Lamento pelos príncipes de Israel
1 — Levante um lamento pelos príncipes de Israel 2 e diga:
"Que leoa foi a sua mãe
entre os leões!
Ela se deitava entre os leõezinhos
e criava os seus filhotes.
3 Um dos seus filhotes
tornou-se um leão forte.
Ele aprendeu a despedaçar a presa
e devorou homens.
4 As nações ouviram a seu respeito,
e ele foi pego na cova delas.
Elas o levaram com ganchos
para a terra do Egito.
5 "Quando ela viu que a sua esperança não se cumpriu,
quando viu frustrada a sua expectativa,
escolheu outro dos seus filhotes
e fez dele um leão forte.
6 Ele vagueou entre os leões,
pois agora era um leão forte.
Ele aprendeu a despedaçar a presa
e devorou homens.
7 Arrebentou19.7 Conforme o Targum. O Texto Massorético traz Conheceu. as suas fortalezas
e devastou as suas cidades.
A terra e todos os que nela estavam
ficaram aterrorizados com o seu rugido.
8 Então, as nações vizinhas o atacaram.
Estenderam a sua rede para apanhá-lo,
e ele foi pego na armadilha que fizeram.
9 Elas o puxaram com ganchos para dentro de uma jaula
e o levaram ao rei da Babilônia.
Elas o puseram na prisão,
de modo que não se ouviu mais o seu rugido
nos montes de Israel.
10 "A sua mãe era como uma vide na sua vinha,19.10 Conforme dois manuscritos do Texto Massorético. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz no seu sangue.
plantada junto à água;
era frutífera e cheia de ramos,
graças às muitas águas.
11 Os seus ramos eram fortes,
próprios para os cetros dos governantes.
Ela cresceu e subiu muito,
sobressaindo à folhagem espessa;
chamava a atenção pela sua altura
e pelos seus muitos ramos.
12 Mas foi desarraigada com fúria
e atirada ao chão.
O vento leste a fez murchar,
os seus frutos foram arrancados,
os seus fortes galhos secaram,
e o fogo os consumiu.
13 Agora, está plantada no deserto,
em uma terra seca e sedenta.
14 O fogo espalhou-se de um dos seus ramos principais
e consumiu todos os seus frutos.
Nela não resta nenhum ramo forte
que seja próprio para o cetro de um governante.
Este é um lamento e em lamento se tornará".
Θρήνος για τους βασιλιάδες του Ισραήλ
1 Ο Κύριος με πρόσταξε να τονίσω ένα θρηνητικό τραγούδι για τους άρχοντες των Ισραηλιτών.
2 Τι λέαιναΜε λέαινα συμβολίζεται εδώ η πόλη της Ιερουσαλήμ και η φυλή Ιούδα. ήταν η μάνα σας,
σε σύγκριση μ’ άλλα λιοντάρια!
Ξάπλωνε ανάμεσα στα λιονταρόπουλα
κι άφηνε τα μικρά της να θηλάσουν.
3 Ένα από τα μικρά της το μεγάλωσε
και έγινε δυνατό λιοντάρι.
Έμαθε να κατασπαράζει τη λεία του
και να καταβροχθίζει ανθρώπους.
4 Τα έθνη άκουσαν γι’ αυτό,
έτρεξαν, το παγίδεψαν σε λάκκο
και το τραβήξαν με άγκιστρα στην Αίγυπτο.Οι στ. 3-4 αναφέρονται πιθανότατα στο βασιλιά Ιωάχαζ.
5 Όταν η μάνα του είδε πως γελάστηκε,
και πως ήταν η ελπίδα της χαμένη,
πήρε ένα άλλο από τα μικρά της
και το ’κανε λιοντάρι δυνατό.
6 Να ζήσει το ’φερε σ’ άλλα λιοντάρια ανάμεσα
κι έγινε ένα λιοντάρι δυνατό·
έμαθε να κατασπαράζει τη λεία του,
και να καταβροχθίζει ανθρώπους.
7 Τα φρούριά τους τα γκρέμιζε
τις πόλεις τους τις έκανε ερείπια·
οι κάτοικοι της χώρας έτρεμαν
στο άκουσμα του βρυχηθμού του.
8 Τότε εναντίον του τα έθνη παρατάχθηκαν,
από τις γύρω χώρες,
άπλωσαν γύρω του τα δίχτυα τους,
και το παγίδεψαν στο λάκκο.
9 Μ’ άγκιστρα το τραβήξανε
το βάλαν σε κλουβί
και το μετέφεραν στο βασιλιά της Βαβυλώνας.Το δεύτερο λιοντάρι συμβολίζει πιθανώς το βασιλιά Ιωαχίν.
Μέσα σε φρούριο το ρίξανε
ώστε να μην ξανακουστεί ο βρυχηθμός του πια
πάνω στα όρη του Ισραήλ.
10 Ήταν η μάνα σας σαν την κληματαριά
τη φυτεμένη στων νερών τις όχθες·
ήταν καρπούς γεμάτη και κλαδιά,
απ’ τα πολλά νερά που την ποτίζαν.
11 Είχε κλωνάρια υπέροχα
κατάλληλα για σκήπτρα ηγεμόνων.
Ψηλότερα απ’ τ’ άλλα δέντρα ανέβαιναν
και θαύμαζαν τη λιγερή κορμοστασιά της
με τα πολλά της τα κλαδιά.
12 Αλλά με οργή και βία ξεριζώθηκε,
ρίχτηκε καταγής·
ο ανατολικός ο άνεμος ξέρανε τον καρπό της
και τον σκόρπισε.
Τα υπέροχα κλωνάρια της ξεράθηκαν
και στη φωτιά καήκαν.
13 Τώρα φυτεύτηκε σ’ έρημη,
άνυδρη και διψασμένη γη.
14 Φωτιά βγήκε από τον κορμό της
κι έκαψε τους καρπούς και τα κλωνάρια της·
δεν της έμεινε πια ούτ’ ένα απ’ τα υπέροχα κλαδιά,
κατάλληλο για σκήπτρο ηγεμόνα.
Αυτό το ποίημα έχει γίνει μοιρολόι.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)