Ezequiel 32

Lamento pelo faraó

1 No primeiro dia do décimo segundo mês do décimo segundo ano, esta palavra do Senhor veio a mim:

2 — Filho do homem, entoe um lamento a respeito do faraó, rei do Egito, e diga-lhe:

"Você é como um leão entre as nações,

como um monstro nos mares,

contorcendo-se nos seus riachos,

agitando e enlameando

as suas águas com os pés".

3 — Assim diz o Soberano Senhor:

"Com uma imensa multidão de povos

lançarei sobre você a minha rede,

e com ela o puxarão para cima.

4 Atirarei você na terra

e o lançarei à superfície do campo.

Deixarei que todas as aves do céu

se abriguem em você,

e os animais de toda a terra

o devorarão até fartar-se.

5 Espalharei a sua carne*32.5 Ou cadáver. sobre os montes

e encherei os vales com os seus restos.

6 Encharcarei a terra com o seu sangue

até o cume dos montes,

e os vales ficarão cheios da sua carne.

7 Quando eu o extinguir,

cobrirei o céu e escurecerei as suas estrelas;

cobrirei o sol com uma nuvem,

e a lua não dará a sua luz.

8 Todos os luminares que brilham nos céus,

escurecerei sobre você*32.8 Ou escurecerei por sua causa.

e trarei escuridão sobre a sua terra,

declara o Soberano Senhor.

9 Perturbarei o coração de muitos povos,

quando eu provocar a sua destruição entre as nações,

em terras*32.9 A Septuaginta traz quando eu o levar ao cativeiro entre as nações, para a terra. que você não conheceu.

10 Farei que muitos povos se espantem a seu respeito

e que os seus reis fiquem arrepiados de horror por sua causa,

quando eu brandir a minha espada diante deles.

No dia da sua queda,

cada um deles tremerá de medo sem parar

por amor à própria vida".

11 — Porque assim diz o Soberano Senhor:

"A espada do rei da Babilônia

virá contra você.

12 Farei multidões do seu povo

caírem à espada de poderosos,

da mais violenta das nações.

Eles destruirão o orgulho do Egito,

e toda a sua população será vencida.

13 Destruirei todo o seu rebanho,

junto às muitas águas,

as quais não serão mais agitadas pelo pé do homem

nem enlameadas pelos cascos do gado.

14 Então, deixarei que as suas águas se assentem

e farei os seus riachos fluírem como azeite,

declara o Soberano Senhor.

15 Quando eu arrasar o Egito

e arrancar da terra tudo o que nela existe,

quando eu abater todos os que ali habitam,

então eles saberão que eu sou o Senhor".

16 — Este é o lamento que entoarão por causa dele. As filhas das nações o entoarão; por causa do Egito e de todas as suas multidões, elas o entoarão, declara o Soberano Senhor.

O Egito desce ao mundo dos mortos

17 No décimo quinto dia do mês do décimo segundo ano, esta palavra do Senhor veio a mim:

18 — Filho do homem, lamente-se pelas multidões do Egito e faça descer para debaixo da terra tanto elas como as filhas das nações poderosas, com aqueles que descem à cova. 19 Diga ao povo: "Acaso você merece mais favores que as outras nações? Desça e deite-se com os incircuncisos. 20 Eles cairão entre os que foram mortos à espada". A espada está preparada; sejam eles arrastados com toda a multidão do seu povo. 21 Do interior do Sheol,*32.21 Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte; também no versículo 27. os poderosos líderes dirão ao Egito e aos seus aliados: "Eles desceram e jazem com os incircuncisos, com os que foram mortos à espada".

22 — A Assíria está ali com todo o seu exército; está cercada pelos túmulos de todos os seus mortos que caíram à espada. 23 Os seus túmulos estão nas profundezas da cova, e o seu exército jaz ao redor do seu túmulo. Todos os que haviam espalhado pavor na terra dos viventes estão mortos, caídos à espada.

24 — Elão está ali, com toda a sua população ao redor do seu túmulo. Todos eles estão mortos, caídos à espada. Todos os que haviam espalhado pavor na terra dos viventes desceram incircuncisos para debaixo da terra. Suportam a sua desgraça com os que descem à cova. 25 Uma cama está preparada para ele entre os mortos, com toda a sua multidão em torno do seu túmulo. Todos esses incircuncisos foram mortos à espada. O seu pavor havia se espalhado na terra dos viventes, por isso eles suportam a sua desgraça com aqueles que descem à cova; jazem entre os mortos.

26 — Meseque e Tubal estão ali, com toda a sua população ao redor dos seus túmulos. Todos eles são incircuncisos e foram mortos à espada, porque espalharam pavor na terra dos viventes. 27 Acaso não jazem com os outros guerreiros incircuncisos que caíram, que desceram à sepultura com as suas armas de guerra, cuja espada foi posta debaixo da cabeça deles? O castigo das suas iniquidades está sobre os seus ossos, porque eram o pavor dos guerreiros na terra dos viventes.

28 — Você também, ó faraó, será abatido e jazerá entre os incircuncisos, com os que foram mortos à espada.

29 — Edom está ali, os seus reis e todos os seus príncipes; a despeito do seu poder, jazem com os que foram mortos à espada. Jazem com os incircuncisos, com aqueles que descem à cova.

30 — Todos os príncipes do norte e todos os sidônios estão ali; eles desceram com os mortos, cobertos de vergonha, apesar do pavor provocado pelo poder que tinham. Eles jazem incircuncisos com os que foram mortos à espada e suportam a sua desgraça com aqueles que descem à cova.

31 — O faraó, ele e todo o seu exército, os verá, e será consolado da perda de todo o seu povo, que foi morto à espada, declara o Soberano Senhor. 32 Embora eu o tenha feito espalhar pavor na terra dos viventes, o faraó e todo o seu povo jazerão entre os incircuncisos, com os que foram mortos à espada, declara o Soberano Senhor.

Ο Φαραώ δράκος έξω απ’ τα νερά του

1 Την πρώτη μέρα του δωδέκατου μήνα του δωδέκατου έτους της αιχμαλωσίας μας,*Δηλ. Φεβρουάριος - Μάρτιος 585 π.Χ. ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ, άνθρωπε,*Εσύ, άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. τόνισε θρηνητικό τραγούδι για το Φαραώ, το βασιλιά της Αιγύπτου, και πες του:

"Θαρρείς πως είσαι λιονταρόπουλο

στα έθνη ανάμεσα.

Μα φαίνεται πως είσαι κροκόδειλος

μες στα νερά.

Νερό πετάς απ’ τα ρουθούνια σου,*απ’ τα ρουθούνια σου, το πιθανό κείμενο. Το εβρ. έχει «απ’ τα ποτάμια σου».

ταράζεις το ποτάμι με τα πόδια σου

και το θολώνεις.

3 "Άκου τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Θ’ απλώσω πάνω σου το δίχτυ μου και θα βάλω πολλά έθνη να σε τραβήξουν μ’ αυτό έξω στην όχθη. 4 Θα σε ξαπλώσω στο έδαφος και θα φέρω όλα τα πουλιά να κατοικήσουν πάνω σου· και θα δώσω τις σάρκες σου να τις φάνε τ’ άγρια θηρία και να χορτάσουν μ’ αυτές. 5 Θα σκορπίσω τα υπολείμματά σου στα βουνά και θα γεμίσω μ’ αυτά τις κοιλάδες. 6 Με το αίμα σου που θα τρέχει από τα βουνά, θα ποτίσω τη γη, θα πλημμυρίσω τα φαράγγια. 7,8 Και όταν σε αποτελειώσω, θα σκεπάσω τον ουρανό, θα σκοτεινιάσω τ’ άστρα του τα λαμπερά, τον ήλιο από πάνω σου θα τον σκεπάσω με σύννεφα και η σελήνη δεν θα δίνει πια φως. Θα βυθίσω τη χώρα σου στο σκοτάδι. Εγώ, ο Κύριος ο Θεός το λέω.

9 "Θα συνταράξω πολλούς λαούς, όταν θ’ ανακοινώσω την πτώση σου ανάμεσα στα έθνη, σε χώρες που δε γνώρισες ποτέ. 10 Θα μείνουν άφωνοι οι λαοί απ’ το κατάντημα στο οποίο θα σε φέρω κι οι βασιλιάδες τους από τη φρίκη θα ριγούν για σένα, όταν το ξίφος μου θα σείσω πάνω απ’ το κεφάλι τους. Θα τρέμουν ασταμάτητα για τη ζωή τους τη μέρα της δικής σου καταστροφής.

11 "Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, σού λέω, χώρα της Αιγύπτου: Ο στρατός του βασιλιά της Βαβυλώνας εναντίον σου θα στραφεί. 12 Από τα ξίφη ισχυρών πολεμιστών θα σκοτωθεί ο λαός σου. Αυτοί είναι οι πιο σκληροί πολεμιστές ανάμεσα στα έθνη. Θα εκμηδενίσουν την υπεροψία σου και θα εξολοθρεύσουν όλο σου τον πληθυσμό. 13 Θα καταστρέψω όλα τα κτήνη σου που βόσκουν πλάι στο Νείλο. Τα νερά του πόδι ανθρώπου δε θα τα ταράξει πια ούτε καν οπλή κτήνους. 14 Θα κάνω τα νερά σου να λιμνάζουν αδιατάραχτα και τα ποτάμια σου να κυλάνε σαν λάδι. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω. 15 Όταν θα σ’ ερημώσω χώρα της Αιγύπτου και θ’ αφανίσω όλους τους κατοίκους σου και θα μείνεις ακατοίκητη, τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος".

16 »Αυτό είναι το θρηνητικό τραγούδι με το οποίο οι γυναίκες των εθνών θα θρηνήσουν την Αίγυπτο και τους κατοίκους της. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω».

Θρήνος για το λαό της Αιγύπτου

17 Τη δέκατη πέμπτη μέρα του δωδέκατου*του δωδέκατου. Στα εβρ. δεν αναφέρεται ο μήνας, αλλά εικάζεται ότι πρόκειται για τον ίδιο μήνα μ’ αυτόν που αναφέρεται στο στ. 1 του κεφαλαίου. μήνα του δωδέκατου έτους της αιχμαλωσίας μας, ο Κύριος μου είπε: 18 «Εσύ, άνθρωπε, θρήνησε για της Αιγύπτου το λαό και στείλε τους με το θρήνο σου στον κάτω κόσμο, στα κατώτατα μέρη της γης, όπου και άλλα ισχυρά έθνη έχουν κατέβει. Πες στην Αίγυπτο: 19,20 "νομίζεις πως είσαι πιο όμορφη από κάθε άλλη χώρα; Κατέβα μαζί με το λαό σου να μείνεις με τους ξένους και μ’ αυτούς που έχουν σκοτωθεί στον πόλεμο.*με τους ξένους... πόλεμο. Βλ. υποσ. εις κεφ. 31:18.21 Εκεί, στον κόσμο των νεκρών, οι ισχυρότεροι πολεμιστές και οι προηγούμενοι σύμμαχοι του Φαραώ θα υποδεχτούν τους Αιγυπτίους και θα φωνάζουν: Να που οι απερίτμητοι, οι σκοτωμένοι στον πόλεμο, κατέβηκαν και κείτονται εδώ μαζί μας!

22,23 "Εκεί βρίσκεται ο Ασσούρ και ο στρατός του, όλοι αυτοί που στη ζωή τους είχαν σπείρει τον τρόμο στη γη, όλοι θύματα του πολέμου. Οι τάφοι τους είναι στα εσώτερα του άδη· στη μέση είν’ ο βασιλιάς και γύρω όλοι οι άλλοι.

24,25 "Εκεί είναι ο Ελάμ και ο στρατός του, όλοι αυτοί που στη ζωή τους είχαν σπείρει τον τρόμο στη γη. Έχουν σκοτωθεί στη μάχη και είν’ εκεί ντροπιασμένοι μαζί με τους άλλους νεκρούς του πολέμου. Στη μέση είν’ ο βασιλιάς και γύρω όλοι οι άλλοι απερίτμητοι.

26 "Εκεί είναι ο Μεσέχ-Τουβάλ και όλοι οι τάφοι των στρατιωτών του γύρω από το δικό του τάφο, όλοι τους απερίτμητοι, σκοτωμένοι στη μάχη· βρίσκονται εκεί, αφού έσπειραν τον τρόμο στη γη. 27 Αυτοί δεν βρίσκονται μαζί με τους πολεμιστές που σκοτώθηκαν σε παλιότερα χρόνια έχοντας σπείρει τον τρόμο στη γη· εκείνους τους έθαψαν με τιμές, μαζί με τα πολεμικά τους όπλα, τα ξίφη τους τοποθετήθηκαν κάτω από τα κεφάλια τους και οι ασπίδες τους πάνω στα σώματά τους.*σε παλιότερα χρόνια, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει «απερίτμητοι». – οι ασπίδες, το πιθανό κείμενο. Το εβρ. έχει «οι ανομίες».

28 "Ετσι κι εσύ, χώρα της Αιγύπτου, θα βρεθείς ανάμεσα στους απερίτμητους, σ’ εκείνους που σκοτώθηκαν στη μάχη.

29 "Εκεί είναι η Εδώμ, οι βασιλιάδες της και όλοι οι άρχοντές της, εκείνοι που ήταν κάποτε δυνατοί, μα τώρα βρίσκονται μαζί με τους νεκρούς του πολέμου, τους απερίτμητους. 30 Εκεί είναι κι όλοι οι ηγεμόνες των λαών του βορρά και όλοι οι Σιδώνιοι. Έχουν κατέβει ντροπιασμένοι να συναντήσουν τους νεκρούς. Κάποτε είχαν φοβερή δύναμη, μα τώρα βρίσκονται εκεί απερίτμητοι και ντροπιασμένοι, μαζί με τα θύματα του πολέμου".

31 »Όλους αυτούς θα τους δει ο Φαραώ και θα παρηγορηθεί για το λαό του που εξολοθρεύτηκε στη μάχη. Εγώ το λέω, ο Κύριος ο Θεός. 32 Εγώ επέτρεψα στο Φαραώ να σπείρει τον τρόμο του στη γη· αλλά τώρα θα βρεθεί μαζί με τους απερίτμητους, τους σκοτωμένους στη μάχη, μαζί με όλο το λαό του. Εγώ ο Κύριος, ο Θεός, το λέω».