Ezequiel 21

Babilônia, a espada do juízo divino

1 Esta palavra do Senhor veio a mim:

2 — Filho do homem, vire o seu rosto contra Jerusalém e pregue contra o santuário. Profetize contra a terra de Israel, 3 dizendo-lhe: "Assim diz o Senhor: ‘Estou contra você. Empunharei a minha espada para eliminar do seu meio tanto o justo quanto o ímpio. 4 Uma vez que eu vou eliminar o justo e o ímpio, empunharei a minha espada contra todos, desde o Neguebe até o norte. 5 Então, todos saberão que eu, o Senhor, tirei a espada da bainha e não tornarei a guardá-la’ ".

6 — Portanto, comece a gemer, filho do homem! Comece a gemer diante deles com o coração partido e amarga tristeza. 7 E, quando perguntarem: "Por que você está gemendo?", diga: "Por causa das notícias que estão vindo. Todo coração se derreterá, e toda mão penderá frouxa; todo espírito desmaiará, e todo joelho se desfará em água. Veja! Está vindo e acontecerá, declara o Soberano Senhor".

8 Esta palavra do Senhor veio a mim:

9 — Filho do homem, profetize e diga que assim diz o Senhor:

"Uma espada, uma espada,

afiada e polida;

10 afiada para a mortandade,

polida para luzir como relâmpago!

"Acaso nos alegraremos? O cetro do meu filho rejeita qualquer outra madeira.

11 "A espada foi destinada a ser polida,

a ser pega com as mãos;

está afiada e polida,

preparada para que a mão do matador a maneje.

12 Clame e grite, filho do homem,

pois ela está contra o meu povo;

está contra todos os príncipes de Israel.

Eles e o meu povo são atirados contra a espada.

Portanto, lamente-se; bata na sua coxa.*21.12 Gesto que expressa dor e lamento. Veja Jr 31.19.

13 "É certo que a prova virá. E o que acontecerá se o cetro, que a espada despreza, não continuar a existir? Declara o Soberano Senhor.

14 "Por isso, profetize, então, filho do homem,

e bata as mãos uma na outra.

Que a espada golpeie não duas,

mas três vezes.

É uma espada para matança,

para grande matança;

ela avança sobre eles de todos os lados.

15 Assim, para que os corações se enfraqueçam

e muitos sejam os caídos,

coloquei a espada para a matança

em todas as suas portas.

Ah! Ela foi feita para luzir como relâmpago;

é empunhada firmemente para a matança.

16 Ó espada, seja afiada! Vai para a direita e para a esquerda,

para onde quer que se dirija a sua lâmina.

17 Eu também baterei as minhas mãos uma na outra,

e a minha ira diminuirá.

Eu, o Senhor, falei".

18 A palavra do Senhor veio a mim:

19 — Quanto a você, filho do homem, trace as duas estradas que a espada do rei da Babilônia deve seguir, as duas partindo da mesma terra. Em cada uma delas, coloque um marco indicando o rumo de uma cidade. 20 Trace uma estrada que leve a espada contra Rabá dos amonitas, e a outra contra Judá e contra a Jerusalém fortificada. 21 Pois o rei da Babilônia parará no local de onde partem as duas estradas para praticar adivinhação. Ele lançará a sorte com flechas,*21.21 Hebraico: ele sacudirá com as flechas; referência a uma prática de adivinhação. consultará os ídolos da família, examinará o fígado. 22 Pela sua mão direita, será sorteada Jerusalém, onde deverá preparar aríetes, dar ordens para a matança, soar o grito de guerra, montar aríetes contra as portas, construir uma rampa e obras de cerco. 23 Isso parecerá um falso presságio aos judeus, que tinham feito uma aliança com juramento, mas o rei invasor os fará recordar a sua culpa e os levará prisioneiros.

24 — Portanto, assim diz o Soberano Senhor: "Visto que vocês trouxeram à lembrança a sua iniquidade mediante rebelião ostensiva, revelando os seus pecados em tudo o que fazem, vão ser levados prisioneiros.

25 "Ó profano e ímpio príncipe de Israel, o seu dia chegou, o tempo em que a iniquidade terá fim, 26 e assim diz o Soberano Senhor: ‘Tire o turbante e a coroa. Não será como antes — os humildes serão exaltados, e os exaltados serão humilhados. 27 Ruína! Ruína! Eu farei dela uma ruína! Não será restaurada, enquanto não vier aquele a quem ela pertence por direito; eu a darei a ele’ ".

28 — E você, filho do homem, profetize e diga que assim diz o Soberano Senhor acerca dos amonitas e dos seus insultos:

"Uma espada, uma espada,

desembainhada para a matança,

polida para consumir

e luzir como relâmpago!

29 A despeito das visões falsas

e das adivinhações mentirosas sobre vocês,

ela será posta no pescoço

dos ímpios que devem ser mortos

e cujo dia chegou;

o tempo em que a iniquidade terá fim.

30 "Volte a espada à sua bainha.

No lugar onde vocês foram criados,

na terra dos seus antepassados,*21.30 Hebraico: na terra das suas origens.

eu os julgarei.

31 Derramarei a minha ira sobre vocês,

soprarei o fogo do meu furor contra vocês;

eu os entregarei nas mãos de homens brutais,

hábeis na arte da destruição.

32 Vocês serão combustível para o fogo,

o seu sangue será derramado na sua terra

e vocês não serão mais lembrados;

porque eu, o Senhor, falei".

Φωτιά και ξίφος εναντίον της Ιερουσαλήμ

1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ άνθρωπε, γύρνα το πρόσωπό σου προς το νότο,*εσύ άνθρωπε, υποσ. εις κεφ. 2:1. – προς το νότο: Πρόκειται για την Ιερουσαλήμ, η οποία από τη Βαβυλώνα εθεωρείτο «νότος», διότι, λόγω της ερήμου ανατολικά της, η πρόσβαση σ’ αυτήν γινόταν από τη Συρία, βόρεια της Ιερουσαλήμ. φώναξε και προφήτεψε ενάντια στους κατοίκους της δασώδους χώρας του νότου. 3 Πες στο δάσος του νότου: "άκου τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Φωτιά θα σου βάλω που θ’ αποτεφρώσει όλα σου τα δέντρα, χλωρά και ξερά. Η φωτιά δεν θα σβήνει και θα κάψει κάθε άνθρωπο από το νότο ως το βορρά". 4 Τότε όλοι θα δουν ότι εγώ ο Κύριος άναψα τη φωτιά και τίποτα δεν θα μπορεί να τη σβήσει».

5 Εγώ είπα: «Αχ, Κύριε Θεέ! Τώρα αυτοί θα με κατηγορήσουν ότι τους μιλάω με αινίγματα».

6 Κι ο Κύριος μου είπε: 7 «Γύρνα, άνθρωπε, το πρόσωπό σου προς την Ιερουσαλήμ και φώναξε ενάντια στ’ αγιαστήριά τους, προφήτεψε ενάντια στη χώρα των Ισραηλιτών. 8,9 Πες στη χώρα του Ισραήλ ότι εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: "έρχομαι εναντίον σου! Θα βγάλω το ξίφος μου από τη θήκη του και θα εξολοθρεύσω όλους τους κατοίκους σου, δικαίους και ασεβείς, από το νότο ως το βορρά. 10 Και κάθε άνθρωπος θα μάθει ότι εγώ, ο Κύριος, τράβηξα το ξίφος μου και δεν θα το ξαναβάλω πίσω".

11 »Γι’ αυτό στέναξε, άνθρωπε· στέναξε μπροστά τους με συντριβή και πίκρα. 12 Κι όταν σε ρωτήσουν γιατί αναστενάζεις, πες τους: "επειδή έχω άσκημα νέα για την καταστροφή, που όταν έρθει, όλων οι καρδιές θα λιώσουν· τα χέρια τους θα παραλύσουν, το πνεύμα τους θα ταραχτεί και θα τους κοπούν τα γόνατα από το φόβο. Νάτην, έρχεται τώρα να πραγματοποιηθεί!" λέει ο Κύριος, ο Θεός».

Το κοφτερό ξίφος του Κυρίου

13 Ο Κύριος μου είπε: 14 «Εσύ, άνθρωπε, προφήτεψε και πες εκ μέρους μου στους Ισραηλίτες:

"Ξίφος!

Το ξίφος ακονίστηκε, γυαλίστηκε!

15,16 Ακονίστηκε για να σφάξει·

γυαλίστηκε για να λάμψει σαν αστραπή.

Το ξίφος δόθηκε να γυαλιστεί,

να το κρατήσει ένα χέρι.

Είναι ακονισμένο και γυαλισμένο

για να δοθεί στο χέρι του σφαγέα.

15 "Μη λέτε ότι μπορείτε να χαιρόσαστε, επειδή του βασιλιά σας το σκήπτρο καταφρονεί όλα τ’ άλλα σκήπτρα. 18 Εγώ τον δοκίμασα· αυτός ο βασιλιάς δεν θα περιφρονήσει πια κανέναν άλλο βασιλιά".*Μεγάλο τμήμα των στ. 15-18 στο εβρ. πρωτότυπο είναι ασαφές. Με τη μετάθεση των στίχων επιχειρείται κάποια σαφέστερη κατανόηση του κειμένου.

17 »Γι’ αυτό φώναξε, εσύ άνθρωπε, και θρήνησε! Γιατί το ξίφος είναι εναντίον του λαού μου και των αρχόντων του. Όλοι τους παραδίνονται στο ξίφος. Γι’ αυτό χτύπα το στήθος σου μ’ απελπισία.

19 »Και προφήτεψε:

"Άσε το ξίφος να πέσει και δεύτερη φορά και τρίτη·

είναι το ξίφος της σφαγής,

το ξίφος της μεγάλης σφαγής,

το ξίφος που θα τους καταδιώξει.

20 Ρίχνει τον τρόμο στην καρδιά τους

τα θύματα πληθαίνουν·

σ’ όλες μπροστά τις πόρτες τους

με το ξίφος θα τους απειλώ.

Ναι! Είναι καμωμένο για ν’ αστράφτει,

είναι ακονισμένο για να σφάζει.

21 Γύρνα για να επιτεθείς

δεξιά κι αριστερά,

όπου πηγαίνει η κόψη σου,

σ’ όλες τις κατευθύνσεις.

22 "Και εγώ με τη σειρά μου θα χτυπήσω τα χέρια μου για να ξεσπάσει η οργή μου. Εγώ, ο Κύριος, μίλησα"».

Ο κλήρος πέφτει εναντίον της Ιερουσαλήμ

23 Ο Κύριος μου είπε: 24 «Εσύ, άνθρωπε, χάραξε δυο δρόμους απ’ όπου είναι δυνατόν να έρθει ο βασιλιάς της Βαβυλώνας με το ξίφος*ξίφος. Εννοείται μεταφορικά ο στρατός. του. Και οι δύο δρόμοι θα ξεκινούν από την ίδια χώρα. Στην αρχή του κάθε δρόμου δείξε μ’ ένα σημάδι την πόλη στην οποία αυτός οδηγεί. 25 Ο ένας απ’ τους δύο δρόμους θα οδηγήσει το στρατό της Βαβυλώνας στη Ραββά των Αμμωνιτών κι ο άλλος στην πόλη την οχυρωμένη της Ιερουσαλήμ, στο βασίλειο του Ιούδα.

26 »Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας στέκεται κιόλας στην αρχή των δύο δρόμων για να πάρει χρησμό ποιον να διαλέξει. Ανακατεύει τα βέλη,*Ανακατεύει τα βέλη. Τρόπος άσκησης μαντείας. Έβαζαν δύο βέλη μέσα σ’ ένα σακκούλι και το κάθε βέλος είχε γραμμένον πάνω του έναν προορισμό. Κουνούσαν το σακκούλι κι όποιο βέλος έβγαινε πρώτο κι έπεφτε στη γη, ήταν και η ζητούμενη απάντηση. συμβουλεύεται τα είδωλα, εξετάζει το σηκώτι του ζώου που προσφέρθηκε θυσία. 27 Το βέλος, που έπιασε το δεξί του χέρι, γράφει "Ιερουσαλήμ". Θα υψώσει πολιορκητικούς κριούς ενάντια στις πύλες της, θα κατασκευάσει προχώματα και θ’ ανυψώσει προμαχώνες· θα διατάξει τη σφαγή, πολεμικές κραυγές θα ηχήσουν. 28 Στα μάτια των κατοίκων της Ιερουσαλήμ αυτός ο χρησμός σαν ψέμα θα φανεί, επειδή τους έχουν δώσει ιερούς όρκους για το αντίθετο.*ιερούς όρκους για το αντίθετο. Εννοούνται τα μηνύματα των ψευδοπροφητών, που βεβαίωναν το λαό ότι η Ιερουσαλήμ δεν θα καταστραφεί. Όμως θα είναι αληθινός, γιατί θα προμηνάει ότι θα πρέπει να συλληφθούν αιχμάλωτοι λόγω της παρανομίας τους.

29 »Γι’ αυτό, ο Κύριος ο Θεός, λέει: "επειδή μου θυμίζετε την ενοχή σας με τις ολοφάνερες παραβάσεις και τις αμαρτίες που διέπουν τη συμπεριφορά σας, γι’ αυτό θα συλληφθείτε αιχμάλωτοι".

30 »Όσο για σένα, ασεβέστατε άρχοντα των Ισραηλιτών, πλησιάζει η μέρα σου, ο καιρός που η ανομία σου θα πάρει τέλος.*Πρόκειται πιθανόν για το βασιλιά Σεδεκία. Για τα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, βλ. Β΄ Βασ 25:4-7.31 Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω: "θα πέσει απ’ το κεφάλι σου και το τουρμπάνι σου και το διάδημά του· τίποτα στη θέση του δε θα μείνει! Οι ανίσχυροι θα εξυψωθούν και οι δυνατοί θα ταπεινωθούν. 32 Ερείπια, ερείπια, ερείπια θα κάνω την Ιερουσαλήμ! Ποτέ δεν ξανάγινε κάτι τέτοιο. Όμως τίποτα δεν θ’ αλλάξει ωσότου έρθει εκείνος, που εγώ τον έχω ορίσει να καταστρέψει την πόλη».

Κρίση εναντίον των Αμμωνιτών

33 «Εσύ άνθρωπε, προφήτεψε και πες τι λέω εγώ, ο Κύριος ο Θεός, εναντίον των Αμμωνιτών που εμπαίζουν τον Ισραήλ:

"Ξίφος!

Το ξίφος έτοιμο είναι να σας σφάξει!

Βγήκε από το θηκάρι του,

γυαλίστηκε για να λάμψει

σαν αστραπή!

34 "Ενώ οι Αμμωνίτες βλέπουν ψευδείς οράσεις και στηρίζονται σε ψεύτικους χρησμούς, το ξίφος είναι έτοιμο να πέσει στο λαιμό αυτών των ασεβών. Πραγματικά, έφτασε η μέρα τους και ο καιρός που η ανομία τους θα πάρει τέλος".

35 »Τώρα, βάλε το ξίφος στο θηκάρι, βασιλιά της Βαβυλώνας. Θα φέρω την κρίση μου εναντίον σου στον ίδιο σου τον τόπο όπου γεννήθηκες, στη χώρα της καταγωγής σου. 36 Θα εξαπολύσω πάνω σου την οργή μου· θα φυσήξω πάνω σου τη φωτιά του θυμού μου και θα σε παραδώσω σε χέρια βάρβαρων ανθρώπων που έχουν τη μανία να καταστρέφουν. 37 Τροφή θα γίνεις της φωτιάς· θα χυθεί το αίμα σου καταμεσής της χώρας και κανένας δε θα σε θυμάται πια. Εγώ, ο Κύριος, το λέω».