1 Você é linda, minha querida,
como você é linda!
Seus olhos por trás do véu
são como pombas.
Seu cabelo é como um rebanho de cabras
que desce pelas encostas de Gileade.
2 Seus dentes são brancos como ovelhas
recém-tosquiadas e lavadas.
Seu sorriso é perfeito;
cada dente tem seu par ideal.
3 Seus lábios são como uma fita vermelha;
sua boca é linda.
Suas faces por trás do véu
são rosadas como romãs.
4 Seu pescoço é belo, como a torre de Davi,
enfeitada com escudos de mil guerreiros valentes.
5 Seus dois seios são como duas crias de gazela,
filhotes gêmeos que se alimentam entre os lírios.
6 Antes que soprem as brisas do amanhecer,
e fujam as sombras da noite,
irei ao monte de mirra
e à colina de incenso.
7 Você é inteiramente linda, minha querida;
não há em você defeito algum!
8 Venha comigo do Líbano, minha noiva,
venha comigo do Líbano.
Desça do monte Amana,
dos cumes do Senir e do Hermom,
onde os leões têm suas tocas
e os leopardos vivem nas montanhas.
9 Você conquistou meu coração,
minha amiga, minha noiva.
Você o cativou com um só olhar de relance,
com um só enfeite de seu colar.
10 Seu amor é delicioso,
minha amiga, minha noiva.
Seu amor é melhor que vinho;
seu perfume é mais agradável que especiarias.
11 Seus lábios são doces como néctar, minha noiva;
debaixo de sua língua há mel e leite.
Seus vestidos são perfumados
como os cedros do Líbano.
12 Você é meu jardim particular, minha amiga, minha noiva,
nascente fechada, fonte escondida.
13 Seus renovos guardam um paraíso de romãs
com especiarias raras:
hena e nardo,
14 nardo e açafrão,
cálamo perfumado e canela,
com todas as árvores de incenso, com mirra, aloés
e todas as outras especiarias finas.
15 Você é uma fonte de jardim,
um poço de água fresca
que desce dos montes do Líbano.
16 Desperte, vento norte!
Levante-se, vento sul!
Soprem em meu jardim
e espalhem sua fragrância por toda parte.
Entre em seu jardim, meu amor,
e saboreie seus melhores frutos.
Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.
1 Ιδου, εισαι ωραια, αγαπητη μου· ιδου, εισαι ωραια· οι οφθαλμοι σου ειναι ως περιστερων μεταξυ των πλοκαμων σου· τα μαλλια σου ειναι ως ποιμνιον αιγων, καταβαινοντων απο του ορους Γαλααδ.2 Οι οδοντες σου ειναι ως ποιμνιον προβατων κεκουρευμενων, αναβαινοντων απο της λουσεως, τα οποια παντα γεννωσι διδυμα, και δεν υπαρχει ατεκνον μεταξυ αυτων·3 τα χειλη σου ως ταινια ερυθρα, και η λαλια σου ευχαρις· αι παρειαι σου ως τμημα ροιδιου μεταξυ των πλοκαμων σου·4 Ο τραχηλος σου ως ο πυργος του Δαβιδ, ο ωκοδομημενος δια οπλοθηκην, επι του οποιου κρεμανται χιλιοι θυρεοι, παντες ασπιδες ισχυρων·5 οι δυο μαστοι σου ως δυο σκυμνοι δορκαδος διδυμοι, βοσκοντες μεταξυ των κρινων.6 Εωσου πνευση η αυρα της ημερας και φυγωσιν αι σκιαι, εγω θελω υπαγει εις το ορος της σμυρνης, και εις τον λοφον του θυμιαματος.7 Ολη ωραια εισαι, αγαπητη μου· και μωμος δεν υπαρχει εν σοι.8 Ελθε μετ' εμου απο του Λιβανου, νυμφη απο του Λιβανου μετ' εμου· βλεψον απο της κορυφης του Αμανα, απο της κορυφης του Σενειρ και του Αερμων, απο των φωλεων των λεοντων, απο των ορεων των παρδαλεων.9 Ετρωσας την καρδιαν μου, αδελφη μου, νυμφη· ετρωσας την καρδιαν μου, δι' ενος των οφθαλμων σου, δι' ενος πλοκαμου του τραχηλου σου.10 Ποσον ωραια ειναι η αγαπη σου, αδελφη μου, νυμφη ποσον καλητερα η αγαπη σου παρα τον οινον και η οσμη των μυρων σου παρα παντα τα αρωματα11 Τα χειλη σου, νυμφη, σταζουσιν ως κηρηθρα· μελι και γαλα ειναι υπο την γλωσσαν σου· και η οσμη των ιματιων σου ως οσμη του Λιβανου.12 Κηπος κεκλεισμενος ειναι η αδελφη μου, η νυμφη μου· βρυσις κεκλεισμενη, πηγη εσφραγισμενη.13 Οι βλαστοι σου ειναι παραδεισος ροιδιων, μετα εκλεκτων καρπων· κυπρος μετα ναρδου·14 ναρδος και κροκος· καλαμος και κινναμωμον, μετα παντων των δενδρων του θυμιαματος· σμυρνα και αλοη, μετα παντων των πρωτιστων αρωματων·15 πηγη κηπων, φρεαρ υδατος ζωντος, και ρυακες απο του Λιβανου.16 Εγερθητι, Βορρα· και ερχου, Νοτε· πνευσον εις τον κηπον μου· δια να εκχυθωσι τα αρωματα αυτου. Ας ελθη ο αγαπητος μου εις τον κηπον αυτου, και ας φαγη τους εξαιρετους καρπους αυτου.