Ezequiel 2

O chamado de Ezequiel

1 Ele me disse:

— Filho do homem,*2.1 Hebraico: ben adam. A expressão filho do homem indica um ser humano. Ela ocorre mais de noventa vezes em Ezequiel e é mantida como forma de tratamento ao longo do livro por sua possível associação com "Filho do homem" no Novo Testamento. fique em pé, pois vou falar com você.

2 Enquanto ele falava, o Espírito entrou em mim e me pôs em pé, e ouvi aquele que me falava.

3 Ele disse:

— Filho do homem, vou enviar você aos israelitas, nação rebelde que se revoltou contra mim. Até hoje, eles e os seus antepassados têm se revoltado contra mim. 4 O povo a quem vou enviar você é obstinado e rebelde. Diga-lhe: "Assim diz o Soberano Senhor". 5 Quer aquela nação rebelde ouça, quer deixe de ouvir, porque são um povo rebelde, saberá que um profeta esteve no meio dela. 6 E você, filho do homem, não tenha medo dessa gente nem das suas palavras. Não tenha medo, ainda que o cerquem espinheiros e você viva entre escorpiões. Não tenha medo do que disserem nem fique apavorado ao vê-los, embora sejam uma nação rebelde. 7 Você lhes falará as minhas palavras, quer ouçam, quer deixem de ouvir, pois são rebeldes. 8 Mas você, filho do homem, ouça o que digo. Não seja rebelde como aquela nação; abra a boca e coma o que vou dar a você.

9 Então, olhei e vi a mão de alguém estendida para mim. Nela estava o rolo de um livro, 10 que ele desenrolou diante de mim. Em ambos os lados do rolo, estavam escritas palavras de lamento, pranto e ais.

1 Αυτός μου είπε: «Εσύ, άνθρωπε,*Εσύ, άνθρωπε. Κατά λ. το εβρ. έχει «υιέ ανθρώπου». Η έκφραση απαντάται συχνότατα στο βιβλίο του Ιεζεκιήλ και θέλει να υπογραμμίσει την απόσταση ανάμεσα στο Θεό και στον προφήτη του, που δεν είναι παρά ένας θνητός. σήκω στα πόδια σου· θέλω να σου μιλήσω». 2 Ενώ αυτός μου μιλούσε, το Πνεύμα του Θεού μπήκε μέσα μου και με σήκωσε στα πόδια μου· τον άκουσα, λοιπόν, να μου λέει: 3 «Άνθρωπε, σε στέλνω στους Ισραηλίτες, στο έθνος των αποστατών, που έχει επαναστατήσει εναντίον μου· αυτοί όπως και οι πρόγονοί τους δε σταμάτησαν τις παραβάσεις τους απέναντί μου μέχρι σήμερα. 4 Είναι ανόητοι και πεισματάρηδες. Σ’ αυτούς, λοιπόν, σε στέλνω, για να τους μεταβιβάσεις τα όσα εγώ ο Κύριος, ο Θεός, έχω να τους πω. 5 Είτε σ’ ακούσουν είτε όχι –γιατί είν’ αποστάτες– θα μάθουν πάντως ότι υπάρχει ένας προφήτης ανάμεσά τους. 6 Εσύ όμως, άνθρωπε, μην τους φοβηθείς ούτε αυτούς ούτε τα λόγια τους, έστω κι αν γύρω σου όλοι αυτοί είναι σαν τ’ αγκάθια και τα παλούκια κι έχεις την αίσθηση πως ζεις ανάμεσα σε σκορπιούς. Παρ’ όλα αυτά μη φοβηθείς τα λόγια τους και μη δειλιάσεις μπρος σ’ αυτούς τους αποστάτες. 7 Εσύ θα τους πεις τα λόγια μου, είτε τ’ ακούσουν είτε όχι, κι ας είναι αποστάτες. 8 Εσύ, άνθρωπε, θ’ ακούς ό,τι σου λέω εγώ. Μη γίνεις κι εσύ αποστάτης όπως αυτοί· άνοιξε το στόμα σου και φάε αυτό που εγώ σου δίνω».

9 Τότε είδα να απλώνεται προς το μέρος μου ένα χέρι, που κρατούσε ένα βιβλίο σε σχήμα κυλίνδρου 10 και το χέρι το ξετύλιξε μπροστά μου. Ήταν γραμμένο κι από τις δύο πλευρές και περιείχε θρήνους, κλάματα και οδυρμούς.