1 Toquem a trombeta em Sião!

Soem o alarme em meu santo monte!

Que todos tremam de medo,

pois está chegando o dia do Senhor.

2 É um dia de escuridão e trevas,

um dia de densas nuvens e sombras profundas.

Como o amanhecer se estende pelos montes,

assim surge um grande e poderoso exército.

Nunca se viu algo parecido,

e nunca mais se verá.

3 À frente deles o fogo arde,

atrás deles vêm chamas.

Diante deles a terra se estende,

bela como o jardim do Éden.

Atrás deles só há desolação;

nada escapa.

4 Parecem cavalos,

atacam como cavalos de guerra.

5 Olhem para eles, saltando sobre o topo dos montes;

ouçam o barulho que fazem, como o estrondo de carros de guerra,

como o fogo crepitante que devora um campo cheio de palha,

como um exército poderoso que avança para a batalha.

6 O medo toma conta do povo;

todo rosto fica pálido de terror.

7 Os agressores marcham como guerreiros

e, como soldados, escalam os muros da cidade.

Marcham sempre em frente,

sem deixar suas fileiras.

8 Não empurram uns aos outros;

cada um se move na posição correta.

Rompem as linhas de defesa,

sem desfazer a formação.

9 Atacam a cidade

e correm ao longo de seus muros.

Entram em todas as casas

e sobem pelas janelas, como ladrões.

10 A terra treme com seu avanço,

e os céus estremecem.

O sol e a lua escurecem,

e as estrelas deixam de brilhar.

11 O Senhor está à frente de seu exército;

com um grito, ele o comanda.

É seu exército poderoso

e segue suas ordens.

O dia do Senhor é espantoso e terrível;

quem poderá sobreviver?

12 Por isso, o Senhor diz:

"Voltem para mim de todo o coração,

venham a mim com jejum, choro e lamento!

13 Não rasguem as roupas em sinal de tristeza;

rasguem o coração!".

Voltem para o Senhor, seu Deus,

pois ele é misericordioso e compassivo,

lento para se irar e cheio de amor;

está sempre pronto a voltar atrás e não castigar.

14 Quem sabe ele mude de ideia

e lhes envie bênção em lugar desse castigo.

Talvez possam apresentar ofertas de cereal e vinho

ao Senhor, seu Deus, como faziam antes.

15 Toquem a trombeta em Sião!

Convoquem um tempo de jejum,

juntem o povo para uma reunião solene.

16 Reúnam e consagrem todo o povo,

os anciãos, as crianças e até os bebês.

Chamem o noivo de seu aposento

e a noiva, de seu quarto.

17 Que os sacerdotes, que servem na presença do Senhor,

chorem entre o pórtico do templo e o altar.

Que façam esta oração: "Poupa teu povo, Senhor!

Não permitas que a nação que pertence a ti se torne objeto de zombaria.

Não deixes que seja motivo de piada para as nações que dizem:

‘Onde está o seu Deus?’".

18 Então o Senhor teve compaixão de seu povo

e com zelo guardou sua terra.

19 O Senhor respondeu:

"Vejam! Eu lhes envio cereal, vinho novo e azeite,

suficientes para saciá-los.

Vocês não serão mais objeto de zombaria

entre as nações vizinhas.

20 Expulsarei esses exércitos que vêm do norte

e os enviarei para uma terra seca e desolada.

Os que estão na vanguarda serão empurrados para o mar Morto,

e os da retaguarda, para o Mediterrâneo.

O mau cheiro dos corpos em decomposição

se espalhará sobre a terra".

Certamente o Senhor tem feito grandes coisas!

21 Não tema, ó terra;

alegre-se e exulte,

pois o Senhor tem feito grandes coisas.

22 Não tenham medo, animais do campo,

pois os pastos do deserto ficarão verdes.

As árvores voltarão a dar frutos,

as figueiras e as videiras ficarão carregadas.

23 Alegrem-se, vocês que habitam em Sião!

Exultem no Senhor, seu Deus!

Pois ele envia as chuvas na medida certa;

as chuvas de outono voltarão a cair,

e também as chuvas de primavera.

24 As eiras voltarão a se encher de trigo,

e os tanques de prensar transbordarão de vinho novo e azeite.

25 "Eu lhes devolverei o que perderam por causa

dos gafanhotos migradores, dos saltadores,

dos destruidores e dos cortadores;

enviei esse grande exército devastador contra vocês.

26 Vocês voltarão a ter alimento até se saciar

e louvarão o Senhor, seu Deus,

que realiza esses milagres em seu favor;

nunca mais meu povo será envergonhado.

27 Então vocês saberão que estou no meio de Israel,

que sou o Senhor, seu Deus, e não há nenhum outro;

nunca mais meu povo será envergonhado."

28 "Então, depois que eu tiver feito essas coisas,

derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa.

Seus filhos e suas filhas profetizarão;

os velhos terão sonhos,

e os jovens terão visões.

29 Naqueles dias, derramarei meu Espírito

até mesmo sobre servos e servas.

30 Farei maravilhas nos céus e na terra:

sangue e fogo, e colunas de fumaça.

31 O sol se escurecerá,

a lua se tornará vermelha como sangue

antes que chegue o grande e terrível dia do Senhor.

32 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor

será salvo,

pois alguns no monte Sião, em Jerusalém, escaparão,

como o Senhor prometeu.

Estarão entre os sobreviventes

que o Senhor chamou."

1 Σαλπισατε σαλπιγγα εν Σιων, και αλαλαξατε εν τω ορει τω αγιω μου· ας τρομαξωσι παντες οι κατοικουντες την γην· διοτι ερχεται η ημερα του Κυριου, διοτι ειναι εγγυς·2 ημερα σκοτους και γνοφου, ημερα νεφελης και ομιχλης· ως αυγη εξαπλουται επι τα ορη λαος πολυς και ισχυρος· ομοιος αυτου δεν εσταθη απ' αιωνος ουδε μετ' αυτον θελει σταθη πλεον ποτε εις γενεας γενεων.3 Πυρ κατατρωγει εμπροσθεν αυτου και φλοξ κατακαιει οπισθεν αυτου· η γη ειναι ως ο παραδεισος της Εδεμ εμπροσθεν αυτου, και οπισθεν αυτου πεδιας ηφανισμενη· και βεβαιως δεν θελει εκφυγει απ' αυτου ουδεν.4 Η θεα αυτων ειναι ως θεα ιππων, και ως ιππεις, ουτω θελουσι τρεχει.5 Ως κροτος αμαξων θελουσι πηδα επι τας κορυφας των ορεων, ως ηχος φλογος πυρος, ητις κατατρωγει την καλαμην, ως ισχυρος λαος παρατεταγμενος εις μαχην.6 Ενωπιον αυτου οι λαοι θελουσι κατατρομαξει· παντα τα προσωπα θελουσιν αποσβολωθη.7 Θελουσι τρεξει ως μαχηται, ως ανδρες πολεμισται θελουσιν αναβη το τειχος, και θελουσιν υπαγει εκαστος εις την οδον αυτου και δεν θελουσι χαλασει τας ταξεις αυτων.8 Και δεν θελουσι σπρωξει ο εις τον αλλον· θελουσι περιπατει εκαστος εις την οδον αυτου, και πιπτοντες επι τα βελη δεν θελουσι πληγωθη.9 Θελουσι περιτρεχει εν τη πολει, θελουσι δραμει επι το τειχος, θελουσιν αναβαινει επι τας οικιας, θελουσιν εμβαινει δια των θυριδων ως κλεπτης.10 Η γη θελει σεισθη εμπροσθεν αυτων, οι ουρανοι θελουσι τρεμει, ο ηλιος και η σεληνη θελουσι συσκοτασει, και τα αστρα θελουσι συρει οπισω το φεγγος αυτων.11 Και ο Κυριος θελει εκπεμψει την φωνην αυτου εμπροσθεν του στρατευματος αυτου· διοτι το στρατοπεδον αυτου ειναι μεγα σφοδρα, διοτι ο εκτελων τον λογον αυτου ειναι ισχυρος, διοτι η ημερα του Κυριου ειναι μεγαλη και τρομερα σφοδρα και τις δυναται να υποφερη αυτην;12 Και τωρα δια τουτο, λεγει Κυριος, επιστρεψατε προς εμε εξ ολης της καρδιας υμων και εν νηστεια και εν κλαυθμω και εν πενθει.13 Και διαρρηξατε την καρδιαν σας και μη τα ιματια σας και επιστρεψατε προς Κυριον τον Θεον σας· διοτι ειναι ελεημων και οικτιρμων, μακροθυμος και πολυελεος και μεταμελουμενος δια το κακον.14 Τις οιδεν, αν θελη επιστρεψει και μεταμεληθη και αφησει ευλογιαν κατοπιν αυτου, προσφοραν και σπονδην εις Κυριον τον Θεον υμων;15 Σαλπισατε σαλπιγγα εν Σιων, αγιασατε νηστειαν, κηρυξατε συναξιν επισημον.16 Συναθροισατε τον λαον, αγιασατε την συναξιν, συναξατε τους πρεσβυτερους, συναθροισατε τα νηπια και τα θηλαζοντα μαστους· ας εξελθη ο νυμφιος εκ του κοιτωνος αυτου και η νυμφη εκ του θαλαμου αυτης.17 Ας κλαυσωσιν οι ιερεις, οι λειτουργοι του Κυριου, μεταξυ της στοας και του θυσιαστηριου, και ας ειπωσι, Φεισαι, Κυριε, του λαου σου και μη δωσης την κληρονομιαν σου εις ονειδος, ωστε να κυριευσωσιν αυτους τα εθνη· δια τι να ειπωσι μεταξυ των λαων, Που ειναι ο Θεος αυτων;18 Και ο Κυριος θελει ζηλοτυπησει δια την γην αυτου και θελει φεισθη του λαου αυτου.19 Ναι, ο Κυριος θελει αποκριθη και ειπει προς τον λαον αυτου, Ιδου, εγω θελω εξαποστειλει προς υμας τον σιτον και τον οινον και το ελαιον και θελετε εμπλησθη απ' αυτων, και δεν θελω σας καμει πλεον ονειδος μεταξυ των εθνων.20 Αλλα θελω απομακρυνει απο σας τον εκ του βορρα πολεμιον, και θελω εξωσει αυτον εις γην ανυδρον και ερημον, με το προσωπον αυτου προς την ανατολικην θαλασσαν, το δε οπισθεν αυτου μερος προς την θαλασσαν την δυτικην, και η δυσωδια αυτου θελει αναβη και η κακη οσμη αυτου θελει υψωθη, διοτι επραξε μεγαλα.21 Μη φοβου, γη· χαιρε και ευφραινου· διοτι ο Κυριος θελει καμει μεγαλεια.22 Μη τρομαζετε, κτηνη της πεδιαδος· διοτι αι βοσκαι της ερημου βλαστανουσι, διοτι το δενδρον φερει τον καρπον αυτου, η συκη και η αμπελος εκδιδουσι την δυναμιν αυτων.23 Και, τα τεκνα της Σιων, χαιρετε και ευφραινεσθε εις Κυριον τον Θεον σας· διοτι εδωκεν εις εσας την πρωιμον βροχην εγκαιρως και θελει βρεξει εις εσας βροχην πρωιμον και οψιμον ως προτερον.24 Και τα αλωνια θελουσι γεμισθη απο σιτου και οι ληνοι θελουσιν υπερεκχειλισει απο οινου και ελαιου.25 Και θελω αναπληρωσει εις εσας τα ετη, τα οποια κατεφαγεν η ακρις, ο βρουχος και η ερυσιβη και η καμπη, το στρατευμα μου το μεγα, το οποιον εξαπεστειλα εναντιον σας.26 Και θελετε φαγει αφθονως και χορτασθη και αινεσει το ονομα Κυριου του Θεου σας· οστις εκαμε θαυμασια με σας· και ο λαος μου δεν θελει καταισχυνθη εις τον αιωνα.27 Και θελετε γνωρισει οτι εγω ειμαι εν μεσω του Ισραηλ και εγω ειμαι Κυριος ο Θεος σας και δεν ειναι αλλος ουδεις· και ο λαος μου δεν θελει καταισχυνθη εις τον αιωνα.28 Και μετα ταυτα θελω εκχεει το πνευμα μου επι πασαν σαρκα· και θελουσι προφητευσει οι υιοι σας και αι θυγατερες σας· οι πρεσβυτεροι σας θελουσιν ενυπνιασθη ενυπνια, οι νεανισκοι σας θελουσιν ιδει ορασεις.29 Και ετι επι τους δουλους μου και επι τας δουλας μου εν ταις ημεραις εκειναις θελω εκχεει το πνευμα μου.30 Και θελω δειξει τερατα εν τοις ουρανοις και επι της γης, αιμα και πυρ και ατμιδα καπνου.31 Ο ηλιος θελει μεταστραφη εις σκοτος και η σεληνη εις αιμα, πριν ελθη η ημερα του Κυριου η μεγαλη και επιφανης.32 Και πας οστις επικαλεσθη το ονομα του Κυριου, θελει σωθη· διοτι εν τω ορει Σιων και εν Ιερουσαλημ θελει εισθαι σωτηρια, καθως ειπεν ο Κυριος, και εις τους υπολοιπους τους οποιους ο Κυριος θελει προσκαλεσει.