1 ครั้ง​นั้น​เอลียาห์​ชาว​ทิชบี*17:1 หรือ ชาว​ทิชบี​ผู้​ตั้ง​ถิ่นฐาน​ใน​กิเลอาด​กล่าว​กับ​อาหับ​ว่า "พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​ซึ่ง​ข้าพเจ้า​ปรนนิบัติ​รับใช้​อยู่​นั้น​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด จะ​ไม่​มี​น้ำ​ค้าง​หรือ​ฝน​ใน​สอง​สาม​ปี​ข้าง​หน้า​จนกว่า​ข้าพเจ้า​จะ​บอก​ให้​มี​ฉันนั้น"

2 แล้ว​มี​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​เอลียาห์​ว่า 3 "จง​ไป​ซ่อน​ตัว​ที่​ลำห้วย​เครีท​ทาง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน 4 เจ้า​จะ​ดื่ม​น้ำ​จาก​ลำห้วย​และ​เรา​ได้​สั่ง​ให้​นก​กา​คาบ​อาหาร​มา​เลี้ยง​เจ้า​ที่​นั่น"

5 เอลียาห์​ก็​ปฏิบัติ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง และ​ไป​อาศัย​อยู่​ที่​ลำห้วย​เครีท​ทาง​ตะวันออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน 6 นก​กา​คาบ​ขนมปัง​และ​เนื้อ​มา​ให้​เขา​ทุก​เช้า​และ​ทุก​เย็น และ​เขา​ดื่ม​น้ำ​จาก​ลำธาร

7 ต่อมา​ลำห้วย​นั้น​ก็​แห้ง​ผาก​เพราะ​ไม่​มี​ฝน​ตก​เลย​ทั่ว​ดินแดน​นั้น 8 แล้ว​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​เอลียาห์​ว่า 9 "จง​ไป​อาศัย​อยู่​ที่​เมือง​ศาเรฟัท​ใน​ไซดอน เรา​ได้​สั่ง​หญิง​ม่าย​คน​หนึ่ง​ที่​นั่น​ให้​เลี้ยงดู​เจ้า​ด้วย​อาหาร" 10 เอลียาห์​จึง​ไป​ยัง​ศาเรฟัท เมื่อ​มาถึง​ประตู​เมือง​ก็​เห็น​หญิง​ม่าย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เก็บ​ฟืน เขา​จึง​เรียก​เธอ​และ​ร้อง​ขอ​ว่า "ช่วย​เอา​น้ำ​ใส่​เหยือก​มา​ให้​ข้า​ดื่ม​สัก​นิด​ได้ไหม" 11 ขณะ​ที่​หญิง​นั้น​จะ​ไป​เอา​มา เขา​บอก​เธอ​ว่า "โปรด​ช่วย​เอา​ขนมปัง​มา​ให้​สัก​ชิ้น​ด้วย"

12 หญิง​นั้น​ตอบ​ว่า "พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด ดิฉัน​ไม่​มี​ขนมปัง​เลย​สัก​ชิ้น​ฉันนั้น มี​เพียง​แป้ง​หยิบมือ​เดียว​ใน​หม้อ กับ​น้ำมัน​ก้น​ไห นี่​ก็​กำลัง​เก็บ​ฟืน​จะ​เอา​ไป​ทำ​อาหาร​กิน​กับ​ลูกชาย จาก​นั้น​เรา​ก็​จะ​อดตาย"

13 เอลียาห์​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า "อย่า​กลัว​เลย กลับ​บ้าน​ไป​ทำ​ตาม​ที่​เจ้า​ว่า​เถิด แต่​ทำ​ขนมปัง​ชิ้น​เล็ก​ๆ มา​ให้​ข้า​ก่อน จาก​นั้น​จึง​ทำ​อาหาร​ให้​ตัว​เจ้า​กับ​ลูกชาย​ของ​เจ้า 14 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​พูด​ว่า ‘จะ​มี​แป้ง​ไม่​ขาด​หม้อ น้ำมัน​ไม่​ขาด​ไห จน​ถึง​วันที่​พระยาห์เวห์​ส่ง​ฝน​ลง​มา​บน​ดินแดน​นี้’ "

15 หญิง​ม่าย​นั้น​จึง​ไป​ทำ​ตาม​ที่​เอลียาห์​สั่ง แล้ว​ก็​มี​อาหาร​ทุก​วัน​ไม่​ขาด​สำหรับ​เอลียาห์​และ​เธอ​กับ​ครอบครัว 16 เพราะ​มี​แป้ง​ไม่​ขาด​หม้อ น้ำมัน​ไม่​ขาด​ไห เป็น​จริง​ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​พูด​ผ่าน​ทาง​เอลียาห์

17 ต่อมา​ลูกชาย​ของ​หญิง​นั้น​ล้มป่วย อาการ​ทรุด​หนัก​ลง​เรื่อย​ๆ และ​ใน​ที่สุด​ก็​สิ้นใจ 18 เธอ​จึง​กล่าว​กับ​เอลียาห์​ว่า "คน​ของ​พระเจ้า ทำไม​ถึง​ทำ​กับ​ดิฉัน​อย่าง​นี้ ท่าน​มา​ที่นี่​เพื่อ​จะ​เตือน​ให้​ระลึก​ถึง​บาป​ของ​ดิฉัน และ​ประหาร​ลูกชาย​ของ​ดิฉัน​หรือ"

19 เอลียาห์​ตอบ​ว่า "ส่ง​ลูก​ของ​เจ้า​มา​ให้​ข้า" แล้ว​เขา​ก็​รับ​ตัว​เด็ก​นั้น​จาก​อ้อมแขน​ของ​แม่ อุ้ม​ขึ้นไป​ใน​ห้อง​ชั้น​บน​ซึ่ง​เขา​พัก​อาศัย​อยู่ วาง​เด็ก​นั้น​ลง​บน​เตียง​ของ​เขา 20 แล้ว​ร่ำร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า "พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า พระองค์​นำ​ความ​ทุกข์​โศก​มายัง​หญิง​ม่าย​ซึ่ง​ข้าพเจ้า​อาศัย​อยู่​ด้วย​นี้ โดย​ทำ​ให้​ลูก​ของ​เธอ​เสีย​ชีวิต​หรือ" 21 แล้ว​เขา​เหยียด​กาย​ทับ​ตัว​เด็ก​นั้น​สาม​ครั้ง และ​ร่ำร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า "พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ขอ​โปรด​ให้​เด็ก​ชาย​คน​นี้​ฟื้น​คืน​ชีวิต​ด้วย​เถิด!"

22 พระยาห์เวห์​ฟัง​คำ​ร่ำร้อง​ของ​เอลียาห์ เด็ก​นั้น​ก็​ฟื้น​คืน​ชีวิต 23 เอลียาห์​จึง​อุ้ม​เขา​ลง​มา​ข้าง​ล่าง​มอบให้​แก่​แม่​และ​กล่าว​ว่า "ดู​เถิด ลูก​ของ​เจ้า​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่!"

24 หญิง​นั้น​จึง​กล่าว​กับ​เอลียาห์​ว่า "ตอน​นี้​ดิฉัน​ทราบ​แล้ว​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​ของ​พระเจ้า และ​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​ปาก​ของ​ท่าน​เป็น​ความ​จริง"