω στη γη. Είδα, λοιπόν, ότι όσο κι αν πασχίσει κανείς μέρα και νύχτα, δεν μπορεί να κατανοήσει πλήρως το πώς ενεργεί ο Θεός. Όσο και αν προσπαθήσουν να το διερευνήσουν οι άνθρωποι, είναι βέβαιο πως δε θα το καταλάβουν. Ακόμα κι οι σοφοί, που ισχυρίζονται πως γνωρίζουν, δεν μπορούν να εξιχνιάσουν τις ενέργειες του Θεού.