1 O Senhor agiu em favor de Sara e cumpriu o que lhe tinha prometido. 2 Ela engravidou e deu à luz um filho para Abraão na velhice dele, exatamente no tempo indicado por Deus. 3 Abraão deu o nome Isaque ao filho que Sara lhe deu. 4 No oitavo dia depois do nascimento de Isaque, Abraão o circuncidou, como Deus havia ordenado. 5 Abraão tinha 100 anos quando Isaque nasceu.

6 Sara declarou: "Deus me fez sorrir. Todos que ficarem sabendo do que aconteceu vão rir comigo!". 7 E disse mais: "Quem diria a Abraão que sua mulher amamentaria um bebê? E, no entanto, em sua velhice, eu lhe dei um filho!".

8 Quando Isaque cresceu e estava para ser desmamado, Abraão preparou uma grande festa para comemorar a ocasião. 9 Sara, porém, viu Ismael, filho de Abraão e da serva egípcia Hagar, caçoar de seu filho, Isaque, 10 e disse a Abraão: "Livre-se da escrava e do filho dela! Ele jamais será herdeiro junto com meu filho, Isaque!".

11 Abraão ficou muito perturbado com isso, pois Ismael era seu filho. 12 Deus, porém, lhe disse: "Não se perturbe por causa do menino e da serva. Faça tudo que Sara lhe pedir, pois Isaque é o filho de quem depende a sua descendência. 13 Contudo, também farei uma nação dos descendentes do filho de Hagar, pois ele é seu filho".

14 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo, preparou mantimentos e uma vasilha cheia de água e os pôs sobre os ombros de Hagar. Então, mandou-a embora com seu filho, e ela andou sem rumo pelo deserto de Berseba.

15 Quando acabou a água, Hagar colocou o menino à sombra de um arbusto 16 e foi sentar-se sozinha, uns cem metros adiante. "Não quero ver o menino morrer", disse ela, chorando sem parar.

17 Mas Deus ouviu o choro do menino e, do céu, o anjo de Deus chamou Hagar: "Que foi, Hagar? Não tenha medo! Deus ouviu o menino chorar, dali onde ele está. 18 Levante-o e anime-o, pois farei dos descendentes dele uma grande nação".

19 Então Deus abriu os olhos de Hagar, e ela viu um poço cheio de água. Sem demora, encheu a vasilha de água e deu para o menino beber.

20 Deus estava com o menino enquanto ele crescia no deserto. Ismael se tornou flecheiro 21 e se estabeleceu no deserto de Parã, e sua mãe conseguiu para ele uma esposa egípcia.

22 Por esse tempo, Abimeleque, acompanhado de Ficol, comandante do seu exército, foi visitar Abraão. "É evidente que Deus está com você, ajudando-o em tudo que faz", disse Abimeleque. 23 "Jure, em nome de Deus, que não enganará nem a mim, nem a meus filhos, nem a nenhum de meus descendentes. Tenho sido leal a você, por isso jure que será leal a mim e a esta terra onde vive como estrangeiro."

24 Abraão respondeu: "Eu juro!". 25 Contudo, Abraão reclamou com Abimeleque sobre um poço que os servos de Abimeleque lhe haviam tomado à força.

26 "Eu não sabia disso", respondeu Abimeleque. "Não faço ideia de quem seja o responsável. Você nunca se queixou a esse respeito."

27 Então Abraão deu ovelhas e bois a Abimeleque, e os dois fizeram um acordo. 28 Quando Abraão também separou do rebanho mais sete cordeirinhas, 29 Abimeleque lhe perguntou: "Por que você separou estas sete das demais?".

30 Abraão respondeu: "Por favor, aceite estas sete cordeirinhas como testemunho de que eu cavei este poço". 31 Por isso Abraão chamou o lugar de Berseba, porque ali os dois fizeram o juramento.

32 Depois de firmarem a aliança em Berseba, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, voltaram para a terra dos filisteus. 33 Abraão plantou uma tamargueira em Berseba e ali invocou o nome do Senhor, o Deus Eterno. 34 E Abraão morou na terra dos filisteus como estrangeiro por longo tempo.

1 RAB verdiği söz uyarınca Saraya iyilik etti ve sözünü yerine getirdi.2 Sara hamile kaldı; İbrahimin yaşlılık döneminde, tam Tanrının belirttiği zamanda ona bir erkek çocuk doğurdu.3 İbrahim Saranın doğurduğu çocuğa İshakfı adını verdi.4 Tanrının kendisine buyurduğu gibi oğlu İshakı sekiz günlükken sünnet etti.5 İshak doğduğunda İbrahim yüz yaşındaydı.6 Sara, ‹‹Tanrı yüzümü güldürdü›› dedi, ‹‹Bunu duyan herkes benimle birlikte gülecek.7 Kim İbrahime Sara çocuk emzirecek derdi? Bu yaşında ona bir oğul doğurdum.››8 Çocuk büyüdü. Sütten kesildiği gün İbrahim büyük bir şölen verdi.9 Ne var ki Sara, Mısırlı Hacerin İbrahimden olma oğlu İsmailin alay ettiğini görünce,10 İbrahime, ‹‹Bu cariyeyle oğlunu kov›› dedi, ‹‹Bu cariyenin oğlu, oğlum İshakın mirasına ortak olmasın.››11 Bu İbrahimi çok üzdü, çünkü İsmail de öz oğluydu.12 Ancak Tanrı İbrahime, ‹‹Oğlunla cariyen için üzülme›› dedi, ‹‹Sara ne derse, onu yap. Çünkü senin soyun İshakla sürecektir.13 Cariyenin oğlundan da bir ulus yaratacağım, çünkü o da senin soyun.››14 İbrahim sabah erkenden kalktı, biraz yiyecek, bir tulum da su hazırlayıp Hacerin omuzuna attı, çocuğunu da verip onu gönderdi. Hacer Beer-Şeva Çölüne gitti, orada bir süre dolaştı.15 Tulumdaki su tükenince, oğlunu bir çalının altına bıraktı.16 Yaklaşık bir ok atımı uzaklaşıp, ‹‹Oğlumun ölümünü görmeyeyim›› diyerek onun karşısına oturup hıçkıra hıçkıra ağladı.17 Tanrı çocuğun sesini duydu. Tanrının meleği göklerden Hacere, ‹‹Nen var, Hacer?›› diye seslendi, ‹‹Korkma! Çünkü Tanrı çocuğun sesini duydu.18 Kalk, oğlunu kaldır, elini tut. Onu büyük bir ulus yapacağım.››19 Sonra Tanrı Hacerin gözlerini açtı, Hacer bir kuyu gördü. Gidip tulumunu doldurdu, oğluna içirdi.20 Çocuk büyürken Tanrı onunlaydı. Çocuk çölde yaşadı ve okçu oldu.21 Paran Çölünde yaşarken annesi ona Mısırlı bir kadın aldı.22 O sırada Avimelekle ordusunun komutanı Fikol İbrahime, ‹‹Yaptığın her şeyde Tanrı seninle›› dediler,23 ‹‹Onun için, Tanrının önünde bana, oğluma ve soyuma haksız davranmayacağına ant iç. Bana ve konuk olarak yaşadığın bu ülkeye, benim sana yaptığım gibi iyi davran.››24 İbrahim, ‹‹Ant içerim›› dedi.25 İbrahim Avimeleke bir kuyuyu zorla ele geçiren adamlarından yakındı.26 Avimelek, ‹‹Bunu kimin yaptığını bilmiyorum›› diye yanıtladı, ‹‹Sen de bana söylemedin, ilk kez duyuyorum.››27 Daha sonra İbrahim Avimeleke davar ve sığır verdi. Böylece ikisi bir antlaşma yaptılar.28 İbrahim sürüsünden yedi dişi kuzu ayırdı.29 Avimelek, ‹‹Bunun anlamı ne, niçin bu yedi dişi kuzuyu ayırdın?›› diye sordu.30 İbrahim, ‹‹Bu yedi dişi kuzuyu benim elimden almalısın›› diye yanıtladı, ‹‹Kuyuyu benim açtığımın kanıtı olsun.››31 Bu yüzden oraya Beer-Şeva adı verildi. Çünkü ikisi orada ant içmişlerdi.32 Beer-Şevada yapılan bu antlaşmadan sonra Avimelek, ordusunun komutanı Fikolla birlikte Filist yöresine geri döndü.33 İbrahim Beer-Şevada bir ılgın ağacı dikti; orada RABbi, ölümsüz Tanrıyı adıyla çağırdı.34 Filist yöresinde konuk olarak uzun süre yaşadı.