Ezequiel 22

Os pecados de Jerusalém

1 Esta palavra do Senhor veio a mim:

2 — Filho do homem, você a julgará? Você julgará essa cidade sanguinária? Então, faça-a conhecer todas as suas práticas detestáveis 3 e diga que assim diz o Soberano Senhor: "Ó cidade que traz condenação sobre você mesma por derramar sangue no seu meio e por se contaminar fazendo ídolos! 4 Você se tornou culpada por causa do sangue que derramou e por ter se contaminado com os ídolos que fez. Você apressou o seu dia; chegou o fim dos seus anos. Por isso, farei de você objeto de zombaria para as nações e de escárnio em todas as terras. 5 Tanto as nações vizinhas como as distantes zombarão de você, ó cidade infame e repleta de inquietação!

6 "Veja como cada um dos príncipes de Israel que aí está usa o seu poder para derramar sangue. 7 No seu meio, eles têm desprezado pai e mãe, oprimido o estrangeiro e maltratado o órfão e a viúva. 8 Você desprezou os meus objetos sagrados e profanou os meus sábados. 9 No seu meio, há caluniadores, prontos para derramar sangue; no seu meio, há os que comem nos santuários dos montes e praticam atos lascivos; 10 no seu meio, há aqueles que desonram a cama dos seus pais e os que têm relações com as mulheres nos dias da menstruação. 11 Um homem comete adultério com a mulher do seu próximo, outro contamina vergonhosamente a nora, e outro desonra a irmã, filha do seu próprio pai. 12 No seu meio, há homens que aceitam suborno para derramar sangue; você empresta a juros, visando a lucro, e obtém ganhos injustos, extorquindo o próximo. Você se esqueceu de mim, declara o Soberano Senhor.

13 "Eis que bato as minhas mãos uma na outra contra os ganhos injustos que você obteve e contra o sangue que você derramou no seu meio. 14 Será que o seu coração e as suas mãos serão fortes para suportar o que eu vou fazer no dia em que der a você o devido tratamento? Eu, o Senhor, falei e o farei. 15 Eu a dispersarei entre as nações e a espalharei pelas terras; darei fim à sua impureza. 16 Quando você tiver sido desonrada*22.16 Ou Quando eu tiver designado a sua herança. aos olhos das nações, saberá que eu sou o Senhor".

17 Depois, esta palavra do Senhor veio a mim:

18 — Filho do homem, todo o povo de Israel tornou-se escória para mim; cobre, estanho, ferro e chumbo deixados na fornalha. Não passa de escória de prata. 19 Por isso, assim diz o Soberano Senhor: "Visto que vocês todos se tornaram escória, eu os ajuntarei no meio de Jerusalém. 20 Como os homens ajuntam prata, cobre, ferro, chumbo e estanho no meio de uma fornalha a fim de fundi-los, soprando fortemente o fogo, assim, na minha ira e na minha indignação, ajuntarei vocês e os fundirei. 21 Eu os ajuntarei e soprarei sobre vocês o fogo da minha ira, e vocês se derreterão. 22 Como a prata se derrete em uma fornalha, assim vocês se derreterão dentro dela e saberão que eu, o Senhor, derramei a minha ira sobre vocês".

23 De novo, a palavra do Senhor veio a mim. Ele disse:

24 — Filho do homem, diga a esta terra: "Você é uma terra que não se purificou nem recebeu chuva no dia da ira. 25 Nela, os seus príncipes*22.25 Conforme a Septuaginta. O Texto Massorético traz profetas. conspiram como um leão que ruge ao despedaçar a sua presa; devoram pessoas, apanham tesouros e objetos preciosos e fazem muitas viúvas. 26 Os seus sacerdotes cometem violência contra a minha lei e profanam as minhas ofertas sagradas; não fazem distinção entre o sagrado e o comum; ensinam que não existe nenhuma diferença entre o puro e o impuro; além disso, fecham os olhos quanto à guarda dos meus sábados, de maneira que sou desonrado no meio deles. 27 Os seus oficiais são como lobos que despedaçam as suas presas; derramam sangue e matam gente para obter ganhos injustos. 28 Os seus profetas encobrem esses feitos como quem passa cal em um muro. Eles têm visões falsas e adivinhações mentirosas. Dizem: ‘Assim diz o Soberano Senhor’, quando o Senhor não falou. 29 O povo da terra pratica extorsão e comete roubos; oprime os pobres e os necessitados e maltrata os estrangeiros, negando-lhes justiça.

30 "Procurei entre eles um homem que erguesse o muro e se pusesse na brecha diante de mim em favor desta terra, para que eu não a destruísse, mas não encontrei nenhum. 31 Por isso, derramarei a minha ira sobre eles e os consumirei com o fogo do meu furor; sofrerão as consequências de tudo o que fizeram, declara o Soberano Senhor".

Ιερουσαλήμ πόλη φονιάδων

1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ, άνθρωπε,*Εσύ, άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. ετοιμάσου να κρίνεις την πόλη των φονιάδων, την Ιερουσαλήμ. Φανέρωσέ της όλες τις βδελυρές της πράξεις. 3 Πες της: "άκου, πόλη, τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Σκοτώνεις αθώους και προκαλείς την ημέρα της καταστροφής σου, λατρεύεις τα βδελυρά είδωλα και μολύνεις το έδαφός σου. 4 Είσαι ένοχη για τα φονικά που σε βαραίνουν και μολυσμένη για τα είδωλα που κατασκεύασες. Προκάλεσες έτσι την ημέρα της καταστροφής σου· ήρθε το τέλος σου. Γι’ αυτό κι εγώ θα κάνω να σε εμπαίζουν τα έθνη και να σε περιφρονούν όλες οι χώρες. 5 Είσαι ξακουστή για την ανηθικότητά σου και γεμάτη αναταραχές· όλοι οι μακρινοί και οι γειτονικοί σου λαοί θα γελάνε μ’ εσένα.

6 "Δες τους άρχοντες του Ισραήλ! Σπαταλούν τη δύναμή τους για να κάνουν φονικά. 7 Οι κάτοικοί σου καταφρονούν τους γονείς τους, καταπιέζουν τους ξένους που ζουν ανάμεσά τους και αδικούν τις χήρες και τα ορφανά. 8 Ασεβούν προς τους τόπους της λατρείας μου και βεβηλώνουν το Σάββατό μου. 9 Ανάμεσά σου υπάρχουν άνθρωποι που συκοφαντούν για να δολοφονήσουν, που τρώνε απαγορευμένα σφαχτά και κάνουν ασέλγειες. 10 Ανάμεσά σου υπάρχουν άνθρωποι που πλαγιάζουν με τη γυναίκα του πατέρα τους και με γυναίκες στην περίοδο που είναι ακάθαρτες. 11 Άλλος μοιχεύει με τη γυναίκα του πλησίον του, άλλος ατιμάζει τη νύφη του, δηλαδή τη γυναίκα του γιου του, άλλος πλαγιάζει με την ετεροθαλή αδερφή του, κόρη του πατέρα του. 12 Υπάρχουν άνθρωποι που δωροδοκούνται για να καταδικάσουν σε θάνατο, πλουτίζουν με την τοκογλυφία, εκμεταλλεύονται τους συμπατριώτες τους για να πλουτίζουν. Κι εμένα, τον Κύριο το Θεό, μ’ έχουν τελείως ξεχάσει.

13 "Εξοργίζομαι για τις απάτες σου και για το αθώο αίμα που χύνεται στο έδαφός σου. 14 Θα ’χεις άραγε το θάρρος και τη δύναμη ν’ αντέξεις το χτύπημα, όταν θα λογαριαστώ μαζί σου; Εγώ, ο Κύριος, μίλησα κι αυτό που είπα θα το πραγματοποιήσω. 15 Θα διασκορπίσω τους κατοίκους σου ανάμεσα στα έθνη, θα τους διασπείρω στις ξένες χώρες, θα σε εξαφανίσω. 16 Θ’ ατιμαστώ εξαιτίας σου μπροστά στα έθνη, αλλά θα πεισθείς ότι εγώ είμαι ο Κύριος"».

Οι Ισραηλίτες είναι άχρηστοι σαν τη σκουριά

17 Μου είπε ακόμα ο Κύριος: 18 «Άνθρωπε, όλοι οι Ισραηλίτες για μένα είναι σαν τη σκουριά. Ένα άχρηστο μείγμα από χαλκό, κασσίτερο, σίδερο και μολύβι, ό,τι απομένει μέσα στο καμίνι αφού το ασήμι καθαριστεί. 19-21 Πες, λοιπόν, σ’ αυτούς: "ακούστε τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Έτσι που γίνατε όλοι σας σαν τη σκουριά, θα σας συγκεντρώσω με φλογερό θυμό μέσα στην Ιερουσαλήμ, όπως μαζεύουνε τα μεταλλεύματα που περιέχουν ασήμι, χαλκό, σίδερο, μολύβι και κασσίτερο μες στο καμίνι, κι ανάβουν δυνατή φωτιά για να τα λιώσουν. Έτσι θα σας λιώσω κι εγώ. 22 Όπως λιώνει το ασήμι στο καμίνι, έτσι θα λιώσετε κι εσείς μέσα στην Ιερουσαλήμ. Τότε θα μάθετε ότι εγώ ο Κύριος, εξαπέλυσα πάνω σας την οργή μου"».

Οι άρχοντες του Ιούδα αιτία καταστροφής του

23 Μετά πρόσθεσε ο Κύριος: 24 «Πες στους Ισραηλίτες, άνθρωπε, πως η χώρα τους είναι τόσο ακάθαρτη, ώστε δεν θα πέσει πάνω της βροχή όσον καιρό είμαι μαζί της αγανακτισμένος. 25 Μέσα στη χώρα αυτή οι άρχοντές της*οι άρχοντές της, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «συνωμοσία των προφητών της». Με τον όρο νοείται η δικαστική αρμοδιότητα των αρχόντων του λαού. είναι σαν λιοντάρι που βρυχιέται, καθώς κατασπαράζει τη λεία του. Καταβροχθίζουν ανθρώπους, αρπάζουν θησαυρούς και πολύτιμα πράγματα, πληθαίνουν τις χήρες.

26 »Οι ιερείς της παραβιάζουν το νόμο μου και μολύνουν τους τόπους λατρείας μου. Δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα στο άγιο και στο κοσμικό· δε διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στο ακάθαρτο και στο καθαρό κι αδιαφορούνε για τα Σάββατά μου. Κανένας σεβασμός για μένα δεν υπάρχει ανάμεσά τους.

27 »Οι άρχοντές*άρχοντές της. Βλ. υποσ. εις στ. 25. της είναι σαν τους λύκους που ξεσκίζουν τη λεία τους, χύνουν αίμα, καταστρέφουν ανθρώπους για να ληστέψουν τα αγαθά τους.

28 »Οι προφήτες της σκεπάζουν όλες αυτές τις αμαρτίες με ψεύτικα οράματα και δίνουν ψεύτικους χρησμούς. Λένε: "αυτά τα είπε ο Κύριος, ο Θεός", ενώ εγώ, ο Κύριος, δεν μίλησα.

29 »Οι ισχυροί της χώρας καταπιέζουν και ληστεύουν· αδικούν τον φτωχό κι εκείνον που έχει ανάγκη και εκβιάζουν τον ξένο που παροικεί στη χώρα.

30 »Έψαξα ανάμεσά τους να βρω έναν άνθρωπο έτοιμο να επισκευάσει το τείχος ή να σταθεί στ’ ανοίγματα των οχυρών απέναντί μου και να υπερασπιστεί τη χώρα για να μην την καταστρέψω, μα δε βρήκα ούτ’ έναν. 31 Γι’ αυτό σκόρπισα πάνω τους την αγανάκτησή μου και με τη φλογερή οργή μου τους εξαφάνισα. Τους έκανα έτσι να υποστούν τις συνέπειες της συμπεριφοράς τους. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω».