Publicidade

Joel 1

1 O Senhor deu esta mensagem a Joel, filho de Petuel.

Lamentação pela praga de gafanhotos

2 Ouçam isto, líderes do povo!

Ouçam todos que habitam na terra!

Em toda a sua história,

já ocorreu algo semelhante?

3 Contem a seus filhos o que aconteceu,

e que seus filhos contem aos filhos deles;

transmitam esta história de geração em geração.

4 Depois que os gafanhotos cortadores devoraram as colheitas,

os gafanhotos migradores comeram o que restava;

então vieram os gafanhotos saltadores

e, depois deles, os gafanhotos destruidores!

5 Despertem e chorem, bêbados!

Lamentem, vocês que tomam vinho!

Todas as uvas estão arruinadas,

todo o seu vinho doce acabou.

6 Uma nação imensa invadiu minha terra,

um exército terrível, tão numeroso que não se pode contar.

Seus dentes são como os de leões,

suas presas, como as da leoa.

7 Destruiu minhas videiras

e arruinou minhas figueiras.

Arrancou sua casca e as destruiu;

seus galhos ficaram desfolhados.

8 Chorem como a moça vestida de luto,

que lamenta a morte do noivo.

9 Pois não há cereal nem vinho

para oferecer no templo do Senhor.

Por isso os sacerdotes estão de luto;

aqueles que servem na casa do Senhor choram.

10 Os campos estão arruinados,

a terra está desolada.

O trigo está destruído,

as uvas secaram

e o azeite acabou.

11 Desesperem-se, agricultores!

Lamentem, vocês que cuidam das videiras!

Chorem, pois o trigo e a cevada,

todas as colheitas nos campos, estão arruinados.

12 As videiras secaram,

e as figueiras murcharam.

As romãzeiras, as palmeiras e as macieiras,

todas as árvores frutíferas secaram,

e com elas murchou a alegria do povo.

13 Vistam-se de pano de saco e chorem, sacerdotes!

Lamentem, vocês que servem diante do altar!

Venham, passem a noite vestidos de pano de saco,

vocês que servem ao meu Deus.

Pois não há cereal nem vinho

para oferecer no templo de seu Deus.

14 Convoquem um tempo de jejum,

juntem o povo para uma reunião solene.

Tragam os líderes e todos que habitam na terra

para o templo do Senhor, seu Deus,

e ali clamem a ele.

15 O dia do Senhor está próximo,

o dia em que virá destruição da parte do Todo-poderoso;

que dia terrível será!

16 Nosso alimento desaparece diante dos olhos;

já não há alegria e exultação na casa de nosso Deus.

17 As sementes morrem na terra seca,

as colheitas de cereal se perdem.

Os celeiros estão vazios,

os armazéns, abandonados.

18 Como os animais gemem de fome!

As manadas de gado vagam confusas,

pois não encontram pasto;

os rebanhos de ovelhas sofrem.

19 Socorro, Senhor!

O fogo devorou os pastos do deserto,

e as chamas queimaram as árvores do campo.

20 Até os animais selvagens clamam a ti,

pois os riachos secaram,

e o fogo devorou os pastos do deserto.

Copyright© 2017 por Editora Mundo Cristão. Todos os direitos reservados em língua portuguesa. A Nova Versão Transformadora (NVT) e seu logotipo são marcas registradas. Usados com permissão.

1 Ο λογος του Κυριου ο γενομενος προς Ιωηλ τον υιον του Φαθουηλ.2 Ακουσατε τουτο, οι πρεσβυτεροι, και δοτε ακροασιν, παντες οι κατοικουντες την γην· εγεινε τουτο εν ταις ημεραις υμων η εν ταις ημεραις των πατερων υμων;3 Διηγηθητε προς τα τεκνα σας περι τουτου και τα τεκνα σας προς τα τεκνα αυτων και τα τεκνα αυτων προς αλλην γενεαν.4 Ο, τι αφηκεν η καμπη, κατεφαγεν η ακρις· και ο, τι αφηκεν η ακρις, κατεφαγεν ο βρουχος· και ο, τι αφηκεν ο βρουχος, κατεφαγεν η ερυσιβη.5 Ανανηψατε, μεθυσοι, και κλαυσατε, και ολολυξατε, παντες οι οινοποται, δια τον νεον οινον· διοτι αφηρεθη απο του στοματος σας.6 Επειδη εθνος ανεβη επι την γην μου, ισχυρον και αναριθμητον, του οποιου οι οδοντες ειναι οδοντες λεοντος, και εχει μυλοδοντας σκυμνου.7 Εθεσε την αμπελον μου εις αφανισμον και τας συκας μου εις θραυσιν· ολως εξελεπισεν αυτην και απερριψε· τα κληματα αυτης εμειναν λευκα.8 Θρηνησον ως νυμφη περιεζωσμενη σακκον δια τον ανδρα της νεοτητος αυτης.9 Η προσφορα και η σπονδη αφηρεθη απο του οικου του Κυριου· πενθουσιν οι ιερεις, οι λειτουργοι του Κυριου.10 Ηρημωθη η πεδιας, πενθει η γη· διοτι ηφανισθη ο σιτος, εξηρανθη ο νεος οινος, εξελιπε το ελαιον.11 Αισχυνθητε, γεωργοι· ολολυξατε, αμπελουργοι, δια τον σιτον και δια την κριθην· διοτι ο θερισμος του αγρου απωλεσθη.12 Η αμπελος εξηρανθη και η συκη εξελιπεν· η ροιδια και ο φοινιξ και η μηλεα, παντα τα δενδρα του αγρου εξηρανθησαν, ωστε εξελιπεν η χαρα απο των υιων των ανθρωπων.13 Περιζωσθητε και θρηνειτε, ιερεις· ολολυζετε, λειτουργοι του θυσιαστηριου· ελθετε, διανυκτερευσατε εν σακκω, λειτουργοι του Θεου μου· διοτι η προσφορα και η σπονδη επαυθη απο του οικου του Θεου σας.14 Αγιασατε νηστειαν, κηρυξατε συναξιν επισημον, συναξατε τους πρεσβυτερους, παντας τους κατοικους του τοπου, εις τον οικον Κυριου του Θεου σας· και βοησατε προς τον Κυριον,15 Οιμοι δια την ημεραν εκεινην· διοτι η ημερα του Κυριου επλησιασε και θελει ελθει ως ολεθρος απο του Παντοδυναμου.16 Δεν αφηρεθησαν αι τροφαι απ' εμπροσθεν των οφθαλμων ημων, η ευφροσυνη και η χαρα απο του οικου του Θεου ημων;17 Οι σποροι φθειρονται υπο τους βωλους αυτων, αι σιτοθηκαι ηρημωθησαν, αι αποθηκαι εχαλασθησαν· διοτι ο σιτος εξηρανθη.18 Πως στεναζουσι τα κτηνη· αδημονουσιν αι αγελαι των βοων, διοτι δεν εχουσι βοσκην· ναι, τα ποιμνια των προβατων ηφανισθησαν.19 Κυριε, προς σε θελω βοησει· διοτι το πυρ κατηναλωσε τας βοσκας της ερημου και η φλοξ κατεκαυσε παντα τα δενδρα του αγρου.20 Τα κτηνη ετι της πεδιαδος χασκουσι προς σε· διοτι εξηρανθησαν οι ρυακες των υδατων και πυρ κατεφαγε τας βοσκας της ερημου.

Veja também

Publicidade
Joel
Ver todos os capítulos de Joel
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-04-10_01-11-40-