1 Esta é a sentença do Senhor contra a terra de Hadraque e a cidade de Damasco, pois os olhos da humanidade, incluindo os de todas as tribos de Israel, estão voltados para o Senhor.

2 A destruição é garantida para Hamate,

perto de Damasco,

e para as cidades de Tiro e Sidom,

embora sejam tão astutas.

3 Tiro construiu fortalezas

e tornou a prata e o ouro

tão comuns quanto o pó e a lama nas ruas.

4 Mas o Senhor despojará Tiro de seus bens

e lançará suas fortalezas no mar;

a cidade será consumida pelo fogo.

5 Ascalom verá a queda de Tiro

e se encherá de medo.

Gaza tremerá de pavor,

e o mesmo acontecerá a Ecrom,

pois sua esperança será frustrada.

O rei de Gaza será morto,

e Ascalom ficará deserta;

6 estrangeiros ocuparão Asdode.

Sim, acabarei com o orgulho dos filisteus;

7 arrancarei de sua boca a carne com sangue

e de seus dentes tirarei os detestáveis sacrifícios.

Então os filisteus que sobreviverem adorarão o nosso Deus

e se tornarão uma nova família em Judá.

Os filisteus de Ecrom se unirão ao meu povo,

como fizeram em outros tempos os jebuseus.

8 Guardarei meu templo

e o protegerei de exércitos invasores.

Nunca mais estrangeiros opressores

invadirão a terra de meu povo,

pois agora eu a vigio de perto.

9 Alegre-se, ó povo de Sião!

Exulte, ó preciosa Jerusalém!

Vejam, seu rei está chegando;

ele é justo e vitorioso,

mas também é humilde e vem montado num jumento,

num jumentinho, cria de jumenta.

10 Removerei de Israel os carros de guerra

e, de Jerusalém, os cavalos.

Destruirei as armas usadas na batalha,

e seu rei trará paz às nações.

Seu reino se estenderá de um mar a outro

e do rio Eufrates até os confins da terra.

11 Por causa da aliança que fiz com vocês,

aliança selada com sangue,

livrarei seus prisioneiros

da morte em um poço sem água.

12 Voltem para a fortaleza,

todos vocês prisioneiros que ainda têm esperança!

Hoje mesmo proclamo

que lhes darei o dobro do que perderam.

13 Judá é meu arco,

e Israel, minha flecha.

Os filhos de Sião são minha espada,

e, como um guerreiro, eu a empunharei contra os gregos.

14 O Senhor aparecerá sobre seu povo;

suas flechas sairão como relâmpagos!

O Senhor Soberano tocará a trombeta

e atacará como um redemoinho vindo do sul.

15 O Senhor dos Exércitos os protegerá,

e eles lançarão pedras contra seus inimigos

e os derrotarão.

Gritarão na batalha, como se estivessem embriagados de vinho;

ficarão cheios de sangue, como uma bacia,

cobertos de sangue, como os cantos do altar.

16 Naquele dia, o Senhor, seu Deus, salvará seu povo,

como o pastor salva suas ovelhas.

Eles brilharão em sua terra

como joias numa coroa.

17 Ah, como serão belos e maravilhosos!

A fartura de trigo dará vigor aos rapazes,

e o vinho novo fará florescer as moças.

1 Το φορτιον του λογου του Κυριου κατα της γης Αδραχ και της Δαμασκου, της αναπαυσεως αυτου· διοτι του Κυριου ειναι το να εφορα τους ανθρωπους και πασας τας φυλας του Ισραηλ·2 οτι και κατα της Αιμαθ, ητις ειναι ομορος αυτης, κατα της Τυρου και Σιδωνος, αν και ηναι σοφαι σφοδρα.3 Και η Τυρος ωκοδομησεν εις εαυτην οχυρωμα και επεσωρευσεν αργυριον ως χωμα και χρυσιον ως πηλον των οδων.4 Ιδου, ο Κυριος θελει σκυλευσει αυτην και θελει παταξει εν τη θαλασση την δυναμιν αυτης, και αυτη θελει καταναλωθη εν πυρι.5 Θελει ιδει η Ασκαλων και φοβηθη, και η Γαζα και θελει λυπηθη σφοδρα, και η Ακκαρων, διοτι η προσδοκια αυτης θελει ματαιωθη· και θελει απολεσθη ο βασιλευς εκ της Γαζης και η Ασκαλων δεν θελει κατοικεισθαι.6 Και αλλογενης θελει καθησει εν τη Αζωτω, και θελω καθαιρεσει την υπερηφανιαν των Φιλισταιων.7 Και θελω αφαιρεσει το αιμα αυτων απο του στοματος αυτων και τα βδελυγματα αυτων απο του μεσου των οδοντων αυτων· και ο εναπολειφθεις θελει εισθαι και αυτος δια τον Θεον ημων, και θελει εισθαι ως χιλιαρχος εις τον Ιουδαν· και Ακκαρων θελει εισθαι ως ο Ιεβουσαιος.8 Και θελω στρατοπεδευσει κυκλω του οικου μου εναντιον στρατευματος, εναντιον διαβαινοντος και εναντιον επιστρεφοντος· και καταδυναστευων δεν θελει περασει πλεον επ' αυτους· διοτι τωρα ειδον με τους οφθαλμους μου.9 Χαιρε σφοδρα, θυγατερ Σιων· αλαλαζε, θυγατερ Ιερουσαλημ· ιδου, ο βασιλευς σου ερχεται προς σε· αυτος ειναι δικαιος και σωζων· πραυς και καθημενος επι ονου και επι πωλου υιου υποζυγιου.10 Και θελω εξολοθρευσει την αμαξαν απο του Εφραιμ και τον ιππον απο της Ιερουσαλημ και θελει εξολοθρευθη το τοξον το πολεμικον, και αυτος θελει λαλησει ειρηνην προς τα εθνη, και η εξουσια αυτου θελει εισθαι απο θαλασσης εως θαλασσης και απο ποταμου εως των περατων της γης.11 Και περι σου, δια το αιμα της διαθηκης σου εγω εξηγαγον τους δεσμιους σου εκ λακκου ανυδρου.12 Επιστρεψατε εις το οχυρωμα, δεσμιοι της ελπιδος· ετι και σημερον κηρυττω οτι θελω ανταποδωσει διπλα εις σε.13 Διοτι ενετεινα τον Ιουδαν δι' εμαυτον ως τοξον· ισχυρως ενετεινα τον Εφραιμ και εξηγειρα τα τεκνα σου, Σιων, κατα των τεκνων σου, Ελλας· και σε εκαμον ως ρομφαιαν μαχητου.14 Και ο Κυριος θελει φανη επ' αυτους και το βελος αυτου θελει εξελθει ως αστραπη· και Κυριος ο Θεος θελει σαλπισει εν σαλπιγγι και θελει κινηθη με ανεμοστροβιλους του νοτου.15 Ο Κυριος των δυναμεων θελει υπερασπιζεσθαι αυτους και θελουσι καταναλωσει τους εναντιους και καταβαλει με λιθους σφενδονης και θελουσι πιει και θορυβησει ως απο οινου· και θελουσιν εμπλησθη ως φιαλη και ως αι γωνιαι του θυσιαστηριου.16 Και Κυριος ο Θεος αυτων θελει σωσει αυτους εν τη ημερα εκεινη, ως το ποιμνιον του λαου αυτου, επειδη ως λιθοι διαδηματος θελουσιν υψωθη επι την γην αυτου.17 Διοτι ποση ειναι η αγαθοτης αυτου και ποση η ωραιοτης αυτου· ο σιτος θελει καμει ευθυμους τους νεανισκους και το γλευκος τας παρθενους.