1 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​ชรา​มาก​แล้ว แม้​จะ​ห่ม​ผ้า​สัก​กี่​ผืน​ก็​ไม่​อุ่น 2 คน​ที่​คอย​รับใช้​เขา​จึง​พูด​ว่า "ควร​หา​สาว​พรหมจารี​มา​คอย​ปรนนิบัติ​และ​ดูแล​เขา ให้​เธอ​นอน​แนบ​เคียง​กาย​เพื่อ​องค์​กษัตริย์​เจ้านาย​ของ​เรา​จะ​อบอุ่น"

3 พวก​เขา​จึง​เฟ้น​หา​หญิงสาว​งดงาม​ทั่ว​อิสราเอล ใน​ที่สุด​ก็​เลือก​อาบีชาก​ชาว​ชูเนม จึง​นำ​ตัว​เธอ​มา​พบ​กษัตริย์ 4 หญิงสาว​นั้น​งดงาม​มาก คอย​ดูแล​ปรนนิบัติ แต่​กษัตริย์​ไม่ได้​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​เธอ

5 ฝ่าย​อาโดนียาห์​ลูกชาย​ของ​ฮักกีท กำเริบเสิบสาน​และ​กล่าว​ว่า "ข้า​จะ​เป็น​กษัตริย์" ดังนั้น​จึง​จัด​รถ​ม้า​ศึก พล​ขับ*​และ​เกณฑ์​คน​ห้าสิบ​คน​ให้​วิ่ง​นำ​ขบวน 6 (พ่อ​ของ​เขา​ไม่​เคย​ห้ามปราม​หรือ​ถาม​ว่า "เหตุใด​เจ้า​จึง​ทำ​เช่น​นั้น" เขา​ยัง​เป็น​คน​หล่อเหลา เกิด​ถัด​จาก​อับซาโลม)

7 อาโดนียาห์​คบคิด​กับ​โยอาบ​ลูกชาย​ของ​เศรุยาห์​และ​ปุโรหิต​อาบียาธาร์​ซึ่ง​สนับสนุน​ตน 8 แต่​ปุโรหิต​ศาโดก เบไนยาห์​ลูกชาย​ของ​เยโฮยาดา ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน ชิเมอี เรอี และ​องครักษ์​ของ​ดาวิด​ไม่ได้​ร่วม​อยู่​ฝ่าย​อาโดนียาห์

9 อาโดนียาห์​ถวาย​แกะ วัว กับ​ลูก​วัว​ขุน​ที่​ศิลา​แห่ง​โศเฮเลท​ใกล้​เอนโรเกล เขา​ได้​เชิญ​ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​ดาวิด​และ​บรรดา​ข้าราชการ​ของ​ยูดาห์​มา​ร่วม​พิธี 10 แต่​ไม่​เชิญ​ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน เบไนยาห์​ทหาร​องครักษ์ และ​โซโลมอน​น้อง​ชาย​ของ​เขา

11 ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน​จึง​ไป​ถาม​บัทเชบา​แม่​ของ​โซโลมอน​ว่า "ท่าน​ทราบ​หรือ​ไม่​ว่า​อาโดนียาห์​ลูกชาย​ของ​ฮักกีท​ตั้ง​ตน​เป็น​กษัตริย์​แล้ว โดย​ที่​กษัตริย์​ดาวิด​ไม่​ทราบ​เรื่อง​เลย 12 ข้าพเจ้า​ขอ​ถวาย​คำ​ปรึกษา​เพื่อ​ท่าน​จะ​สงวน​ชีวิต​ของ​ท่าน​กับ​โซโลมอน​ลูกชาย​ของ​ท่าน​ไว้​ได้ 13 โปรด​ไป​พบ​กษัตริย์​ดาวิด​และ​ถาม​ว่า ‘กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ปฏิญาณ​กับ​ดิฉัน​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า "โซโลมอน​ลูก​ของ​เจ้า จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​ครอง​บัลลังก์​สืบ​ต่อ​จาก​ข้า" แล้ว​ทำไม​อาโดนียาห์​จึง​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์’ 14 แล้ว​ขณะ​ที่​ท่าน​กำลัง​พูด​คุย​กับ​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​จะ​เข้า​ไป​กล่าว​เสริม​จาก​คำ​พูด​ของ​ท่าน"

15 บัทเชบา​จึง​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ของ​กษัตริย์​ซึ่ง​ชรา​มาก​แล้ว อาบีชาก​ชาว​ชูเนม​กำลัง​ปรนนิบัติ​เขา 16 บัทเชบา​คุกเข่า​แล้ว​กราบ​ลง​ต่อหน้า​กษัตริย์

กษัตริย์​ถาม​ว่า "เจ้า​ประสงค์​สิ่งใด"

17 เธอ​พูด​ว่า "ท่าน​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​ดิฉัน​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน​ใน​นาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ว่า ‘โซโลมอน​ลูก​ของ​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​ครอง​บัลลังก์​สืบ​ต่อ​จาก​ข้า’ 18 แต่​บัดนี้​กลับกลาย​เป็น​ว่า​อาโดนียาห์​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​องค์​ใหม่​โดย​ที่​ท่าน​ผู้​เป็น​กษัตริย์​ไม่ได้​ทราบ​เรื่อง​เลย 19 อาโดนียาห์​ได้​ถวาย​วัว ลูก​วัว​ขุน กับ​แกะ​มากมาย ทั้ง​ได้​เชิญ​ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​ท่าน ปุโรหิต​อาบียาธาร์ แม่ทัพ​โยอาบ แต่​ไม่​เชิญ​โซโลมอน​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน 20 กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​ดิฉัน คน​อิสราเอล​ทั้งปวง​กำลัง​จับตา​ดู​ว่า​จะ​เลือก​ใคร​ขึ้น​ปกครอง​สืบ​ต่อ​จาก​ท่าน 21 มิฉะนั้น​แล้ว​ทันที​ที่​ท่าน​ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ พวก​เขา​จะ​ปฏิบัติ​ต่อ​ดิฉัน​กับ​ลูก​โซโลมอน​เหมือน​เป็น​อาชญากร"

22 ขณะ​ที่​เธอ​กำลัง​พูด​กับ​กษัตริย์ ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน​ก็​มาถึง 23 พวก​เขา​จึง​บอก​กษัตริย์​ว่า "ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน​มา​รอ​พบ" นาธัน​จึง​เข้า​มา​หมอบ​กราบ​ลง​ต่อหน้า​กษัตริย์

24 นาธัน​พูด​ว่า "กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​แต่งตั้ง​อาโดนียาห์​เป็น​กษัตริย์​ครอง​บัลลังก์​สืบ​ต่อ​จาก​ท่าน​แล้ว​หรือ 25 วัน​นี้​เขา​ได้​ถวาย​วัว ลูก​วัว​ขุน กับ​แกะ​มากมาย และ​เชิญ​ลูกชาย​ทุก​คน​ของ​ท่าน แม่ทัพ​นายกอง และ​ปุโรหิต​อาบียาธาร์ ขณะ​นี้​พวก​เขา​กำลัง​เลี้ยง​ฉลอง​และ​โห่ร้อง​ว่า ‘กษัตริย์​อาโดนียาห์ จง​เจริญ!’ 26 แต่​ข้าพเจ้า​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน ปุโรหิต​ศาโดก เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา และ​โซโลมอน​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​ได้รับ​เชิญ 27 นี่​กษัตริย์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​กระทำ​การ​ครั้ง​นี้​ไป​โดย​ไม่​ให้​บรรดา​ผู้​รับใช้​ของ​เขา​รู้​หรือ​ว่า ใคร​ควร​นั่ง​บน​บัลลังก์​ปกครอง​สืบ​ต่อ​จาก​เขา"

28 กษัตริย์​ดาวิด​พูด​ว่า "เรียก​บัทเชบา​เข้า​มา" เธอ​จึง​เข้า​มา​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​กษัตริย์

29 แล้ว​กษัตริย์​พูด​ปฏิญาณ​ว่า "พระยาห์เวห์​ผู้​ช่วยเหลือ​ข้า​ให้​พ้น​จาก​ความ​ยาก​ลำบาก​ทั้งปวง​นั้น​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด 30 วัน​นี้​ข้า​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ได้​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​เจ้า​ใน​นาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​แน่​ฉันนั้น คือ​โซโลมอน​ลูก​ของ​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​สืบ​ต่อ​จาก​ข้า และ​จะ​ครอง​บัลลังก์​แทน​ข้า"

31 บัทเชบา​จึง​หมอบ​ซบ​ลง​กับ​พื้น และ​พูด​ว่า "ขอให้​กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านาย​ของ​ดิฉัน​มี​ชีวิต​ยืนยาว​เป็น​นิตย์!"

32 กษัตริย์​ดาวิด​สั่ง​ว่า "จง​เรียก​ปุโรหิต​ศาโดก ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน และ​เบไนยาห์​ลูกชาย​ของ​เยโฮยาดา​ให้​เข้า​มา" เมื่อ​พวก​เขา​มา​อยู่​ต่อหน้า​กษัตริย์ 33 เขา​จึง​พูด​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ว่า "จง​นำ​พวก​คน​รับใช้​ของ​ข้า​ไป​กับ​เจ้า และ​ให้​โซโลมอน​ลูกชาย​ข้า​ขี่​ล่อ​ของ​ข้า​ไป​ที่​กีโฮน 34 ให้​ปุโรหิต​ศาโดก​และ​ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน​เจิม​ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​คน​อิสราเอล​ที่​นั่น จง​เป่า​แตร​และ​โห่ร้อง​ว่า ‘กษัตริย์​โซโลมอน​จง​เจริญ!’ 35 จาก​นั้น​จง​กลับมา​กับ​เขา ให้​เขา​นั่ง​บน​บัลลังก์​ปกครอง​แทน​ข้า ข้า​ได้​แต่งตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​อิสราเอล​และ​ยูดาห์"

36 เบไนยาห์​ลูกชาย​ของ​เยโฮยาดา​ตอบ​ว่า "อาเมน ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ประกาศ​เช่น​นั้น​เถิด 37 ขอ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​โซโลมอน​เหมือน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​มา​แล้ว เพื่อ​กระทำ​ให้​บัลลังก์​ของ​พระองค์​ยิ่งใหญ่​กว่า​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า!"

38 ฉะนั้น​ปุโรหิต​ศาโดก ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน เบไนยาห์​ลูกชาย​ของ​เยโฮยาดา พวก​เคเรธี​และ​เปเลท​จึง​ลง​ไป​เชิญ​โซโลมอน​ขึ้น​นั่ง​บน​ล่อ​ของ​ดาวิด​และ​คุ้มกัน​เขา​ไป​จน​ถึง​กีโฮน 39 ปุโรหิต​ศาโดก​นำ​น้ำมัน​จาก​พลับพลา​ศักดิ์สิทธิ์​บรรจุ​ใน​เขา​สัตว์​มา​เจิม​ตั้ง​โซโลมอน แล้ว​พวก​เขา​เป่า​แตร​และ​คน​ทั้งปวง​โห่ร้อง​ว่า "ขอ​กษัตริย์​โซโลมอน​จง​เจริญ!" 40 จาก​นั้น​เขา​ทั้งปวง​ตาม​โซโลมอน​กลับมา มี​การ​เป่า​ขลุ่ย​ครึกครื้น​รื่นเริง​เป็น​การ​ใหญ่ เสียง​สนั่น​หวั่นไหว​จน​แผ่นดิน​สะท้าน

41 อาโดนียาห์​และ​แขก​รับ​เชิญ​ทั้งปวง​ได้ยิน​เสียง​กระหึ่ม​ขณะ​กำลัง​จะ​เสร็จ​สิ้น​งาน​เลี้ยง เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตร โยอาบ​ถาม​ว่า "เหตุใด​จึง​มี​เสียง​อึกทึก​ครึกโครม​ทั่ว​เมือง​นี้"

42 พูด​ยัง​ไม่​ทัน​ขาด​คำ โยนาธาน​บุตร​ของ​ปุโรหิต​อาบียาธาร์​ก็​เข้า​มา อาโดนียาห์​กล่าว​ว่า "เข้า​มา​เถิด เจ้า​เป็น​คน​ดี จะ​ต้อง​มี​ข่าว​ดี​มา​บอก"

43 โยนาธาน​ตอบ​ว่า "ไม่​เป็น​เช่น​นั้น! กษัตริย์​ดาวิด​เจ้า​เหนือ​หัว​ของ​พวก​เรา​ตั้ง​โซโลมอน​เป็น​กษัตริย์​แล้ว 44 พระองค์​ให้​โซโลมอน​ไป​ยัง​กีโฮน​พร้อม​ด้วย​ปุโรหิต​ศาโดก ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน เบไนยาห์​ลูกชาย​ของ​เยโฮยาดา คน​เคเรธี และ​คน​เปเลท โซโลมอน​นั่ง​บน​ล่อ​ของ​กษัตริย์ 45 แล้ว​ปุโรหิต​ศาโดก​กับ​ผู้​เผย​พระวจนะ​นาธัน​เจิม​ตั้ง​โซโลมอน​เป็น​กษัตริย์​ที่​กีโฮน พวก​เขา​ฉลอง​ครื้นเครง​มา​ตลอด​ทาง ทั่ว​ทั้ง​เมือง​จึง​พา​กัน​เอิกเกริก นี่​คือ​เสียง​ที่​ท่าน​ได้ยิน 46 ยิ่ง​กว่า​นั้น​โซโลมอน​ขึ้น​นั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​กษัตริย์ 47 และ​เหล่า​ข้าราชการ​มา​ร่วม​ฉลอง​กับ​กษัตริย์​ดาวิด และ​พูด​ว่า ‘ขอ​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ให้​นาม​ของ​โซโลมอน​เลื่องลือ​ยิ่ง​กว่า​ท่าน และ​บัลลังก์​ของ​เขา​ยิ่งใหญ่​กว่า​ของ​ท่าน​เถิด!’ แล้ว​กษัตริย์​ดาวิด​โน้ม​กราบ​ลง​นมัสการ​บน​เตียงนอน​ของ​เขา 48 แล้ว​พูด​ว่า ‘สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​ผู้​ให้​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ทายาท​สืบทอด​บัลลังก์​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​วัน​นี้’ "

49 ถึง​ตอน​นี้​แขก​รับ​เชิญ​ทั้งหลาย​ของ​อาโดนียาห์​ผุด​ลุกขึ้น​ด้วย​ความ​ตกใจ และ​หนี​กัน​ไป​คน​ละ​ทิศ​คน​ละ​ทาง 50 ส่วน​อาโดนียาห์​หนี​เข้า​ไป​จับ​เชิงงอน​ของ​แท่น​บูชา​ไว้​ด้วย​ความ​กลัว​โซโลมอน 51 เมื่อ​มี​ผู้​ไป​บอก​โซโลมอน​ว่า "อาโดนียาห์​กลัว​ท่าน​จึง​จับ​เชิงงอน​ของ​แท่น​บูชา​ไว้​และ​กล่าว​ว่า ‘ขอให้​กษัตริย์​โซโลมอน​ปฏิญาณ​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​วัน​นี้​ว่า​จะ​ไม่​ประหาร​ชีวิต​ผู้​รับใช้​ของ​เขา​ด้วย​ดาบ’ "

52 โซโลมอน​ตอบ​ว่า "ถ้า​เขา​ทำ​ตัว​ดี ผม​สัก​เส้น​ของ​เขา​ก็​จะ​ไม่​ร่วง​ลง​พื้น แต่​หาก​พบ​สิ่งใด​ไม่​ดี​ใน​ตัว​เขา เขา​จะ​ต้อง​ตาย" 53 กษัตริย์​โซโลมอน​จึง​ส่ง​คน​ไป​นำ​ตัว​อาโดนียาห์​มา​จาก​แท่น​บูชา อาโดนียาห์​เข้า​มา​กราบ​ลง​ต่อหน้า กษัตริย์​โซโลมอน​ก็​พูด​ว่า "กลับไป​บ้าน​ของ​ท่าน​เถิด"