1 Por muito tempo Deus falou várias vezes e de diversas maneiras a nossos antepassados por meio dos profetas. 2 E agora, nestes últimos dias, ele nos falou por meio do Filho, o qual ele designou como herdeiro de todas as coisas e por meio de quem criou o universo. 3 O Filho irradia a glória de Deus, expressa de forma exata o que Deus é e, com sua palavra poderosa, sustenta todas as coisas. Depois de nos purificar de nossos pecados, sentou-se no lugar de honra à direita do Deus majestoso no céu, 4 o que revela que o Filho é muito superior aos anjos, e o nome que ele herdou, superior ao nome deles.

5 Pois Deus nunca disse a nenhum anjo:

"Você é meu Filho;

hoje eu o gerei".

Ou ainda:

"Eu serei seu Pai,

e ele será meu Filho".

6 E, quando ele trouxe seu Filho supremo ao mundo, disse:

"Que todos os anjos de Deus o adorem".

7 A respeito dos anjos, ele diz:

"Ele envia seus anjos como os ventos,

e seus servos, como chamas de fogo".

8 Mas ao Filho ele diz:

"Teu trono, ó Deus, permanece para todo o sempre;

tu governas com cetro de justiça.

9 Amas a justiça e odeias o mal;

por isso, Deus, o teu Deus, te ungiu.

Derramou sobre ti o óleo da alegria,

mais que sobre qualquer outro".

10 E diz também:

"No princípio, Senhor, lançaste os fundamentos da terra,

e com tuas mãos formaste os céus.

11 Eles deixarão de existir, mas tu permanecerás para sempre;

eles se desgastarão, como roupa velha.

12 Tu os desdobrarás como um manto

e te desfarás deles como roupa velha.

Tu, porém, és sempre o mesmo;

teus dias jamais terão fim".

13 E ele nunca disse a nenhum de seus anjos:

"Sente-se no lugar de honra à minha direita,

até que eu humilhe seus inimigos

e os ponha debaixo de seus pés".

14 Portanto, os anjos são apenas servos, espíritos enviados para cuidar daqueles que herdarão a salvação.

1 Daugel kartų ir įvairiais būdais praeityje Dievas yra kalbėjęs tėvams per pranašus,2 o šiomis paskutinėmis dienomis prakalbo mums per Sūnų, kurį paskyrė visa ko paveldėtoju ir per kurį sutvėrė pasaulius.3 Jis, Dievo šlovės spindesys ir Jo esybės tikslus atvaizdas, viską laikantis savo jėgos žodžiu, pats nuplovęs mūsų nuodėmes, atsisėdo Didybės dešinėje aukštybėse,4 tapdamas tiek pranašesnis už angelus, kiek prakilnesnį už juos paveldėjo vardą.5 Kuriam gi angelų kada nors Jis yra pasakęs: "Tu esi mano Sūnus, šiandien pagimdžiau Tave"?! Ir vėl: "Aš Jam būsiu Tėvas, o Jis bus man Sūnus".6 Ir vėl, įvesdamas Pirmagimį į pasaulį, Jis sako: "Tepagarbina Jį visi Dievo angelai".7 O apie angelus sako: "Jis daro savo angelus vėjais ir savo tarnus­ugnies liepsnomis".8 O Sūnui: "Tavo sostas, Dieve, amžių amžiams, ir teisingumo skeptras yra tavo karalystės skeptras.9 Tu pamilai teisumą ir nekentei nedorybės, todėl patepė Tave Dievas, Tavo Dievas, džiaugsmo aliejumi gausiau negu Tavo bičiulius".10 Ir: "Iš pradžių Tu, Viešpatie, padėjai pamatus žemei, ir dangūs­ Tavo rankų darbas.11 Jie pražus, o Tu pasiliksi, jie visi sudils lyg drabužis,12 ir kaip apsiaustą Tu juos suvyniosi, ir jie bus pakeisti. Bet Tu esi tas pats, ir Tavo metai nesibaigs".13 O kuriam iš angelų Jis yra kada sakęs: "Sėskis mano dešinėje, kol Aš patiesiu Tavo priešus, kaip pakojį po Tavo kojomis"?14 Argi jie visi nėra tarnaujančios dvasios, išsiųstos tarnauti tiems, kurie paveldės išgelbėjimą?