Ezequiel 33

Ezequiel, a sentinela do povo de Deus

1 Esta palavra do Senhor veio a mim:

2 — Filho do homem, fale com os seus compatriotas e diga-lhes: "Quando eu trouxer a espada contra uma terra, e o povo dessa terra escolher um homem dos seus territórios para ser sentinela, 3 e ele vir a espada vindo contra a terra e tocar a trombeta para advertir o povo, 4 então, se alguém ouvir a trombeta, mas não der atenção à advertência e a espada vier e tirar a sua vida, este será responsável por sua própria morte. 5 Uma vez que ele ouviu o som da trombeta, mas não deu atenção à advertência, será responsável por sua morte. Se ele desse atenção à advertência, se livraria. 6 Mas, se a sentinela vir chegar a espada e não tocar a trombeta para advertir o povo e a espada vier e tirar a vida de um deles, aquele homem morrerá por causa da sua iniquidade, mas considerarei a sentinela responsável pela morte daquele homem".

7 — Filho do homem, eu o fiz sentinela para o povo de Israel; por isso, ouça a minha palavra e advirta-os em meu nome. 8 Quando eu disser ao ímpio: "Você certamente morrerá" e você não falar para dissuadi-lo dos seus maus caminhos, aquele ímpio morrerá pela*33.8 Ou na; também no versículo 9. iniquidade dele, mas eu considerarei você responsável pela morte dele. 9 Contudo, se você advertir o ímpio para que se desvie dos seus caminhos e ele não se desviar, ele morrerá pela iniquidade dele, mas você estará livre dessa culpa.

10 — Filho do homem, diga ao povo de Israel: "É isto que vocês estão dizendo: ‘As nossas ofensas e os nossos pecados são um peso sobre nós, e estamos desfalecendo por causa deles.*33.10 Ou desfalecendo neles. Como, então, poderemos viver?’ ". 11 Diga-lhes: "Tão certo como eu vivo, declara o Soberano Senhor, não tenho prazer na morte dos ímpios; antes, tenho prazer em que eles voltem dos seus maus caminhos e vivam. Voltem! Voltem dos seus maus caminhos! Por que vocês haveriam de morrer, ó povo de Israel?".

12 — Por isso, filho do homem, diga aos seus compatriotas: "A retidão do justo não o livrará se ele se voltar para a desobediência, e a maldade do ímpio não o fará cair se ele se desviar dela. Se pecar, o justo não viverá por causa da sua justiça". 13 Se eu garantir ao justo que ele irá viver, mas ele, confiando na sua justiça, fizer o mal, nada será lembrado das suas ações justas; ele morrerá por causa do mal que fez. 14 E, se*33.14 Ou quando. eu disser ao ímpio: "Certamente você morrerá", mas, se ele se desviar do seu pecado e fizer o que é justo e direito, 15 se ele devolver o que apanhou como penhor de um empréstimo, se devolver o que roubou, agir segundo os estatutos que dão vida e não fizer mal algum, certamente viverá; não morrerá. 16 Nenhum dos pecados que cometeu será lembrado contra ele. Ele fez o que é justo e direito; certamente viverá.

17 — Contudo, os seus compatriotas dizem: "O caminho do Senhor não é justo". Mas é o caminho deles que não é justo. 18 Se um justo se desviar da sua justiça e cometer pecado, morrerá por causa disso. 19 E, se um ímpio se desviar da sua maldade e fizer o que é justo e direito, viverá por assim proceder. 20 No entanto, ó povo de Israel, você diz: "O caminho do Senhor não é justo". Mas eu julgarei cada um de acordo com os seus próprios caminhos.

A razão da queda de Jerusalém

21 No quinto dia do décimo mês do décimo segundo ano do nosso exílio, um homem que havia escapado de Jerusalém veio a mim e disse: "A cidade caiu!". 22 Ora, na tarde do dia anterior, a mão do Senhor estivera sobre mim, e ele abriu a minha boca antes de chegar aquele homem pela manhã. Assim, foi aberta a minha boca, e eu não me calei mais.

23 Então, esta palavra do Senhor veio a mim:

24 — Filho do homem, o povo que vive naquelas ruínas em Israel está dizendo: "Abraão era apenas um único homem, contudo possuiu a terra. Mas nós somos muitos; com certeza, receberemos a terra como propriedade". 25 Então, diga a eles que assim diz o Soberano Senhor: "Uma vez que vocês comem carne com sangue, voltam-se para os seus ídolos e derramam sangue, como deveriam possuir a terra? 26 Vocês confiam na espada, fazem coisas detestáveis, e cada um de vocês contamina a mulher do seu próximo. Deveriam possuir a terra?".

27 — Diga-lhes que assim diz o Soberano Senhor: "Tão certo como eu vivo, os que restam nas ruínas cairão à espada, os que estão no campo entregarei aos animais selvagens para serem devorados e os que se abrigam em fortalezas e em cavernas morrerão de peste. 28 Tornarei a terra um deserto abandonado. Darei fim ao poder de que se orgulha, e tão arrasados estarão os montes de Israel que ninguém desejará passar por lá. 29 Eles saberão que eu sou o Senhor, quando eu tiver tornado a terra um deserto abandonado por causa de todas as práticas detestáveis que eles cometeram".

30 — Quanto a você, filho do homem, os seus compatriotas estão conversando sobre você perto dos muros e às portas das casas, dizendo uns aos outros: "Venham ouvir a mensagem que veio da parte do Senhor". 31 O meu povo vem a você, como costuma fazer, e senta-se para ouvir as suas palavras, mas não as põe em prática. Com a boca expressam devoção, mas o coração deles está ávido por ganhos injustos. 32 De fato, para eles você não é nada mais que um cantor que entoa cânticos de amor com uma bela voz e que sabe tocar bem um instrumento, pois eles ouvem as suas palavras, mas não as põem em prática.

33 — Quando tudo isso acontecer — e certamente acontecerá —, eles saberão que um profeta esteve no meio deles.

Ο προφήτης φύλακας του Ισραήλ

1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ, άνθρωπε,*Εσύ, άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. μίλησε στους συμπατριώτες σου και θύμισέ τους τι συμβαίνει όταν εγώ φέρνω πόλεμο σε μια χώρα. Ο λαός της χώρας βάζουν για φύλακά τους έναν από τους συμπολίτες τους. 3 Όταν ο φύλακας δει τον εχθρό να έρχεται εναντίον τους θα ειδοποιήσει με τη σάλπιγγα το λαό. 4,5 Τότε, όποιος ακούσει τον ήχο της σάλπιγγας και δε λάβει τα μέτρα του, κι έρθει ο εχθρός και τον σκοτώσει, θα είναι ο ίδιος υπεύθυνος για το θάνατό του, γιατί ενώ άκουσε τη σάλπιγγα, δεν έλαβε τα μέτρα του. Αν προφυλαγόταν θα γλίτωνε. 6 Αν όμως ο φύλακας δει τον εχθρό να έρχεται και δεν ειδοποιήσει με τη σάλπιγγα κι ο λαός δεν λάβει τα μέτρα του κι έρθει ο εχθρός και σκοτώσει κάποιον, αυτός θα θανατωθεί εξαιτίας της ανομίας του· εγώ όμως θα θεωρήσω υπεύθυνο το φύλακα.

7 »Έτσι κι εσένα, άνθρωπε, σε βάζω φύλακα στους Ισραηλίτες: Όταν ακούσεις ένα λόγο από το στόμα μου, θα τους ειδοποιείς εκ μέρους μου. 8 Όταν πω για έναν αμαρτωλό ότι το δίχως άλλο πρέπει να πεθάνει, κι εσύ δεν του πεις τίποτα για να τον προειδοποιήσεις ν’ αλλάξει τρόπο ζωής, ο αμαρτωλός θα πεθάνει εξαιτίας της αμαρτίας του· εγώ όμως θα θεωρήσω υπεύθυνο εσένα. 9 Αν όμως πεις στον αμαρτωλό ν’ αλλάξει τρόπο ζωής αλλά αυτός δεν μεταστραφεί, αυτός θα πεθάνει εξαιτίας της αμαρτίας του, εσύ όμως θα έχεις προφυλάξει τη ζωή σου.

10,11 »Πες, λοιπόν, άνθρωπε, στους Ισραηλίτες, που λένε συνέχεια πως δεν πρόκειται να ζήσουν και πως είναι χαμένοι από τις ανομίες τους και τις αμαρτίες τους που τους βαραίνουν: "εγώ ο Κύριος, ο αληθινός Θεός, βεβαιώνω ότι δε χαίρομαι για το θάνατο του ασεβή, αλλά θέλω να αλλάξει τρόπο ζωής και να ζήσει. Γυρίστε, γυρίστε πίσω απ’ τον κακό σας δρόμο! Γιατί θέλετε να πάτε στην καταστροφή, Ισραηλίτες;"

12 »Πες ακόμα στους συμπατριώτες σου: "τα καλά έργα του δικαίου δεν θα τον σώσουν τη μέρα που θα αμαρτήσει· και οι αμαρτίες του ασεβή δε θα είναι εμπόδιο τη μέρα που θα μετανοήσει. Ο δίκαιος δεν θα μπορέσει να ζήσει από τα προηγούμενα καλά του έργα, τη μέρα που θ’ αμαρτήσει. 13 Αν βεβαιώσω έναν δίκαιο ότι θα ζήσει, κι αυτός στηριχθεί στις προηγούμενες καλές του πράξεις και κάνει το κακό, τότε καμιά από αυτές δε θα υπολογιστεί· θα πεθάνει εξαιτίας του κακού που έκανε. 14 Κι αν πω σ’ έναν άνομο ότι το δίχως άλλο θα πεθάνει, αλλά αυτός μετανοήσει και πράξει το ορθό και το δίκαιο 15 τότε οπωσδήποτε θα ζήσει, δε θα πεθάνει –αν δηλαδή επιστρέψει το ενέχυρο ή ό,τι άλλο άρπαξε και τηρήσει τους νόμους που οδηγούν στη ζωή και δεν ξαναπράξει το κακό. 16 Καμιά από τις αμαρτίες που έκανε δε θα υπολογιστεί εναντίον του, γιατί θα έχει πράξει το νόμιμο και το δίκαιο· οπωσδήποτε θα ζήσει".

17 »Οι συμπατριώτες σου όμως είπαν: "ο τρόπος που ενεργεί ο Κύριος δεν είναι ο σωστός!" –ενώ ο δικός τους τρόπος δεν είναι ο σωστός. 18 Αν ένας δίκαιος απαρνηθεί το σωστό δρόμο και πράξει το κακό, θα πεθάνει γι’ αυτό. 19 Κι αν ένας άνομος αποστραφεί την ανομία του και πράξει το νόμιμο και το δίκαιο, θα ζήσει γι’ αυτό. 20 Και όμως, εσείς, Ισραηλίτες, λέτε: "δεν είναι σωστός ο τρόπος που ενεργεί ο Κύριος". Εγώ θα κρίνω τον καθένα σας σύμφωνα με τη συμπεριφορά του».

Αναγγελία της πτώσης της Ιερουσαλήμ

21 Την πέμπτη μέρα του δέκατου μήνα του δωδέκατου έτους της αιχμαλωσίας μας,*Δηλ. Δεκέμβριος 587 - Ιανουάριος 586 π.Χ. συνέβη να ’ρθεί σ’ εμένα ένας άνθρωπος που είχε γλιτώσει από την Ιερουσαλήμ, και μου είπε: «Η πόλη έπεσε».

22 Το προηγούμενο βράδυ, πριν έρθει ο φυγάς, είχα νιώσει τη δύναμη του Κυρίου πάνω μου και το στόμα μου άνοιξε. Και το άλλο πρωί, τη στιγμή ακριβώς που ο φυγάς έφτανε σ’ εμένα, λύθηκε η γλώσσα μου κι έπαψα να είμαι άφωνος.

Απατηλή ασφάλεια του Ιούδα

23 Τότε μου είπε ο Κύριος: 24 «Άνθρωπε, αυτοί που κατοικούν στα ερείπια της χώρας των Ισραηλιτών λένε διαρκώς: "ο Αβραάμ ήταν ένας κι ο Θεός τού έδωσε τη χώρα για ιδιοκτησία· τώρα που εμείς είμαστε πολλοί, έχουμε μεγαλύτερο δικαίωμα να κατέχουμε τη χώρα".

25 »Γι’ αυτό πες τους ότι εγώ, ο Κύριος ο Θεός, λέω: "εσείς τρώτε κρέας με το αίμα του, λατρεύετε τα είδωλα και κάνετε φόνους· και πιστεύετε ότι θα σας δώσω τη χώρα ιδιοκτησία σας; 26 Στηρίζεστε στη δύναμή σας, κάνετε βδελυρές πράξεις, ο ένας ατιμάζει τη γυναίκα του άλλου· και θέλετε να πάρετε και τη χώρα ιδιοκτησία σας; 27 Ποτέ! Εγώ, ο Κύριος, ο αληθινός Θεός, το επιβεβαιώνω: Αυτοί που κατοικούν στα ερείπια, θα σκοτωθούν· αυτούς που ζουν στο ύπαιθρο, θα τους δώσω τροφή στα θηρία· και εκείνοι που κατοικούν στα βουνά και στα σπήλαια, θα πεθάνουν από αρρώστια. 28 Θα κάνω τη χώρα έρημη και χέρσα· έτσι θα εκμηδενιστεί η περήφανη δύναμή της. Θα ερημωθούν τα βουνά της χώρας του Ισραήλ, σε σημείο που κανείς να μην μπορεί να τα διαβεί. 29 Εξαιτίας των βδελυρών τους πράξεων θα κάνω τη χώρα έρημη και χέρσα και τότε θα μάθουν οι Ισραηλίτες ότι εγώ είμαι ο Κύριος"».

Ο προφήτης και οι ακροατές του

30 Ο Κύριος μου είπε: «Άνθρωπε, οι συμπατριώτες σου μιλάνε για σένα κοντά στα τείχη κι έξω απ’ τις πόρτες των σπιτιών και λένε μεταξύ τους: "ελάτε ν’ ακούσουμε το λόγο του Κυρίου". 31 Έρχεται σ’ εσένα ο λαός μου και κάθονται μπροστά σου, ακούν τα λόγια σου, αλλά δεν τα εφαρμόζουν. Με τα λόγια τους δείχνουν την απληστία τους*με τα λόγια... απληστία τους. Ή: με τα λόγια τους σου δείχνουν αγάπη. Το εβρ. είναι ασαφές. και η καρδιά τους είναι στραμμένη στην αισχροκέρδεια. 32 Αλίμονο! Εσύ είσαι γι’ αυτούς σαν ένας τραγουδιστής ερωτικών τραγουδιών, με ωραία φωνή, που παίζει καλά το όργανο. Αυτοί ακούν τα λόγια σου, αλλά δεν τα εφαρμόζουν. 33 Όταν έρθει όμως η κατάλληλη στιγμή –και ήδη έρχεται– τότε θα μάθουν ότι ανάμεσά τους υπήρξε ένας προφήτης».