उपदेशक 4

8 एक एकटाच मनुष्य होता;

त्याला ना मुलगा होता ना भाऊ.

त्याच्या श्रमाला अंत नव्हता,

तरी त्याच्या डोळ्यात धनाने तृप्तता नव्हती.

तो विचारीत होता, "मी कोणासाठी हे श्रम करीत आहे,"

"आणि मी स्वतःला आनंदापासून का वंचित ठेवीत आहे?"

हे सुद्धा व्यर्थ आहे—

ही दैन्यावस्था आहे.