1 Certa noite, na cama, ansiei por meu amado;

ansiei por ele, mas ele não veio.

2 Pensei: "Vou me levantar e andar pela cidade,

vou procurá-lo em todas as ruas e praças;

sim, vou em busca de meu amado".

Procurei por toda parte,

mas não o encontrei.

3 Os guardas me pararam enquanto faziam a ronda,

e eu lhes perguntei: "Vocês viram meu amado?".

4 Pouco depois de me afastar deles,

encontrei meu amado!

Segurei-o e abracei-o com força;

levei-o à casa de minha mãe,

à cama onde fui concebida.

5 Prometam, ó mulheres de Jerusalém,

pelas gazelas e corças selvagens,

que não despertarão o amor antes do tempo.

6 O que é isso que vem subindo do deserto,

como nuvem de fumaça?

De onde vem esse perfume de mirra e incenso,

o aroma de todo tipo de especiaria?

7 Vejam, é a liteira de Salomão,

cercada por sessenta homens valentes,

os melhores soldados de Israel!

8 São todos habilidosos com a espada,

guerreiros experientes.

Cada um traz sua espada,

pronto para defender o rei dos perigos da noite.

9 A liteira do rei Salomão é feita

de madeira importada do Líbano.

10 As colunas são de prata,

a cobertura é de ouro,

as almofadas são de tecido púrpura.

Foi enfeitada com carinho

pelas mulheres de Jerusalém.

11 Mulheres de Sião,

venham ver o rei Salomão!

Ele usa a coroa que sua mãe lhe deu no dia em que ele se casou,

no dia mais feliz de sua vida.

1 Την νυκτα επι της κλινης μου εζητησα εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· εζητησα αυτον και δεν ευρηκα αυτον.2 Θελω σηκωθη τωρα και περιελθει την πολιν, εν ταις αγοραις και εν ταις πλατειαις· θελω ζητησει εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· εζητησα αυτον και δεν ευρηκα αυτον.3 Με ευρηκαν οι φυλακες οι περιερχομενοι την πολιν. Μη ειδετε εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου;4 Αφου ολιγον επερασα απ' αυτων, ευρηκα εκεινον, τον οποιον αγαπα η ψυχη μου· επιασα αυτον και δεν αφηκα αυτον, εωσου εισηγαγον αυτον εις τον οικον της μητρος μου, και εις τον κοιτωνα της συλλαβουσης με.5 Σας ορκιζω, θυγατερες Ιερουσαλημ, εις τας δορκαδας και εις τας ελαφους του αγρου, να μη εξεγειρητε μηδε να εξυπνησητε την αγαπην μου, εωσου θεληση.6 Τις αυτη, η αναβαινουσα απο της ερημου ως στυλοι καπνου, τεθυμιαμενη με σμυρναν και λιβανον, με πασαν αρωματικην σκονην του μυρεψου;7 Ιδου, η κλινη του Σολομωντος· εξηκοντα δυνατοι ανδρες ειναι περι αυτην, εκ των δυνατων του Ισραηλ·8 Παντες ουτοι κρατουσι ρομφαιαν, δεδιδαγμενοι πολεμον· εκαστος εχει την ρομφαιαν αυτου επι τον μηρον αυτου δια νυκτερινους φοβους.9 Ο βασιλευς Σολομων εκαμεν εις εαυτον φορειον εκ ξυλων του Λιβανου·10 τους στυλους αυτου εκαμεν εξ αργυρου, το ανακλιντηριον αυτου εκ χρυσου, την στρωμνην αυτου εκ πορφυρας· το μεσον αυτου ητο εγκεκοσμημενον ερασμιως υπο των θυγατερων της Ιερουσαλημ.11 Εξελθετε και ιδετε, θυγατερες Σιων, τον βασιλεα Σολομωντα εν τω διαδηματι, με το οποιον εστειλεν αυτον η μητηρ αυτου εν τη ημερα της νυμφευσεως αυτου και εν τη ημερα της ευφροσυνης της καρδιας αυτου.