1 Então todo o Israel se reuniu diante de Davi, em Hebrom. "Somos do mesmo povo e raça", disseram. 2 "No passado, quando Saul era rei, era você que liderava o exército de Israel. E o Senhor, seu Deus, lhe disse: ‘Você será o pastor do meu povo, Israel. Será o líder do meu povo, Israel’."

3 Então, ali em Hebrom, Davi fez um acordo diante do Senhor com todas as autoridades de Israel, e elas o ungiram rei de Israel, conforme o Senhor havia anunciado por meio de Samuel.

4 Então Davi e todo o Israel foram a Jerusalém (isto é, Jebus), onde moravam os jebuseus, que viviam naquele lugar. 5 Os jebuseus zombaram de Davi: "Você jamais entrará aqui!", mas Davi tomou a fortaleza de Sião, que hoje é chamada de Cidade de Davi.

6 Davi tinha dito a seus soldados: "O primeiro que atacar os jebuseus se tornará o comandante de meus exércitos!". Joabe, filho de Zeruia, foi o primeiro a atacar, e assim se tornou o comandante dos exércitos de Davi.

7 Davi foi morar na fortaleza, e ela passou a ser chamada de Cidade de Davi. 8 Ampliou a cidade, desde o aterro até a região ao redor, enquanto Joabe reconstruiu o restante da cidade. 9 Davi foi se tornando cada vez mais poderoso, pois o Senhor dos Exércitos estava com ele.

10 Estes foram os líderes dos guerreiros valentes de Davi. Junto com todo o Israel, apoiaram firmemente o reinado de Davi, conforme o Senhor havia prometido a respeito de Israel.

11 Este é o registro dos guerreiros mais valentes de Davi. O primeiro era Jasobeão, o hacmonita, líder dos Três, isto é, dos guerreiros mais valentes dentre os soldados de Davi. Certa ocasião, usou sua lança para matar trezentos soldados inimigos numa só batalha.

12 O segundo era Eleazar, filho de Dodai, descendente de Aoí. 13 Estava com Davi quando os filisteus se reuniram para a batalha em Pas-Damim e atacaram os israelitas numa plantação de cevada. O exército israelita fugiu, 14 mas Eleazar e Davi mantiveram sua posição no meio do campo e derrotaram os filisteus. O Senhor os salvou e lhes deu grande vitória.

15 Certa vez, Davi estava na rocha junto à caverna de Adulão, e o exército filisteu estava acampado no vale de Refaim. Os Três — que faziam parte dos Trinta, um grupo de elite entre os valentes de Davi — desceram para encontrá-lo em Adulão. 16 Nessa ocasião, Davi estava na fortaleza, e um destacamento filisteu havia ocupado a cidade de Belém.

17 Davi comentou: "Ah, como seria bom beber a água pura do poço que fica junto ao portão de Belém!". 18 Então os Três atravessaram as fileiras dos filisteus, tiraram água do poço junto ao portão de Belém e a trouxeram a Davi. Ele, porém, se recusou a bebê-la. Em vez disso, derramou-a no chão como oferta ao Senhor. 19 "Que Deus não permita que eu beba desta água!", exclamou. "Ela é tão preciosa quanto o sangue destes homens que arriscaram a vida para trazê-la." E Davi não a bebeu. Esses são exemplos dos feitos desses três guerreiros.

20 Abisai, irmão de Joabe, era o líder dos Trinta. Certa ocasião, usou sua lança para matar trezentos soldados inimigos numa só batalha. Foi por causa de feitos como esse que ele se tornou tão famoso quanto os Três. 21 Abisai era o mais conhecido dos Trinta e era seu comandante, embora não fosse um dos Três.

22 Também havia Benaia, filho de Joiada, soldado valente de Cabzeel. Realizou muitos feitos heroicos, como matar dois grandes guerreiros de Moabe. Em outra ocasião, num dia de neve, perseguiu um leão até uma cova e o matou. 23 Uma vez, com apenas um cajado, matou um guerreiro egípcio de 2,25 metros de altura armado com uma lança da grossura de um eixo de tecelão. Benaia arrancou a lança da mão do egípcio e com ela o matou. 24 Feitos como esses tornaram Benaia tão famoso quanto os três guerreiros mais valentes. 25 Foi mais honrado que qualquer outro membro dos Trinta, embora não fosse um dos Três. Davi o nomeou comandante de sua guarda pessoal.

26 Outros guerreiros valentes de Davi foram:

Asael, irmão de Joabe;

Elanã, filho de Dodô, de Belém;

27 Samá, de Harode;

Helez, de Pelom;

28 Ira, filho de Iques, de Tecoa;

Abiezer, de Anatote;

29 Sibecai, de Husate;

Zalmom, de Aoí;

30 Maarai, de Netofate;

Helede, filho de Baaná, de Netofate;

31 Itai, filho de Ribai, de Gibeá, na terra de Benjamim;

Benaia, de Piratom;

32 Hurai, de Naal-Gaás;

Abi-Albom, de Arbate;

33 Azmavete, de Baurim;

Eliaba, de Saalbom;

34 os filhos de Jasém, de Gizom;

Jônatas, filho de Sage, de Harar;

35 Aião, filho de Sarar, de Harar;

Elifal, filho de Ur;

36 Héfer, de Maquerate;

Aías, de Pelom;

37 Hezro, do Carmelo;

Paarai, filho de Ezbai;

38 Joel, irmão de Natã;

Mibar, filho de Hagri;

39 Zeleque, de Amom;

Naarai, de Beerote, escudeiro de Joabe, filho de Zeruia;

40 Ira, de Jatir;

Garebe, de Jatir;

41 Urias, o hitita;

Zabade, filho de Alai;

42 Adina, filho de Siza, líder rubenita que tinha consigo trinta homens;

43 Hanã, filho de Maaca;

Josafá, de Mitene;

44 Uzia, de Asterote;

Sama e Jeiel, filhos de Hotão, de Aroer;

45 Jediael, filho de Sinri;

Joá, de Tiz;

46 Eliel, de Maave;

Jeribai e Josavias, filhos de Elnaão;

Itma, de Moabe;

47 Eliel e Obede;

Jaasiel, de Zobá.

1 Visi izraelitai susirinko pas Dovydą į Hebroną ir tarė: "Mes esame tavo kūnas ir kaulas.2 Anksčiau, kai Saulius buvo mūsų karalius, tu išvesdavai ir įvesdavai Izraelį; Viešpats, tavo Dievas, tau pažadėjo: ‘Tu ganysi mano tautą Izraelį ir būsi jo kunigaikščiu’ ".3 Visi Izraelio vyresnieji atėjo pas karalių į Hebroną. Dovydas padarė su jais sandorą Hebrone. Jie patepė Dovydą Izraelio karaliumi, kaip Viešpats buvo paskelbęs per Samuelį.4 Dovydas ir visas Izraelis ėjo į Jeruzalę (kitaip Jebusą), kur gyveno jebusiečiai.5 Jebuso gyventojai sakė Dovydui: "Tu neįeisi į miestą". Tačiau Dovydas paėmė Siono tvirtovę, tai yra Dovydo miestą.6 Dovydas tarė: "Kas nugalės jebusiečius, tas taps kariuomenės vadu". Pirmasis miestą puolė Cerujos sūnus Joabas, jį paėmė ir tapo kariuomenės vadu.7 Dovydas apsigyveno tvirtovėje, todėl ją pavadino Dovydo miestu.8 Jis statė miestą aplinkui, pradėdamas nuo Milojo. Joabas atstatė likusią miesto dalį.9 Dovydas vis daugiau įsigalėjo, nes kareivijų Viešpats buvo su juo.10 Šie yra žymiausi karžygiai, kurie drauge su visu Izraeliu rėmė Dovydą užimant karaliaus sostą, kaip Viešpats buvo kalbėjęs apie Izraelį.11 Hachmonis Jašobamas­vyriausiasis iš trijų; jis pakėlė savo ietį prieš tris šimtus ir nukovė juos visus vienu kartu.12 Antras pasižymėjęs buvo Dodojo sūnus Eleazaras, ahoachas.13 Jis buvo su Dovydu prie Pas Damimo, kur filistinai susirinko prieš juos mūšiui miežių laukuose. Žmonėms pradėjus bėgti nuo filistinų,14 jie atsistojo lauko viduryje, kovojo ir nugalėjo filistinus. Taip Viešpats suteikė jiems didelį išgelbėjimą.15 Trys vyrai iš trisdešimties vyresniųjų atėjo pas Dovydą į Adulamo olą; tuo metu filistinų kariai buvo pasistatę stovyklą Refajų slėnyje.16 Dovydas tuo laiku buvo tvirtovėje, o filistinų būrys­Betliejuje.17 Tuomet Dovydas, ilgesio kankinamas, tarė: "Kas man atneš vandens iš Betliejaus šulinio, esančio prie vartų?"18 Tie trys prasilaužė pro filistinų stovyklą, pasėmė vandens iš Betliejaus šulinio, esančio prie vartų, ir atnešė Dovydui. Tačiau Dovydas negėrė jo, bet išliejo jį Viešpačiui19 ir tarė: "Taip nebus, kad gerčiau šitų vyrų kraują! Juk jie, statydami savo gyvybę pavojun, man jo atnešė". Tai padarė tie trys karžygiai.20 Joabo brolis Abišajias buvo žymiausias iš trijų. Jis pakėlė savo ietį prieš tris šimtus ir, juos nugalėjęs, pagarsėjo tarp trijų.21 Iš trijų jis buvo garsiausias ir tapo jų vadu, tačiau aniems trims neprilygo.22 Jehojados sūnus Benaja iš Kabcelio buvo narsus vyras. Jis padarė daug žygdarbių: nukovė du žymius Moabo karžygius, sningant duobėje užmušė liūtą.23 Be to, nukovė egiptietį, vyrą penkių uolekčių aukščio. Egiptiečio rankoje ietis buvo kaip audėjo staklių riestuvas. Nuėjęs prie jo su lazda, jis atėmė ietį iš egiptiečio rankos ir jį nukovė jo paties ietimi.24 Tuo Jehojados sūnus Benaja pagarsėjo tarp trijų karžygių.25 Ir jis pagarsėjo tarp tų trisdešimties, tačiau pirmiems trims neprilygo. Dovydas jį paskyrė savo sargybos viršininku.26 Kariuomenės karžygiai buvo Joabo brolis Asaelis, Dodojo sūnus Elhananas iš Betliejaus,27 harodietis Šamotas, pelojietis Helecas,28 tekojiečio Ikešo sūnus Ira, anatotietis Abiezeras,29 hušietis Sibechajas, ahohitas Ilajas,30 netofietis Mahrajas, netofietis Baanos sūnus Heledas,31 Ribajo sūnus Itajas iš Benjamino Gibėjos, piratonietis Benaja,32 Hurajas iš Gaašo klonių, arabietis Abielis,33 baharumietis Azmavetas, šaalbonietis Eljachba,34 gizojietis Hašemas, hararas Šagės sūnus Jehonatanas,35 hararas Sacharo sūnus Ahiamas, Ūro sūnus Elifalas,36 mecherietis Heferas, pelojietis Ahija,37 karmelietis Hezrojas, Ezbajo sūnus Naarajas,38 Natano brolis Joelis, Hagrio sūnus Mibharas,39 amonitas Celekas, beerotietis Nachrajas, Cerujos sūnaus Joabo ginklanešys,40 itritai Garebas ir Ira,41 hetitas Ūrija, Achlajo sūnus Zabadas,42 rubenas Šizos sūnus Adina, rubenų vadas ir trisdešimties viršininkas,43 Maakos sūnus Hananas ir mitnietis Juozapatas,44 aštarotietis Uzija, aroeriečio Hotamo sūnūs Šama ir Jejelis,45 Šimrio sūnus Jediaelis ir jo brolis ticietis Joha,46 mahavietis Elielis, Elnaamo sūnūs Jeribajas ir Jošavija, moabitas Itma,47 Elielis, Jobedas ir mezobaitas Jaasielis.