1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo. 2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento. 3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus. 4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.

5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos. 6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: "Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra). 7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)". 8 Na verdade, diz:

"A mensagem está bem perto;

está em seus lábios e em seu coração".

E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé: 9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo. 10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo. 11 Como dizem as Escrituras: "Quem confiar nele jamais será envergonhado". 12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam. 13 Pois "todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo".

14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar? 15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: "Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!".

16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: "Senhor, quem creu em nossa mensagem?". 17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo. 18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram:

"Sua mensagem chegou a toda a terra,

e suas palavras alcançaram os confins do mundo".

19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse:

"Provocarei seu ciúme por meio de um povo

que nem sequer é nação.

Provocarei sua ira por meio

de gentios insensatos".

20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia:

"Fui encontrado por aqueles

que não me procuravam.

Revelei-me àqueles que

não perguntavam por mim".

21 A respeito de Israel, porém, diz:

"O dia todo abri meus braços para eles,

mas foram desobedientes e rebeldes".

1 Kardeşler! İsraillilerin kurtulmasını yürekten özlüyor, bunun için Tanrıya yalvarıyorum.2 Onlara ilişkin tanıklık ederim ki, Tanrı için gayretlidirler; ama bu bilinçli bir gayret değildir.3 Tanrının öngördüğü doğruluğu anlamadıkları ve kendi doğruluklarını yerleştirmeye çalıştıkları için Tanrının öngördüğü doğruluğa boyun eğmediler.4 Oysa her iman edenin aklanması için Mesih, Kutsal Yasanın sonudur.5 Musa, Kutsal Yasaya dayanan doğrulukla ilgili şöyle yazıyor: ‹‹Yasanın gereklerini yapan, onlar sayesinde yaşayacaktır.››6 İmana dayanan doğruluk ise şöyle diyor: ‹‹Yüreğinde, ‹Göğe -yani Mesihi indirmeye- kim çıkacak?› ya da, ‹Dipsiz derinliklere -yani Mesihi ölüler arasından çıkarmaya- kim inecek?› deme.››8 Ne deniyor? ‹‹Tanrı sözü sana yakındır, Ağzında ve yüreğindedir.››9 İsanın Rab olduğunu ağzınla açıkça söyler ve Tanrının Onu ölümden dirilttiğine yürekten iman edersen, kurtulacaksın.10 Çünkü insan yürekten iman ederek aklanır, imanını ağzıyla açıklayarak kurtulur.11 Kutsal Yazı, ‹‹Ona iman eden utandırılmayacak›› diyor.12 Çünkü Yahudi Grek ayrımı yoktur, aynı Rab hepsinin Rabbidir. Kendisini çağıranların tümüne eliaçıktır.13 ‹‹Rabbi adıyla çağıran herkes kurtulacak.››14 Ama iman etmedikleri kişiyi nasıl çağıracaklar? Duymadıkları kişiye nasıl iman edecekler? Tanrı sözünü yayan olmazsa, nasıl duyacaklar?15 Sözü yaymaya gönderilmezlerse, sözü nasıl yayacaklar? Yazılmış olduğu gibi: ‹‹İyi haber müjdeleyenlerin ayakları ne güzeldir!››16 Ne var ki, herkes Müjdeye uymadı. Yeşayanın dediği gibi: ‹‹Ya Rab, verdiğimiz habere kim inandı?››17 Demek ki iman, haberi duymakla, duymak da Mesihle ilgili sözün yayılmasıyla olur.18 Ama soruyorum: Onlar duymadılar mı? Elbet duydular. ‹‹Sesleri bütün yeryüzüne, Sözleri dünyanın dört bucağına ulaştı.››19 Yine soruyorum: İsrail anlamadı mı? Önce Musa, ‹‹Ben sizi ulus olmayanla kıskandıracağım, Anlayışsız bir ulusla sizi öfkelendireceğim›› diyor.20 Sonra Yeşaya cesaretle, ‹‹Aramayanlar beni buldu, Sormayanlara kendimi gösterdim›› diyor.21 Öte yandan İsrail için şöyle diyor: ‹‹Söz dinlemeyen, asi bir halka Bütün gün ellerimi uzatıp durdum.››