1 สงคราม​ระหว่าง​อารัม​กับ​อิสราเอล​ว่าง​เว้น​ไป​สาม​ปี 2 แต่​ใน​ปี​ที่​สาม​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท​แห่ง​ยูดาห์​ไป​หา​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล 3 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​พูด​กับ​ข้าราชการ​ว่า "พวก​เจ้า​ก็​รู้​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า​ราโมท​กิเลอาด​เป็น​ของ​พวก​เรา แต่​เรา​ก็​ไม่​ทำ​อะไร​เพื่อ​ชิง​คืน​จาก​กษัตริย์​อารัม​เลย"

4 อาหับ​จึง​ถาม​เยโฮชาฟัท​ว่า "ท่าน​จะ​ช่วย​ข้าพเจ้า​รบ​กับ​ราโมท​กิเลอาด​ไหม"

เยโฮชาฟัท​ตอบ​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ว่า "เรา​สอง​คน​เป็น​พวก​เดียวกัน คน​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​เหมือน​เป็น​คน​ของ​ท่าน ม้า​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​เหมือน​เป็น​ม้า​ของ​ท่าน" 5 แต่​เยโฮชาฟัท​พูด​กับ​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​อีก​ว่า "ถาม​พระยาห์เวห์​ก่อน"

6 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​จึง​เรียก​ผู้​เผย​พระวจนะ​ราว​สี่ร้อย​คน​มา​พบ และ​ถาม​ว่า "ข้า​ควร​จะ​ไป​รบ​กับ​ราโมท​กิเลอาด หรือ​ข้า​ควร​จะ​ยับยั้ง​ไว้"

เขา​เหล่า​นั้น​ตอบ​ว่า "ไป​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​มอบ​ดินแดน​นั้น​ไว้​ใน​มือ​ของ​ท่าน"

7 แต่​เยโฮชาฟัท​ถาม​ว่า "ที่นี่​ไม่​มี​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​ให้​ถาม​เลย​หรือ"

8 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ตอบ​เยโฮชาฟัท​ว่า "ยัง​มี​อยู่​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​พวก​เรา​จะ​ถาม​พระยาห์เวห์​ผ่าน​ทาง​เขา​ได้ แต่​ข้าพเจ้า​เกลียด​เขา เพราะ​เขา​ไม่​เคย​พยากรณ์​เรื่อง​ดี​ๆ เกี่ยวกับ​ข้าพเจ้า​เลย มี​แต่​เรื่อง​ร้าย​ๆ เขา​คือ​มีคายาห์​ลูกชาย​ของ​อิมลาห์"

เยโฮชาฟัท​ตอบ​ว่า "กษัตริย์​ไม่​ควร​พูด​เช่น​นั้น"

9 ดังนั้น​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​จึง​เรียก​ข้าราชการ​คน​หนึ่ง​มา​และ​สั่ง​ว่า "จง​นำ​ตัว​มีคายาห์​ลูกชาย​ของ​อิมลาห์​มา​เดี๋ยวนี้"

10 ทั้ง​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​และ​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท​แห่ง​ยูดาห์​สวม​เสื้อ​คลุม​ของ​กษัตริย์​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​ของ​ตน​ใน​ลาน​นวด​ข้าว​ใกล้​ประตู​เมือง​สะมาเรีย ใน​ขณะ​ที่​กลุ่ม​ผู้​เผย​พระวจนะ​ก็​กล่าว​พยากรณ์​ต่อหน้า​พวก​เขา 11 ฝ่าย​เศเดคียาห์​ลูกชาย​ของ​เคนาอะนาห์​ได้​ทำ​เขา​เหล็ก​ขึ้นมา​และ​ประกาศ​ว่า "พระยาห์เวห์​พูด​ว่า ‘เจ้า​จะ​ขวิด​พวก​อารัม​ด้วย​เขา​เหล็ก​นี้​จน​พวก​เขา​ย่อยยับ​ไป’ "

12 ผู้​เผย​พระวจนะ​คน​อื่น​ๆ ทั้งหมด​ก็​กำลัง​พยากรณ์​อย่าง​เดียวกัน​ว่า "จง​บุก​เข้า​โจมตี​ราโมท​กิเลอาด​และ​มี​ชัยชนะ​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​มือ​ของ​ท่าน"

13 ผู้​ส่ง​สาส์น​ที่​ไป​ตาม​ตัว​มีคายาห์​ได้​กล่าว​กับ​เขา​ว่า "ดู​เถิด ผู้​เผย​พระวจนะ​คน​อื่น​ๆ ล้วน​แต่​ทำนาย​เป็น​เสียง​เดียวกัน​ว่า​กษัตริย์​จะ​ชนะ ขอให้​ท่าน​กล่าว​ไป​ใน​ทาง​ที่​ดี​เช่น​เดียว​กับ​พวก​เขา"

14 แต่​มีคายาห์​กล่าว​ว่า "พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด ข้าพเจ้า​จะ​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บอก​ฉันนั้น"

15 เมื่อ​เขา​มาถึง กษัตริย์​ถาม​ว่า "มีคายาห์ พวก​เรา​ควร​จะ​ไป​รบ​กับ​ราโมท​กิเลอาด​หรือ​เรา​ควร​จะ​ยับยั้ง​ไว้"

มีคายาห์​ตอบ​ว่า "จง​บุก​เข้า​โจมตี​ราโมทกิเลอาด​และ​มี​ชัยชนะ​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​มือ​ของ​ท่าน"

16 กษัตริย์​พูด​ว่า "ข้า​จะ​ต้อง​ให้​เจ้า​สาบาน​กี่​ครั้ง​กี่​หน​ว่า​จะ​บอก​แต่​ความ​จริง​กับ​ข้า​ใน​นาม​พระยาห์เวห์"

17 มีคายาห์​จึง​ตอบ​ว่า "ข้าพเจ้า​เห็น​อิสราเอล​ทั้งปวง​กระจัดกระจาย​ไป​ตาม​ภูเขา​ต่าง​ๆ เหมือน​แกะ​ที่​ไม่​มี​คน​เลี้ยง และ​พระยาห์เวห์​พูด​ว่า ‘คน​เหล่า​นี้​ไม่​มี​นาย ให้​ทุก​คน​กลับ​บ้าน​โดย​สวัสดิภาพ​เถิด’ "

18 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​พูด​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า "ข้าพเจ้า​บอก​ท่าน​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า​เขา​ไม่​เคย​พยากรณ์​เรื่อง​ดี​ๆ เกี่ยวกับ​ข้าพเจ้า​เลย มี​แต่​เรื่อง​ร้าย​ทั้ง​นั้น"

19 มีคายาห์​กล่าว​ต่อไป​ว่า "ฉะนั้น​จง​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ข้าพเจ้า​เห็น​พระยาห์เวห์​นั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​พระองค์ ทูตสวรรค์​ทั้งปวง​ยืน​เฝ้า​อยู่​รอบ​พระองค์​ทั้ง​ซ้าย​และ​ขวา 20 แล้ว​พระยาห์เวห์​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​หลอกล่อ​อาหับ​ให้​ไป​โจมตี​ราโมท​กิเลอาด​และ​ตาย​ที่​นั่น’

มี​คน​เสนอ​แนะ​ต่าง​ๆ นานา 21 ใน​ที่สุด​มี​วิญญาณ​ดวง​หนึ่ง​ก้าว​ออก​มา​ยืน​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​หลอกล่อ​เขา’

22 พระยาห์เวห์​ถาม​ว่า ‘ทำ​อย่างไร’

วิญญาณ​นั้น​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ไป​เป็น​วิญญาณ​หลอกลวง​อยู่​ใน​ปาก​ของ​ผู้​เผย​พระวจนะ​ทุก​คน​ของ​อาหับ’

พระองค์​จึง​พูด​ว่า ‘เจ้า​จะ​หลอกล่อ​เขา​สำเร็จ ไป​ทำ​ตาม​นั้น​เถิด’

23 ดังนั้น​พระยาห์เวห์​จึง​ใส่​วิญญาณ​หลอกลวง​ใน​ปาก​ผู้​เผย​พระวจนะ​เหล่า​นี้​ของ​ท่าน พระยาห์เวห์​มี​ประกาศิต​ให้​ท่าน​ถึง​แก่​หายนะ​แล้ว"

24 แล้ว​เศเดคียาห์​ลูกชาย​ของ​เคนาอะนาห์​จึง​เข้า​มา​ตบหน้า​มีคายาห์​และ​ถาม​ว่า "พระวิญญาณ​จาก*​พระยาห์เวห์​ออก​จาก​ข้า​ไป​พูด​กับ​เจ้า​ได้​อย่างไร"

25 มีคายาห์​ตอบ​ว่า "ท่าน​จะ​รู้​คำตอบ​ใน​วันที่​ท่าน​ไป​หลบ​ซ่อน​ตัว​อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​ใน"

26 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​จึง​สั่ง​ว่า "จง​คุม​ตัว​มีคายาห์​กลับไป​หา​อาโมน​ผู้​ว่า​การ​ของ​เมือง​นี้​และ​โยอาช​ลูกชาย​ของ​ข้า 27 บอก​สอง​คน​นั้น​ว่า ‘กษัตริย์​พูด​ดังนี้​ว่า จง​ขัง​ชาย​ผู้​นี้​ไว้​ใน​คุก ให้​แต่​ขนมปัง​กับ​น้ำ​ประทัง​ชีวิต​จนกว่า​ข้า​จะ​กลับมา​อย่าง​ปลอดภัย’ "

28 มีคายาห์​ประกาศ​ว่า "หาก​ท่าน​กลับมา​อย่าง​ปลอดภัย ก็​แสดง​ว่า​พระยาห์เวห์​ไม่ได้​พูด​ผ่าน​ทาง​ข้าพเจ้า" แล้ว​เขา​กล่าว​อีก​ว่า "ทุก​คน​จง​จำ​คำ​พูด​ของ​ข้าพเจ้า​ไว้!"

29 ดังนั้น​กษัตริย์​อาหับ​แห่ง​อิสราเอล​และ​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท​แห่ง​ยูดาห์​จึง​ไป​ยัง​ราโมท​กิเลอาด 30 กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​พูด​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า "ข้าพเจ้า​จะ​ปลอมตัว​ไป​ออก​รบ ส่วน​ท่าน​ใส่​เสื้อ​คลุม​ของ​กษัตริย์​เถิด" แล้ว​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ก็​ปลอมตัว​และ​ออก​รบ

31 ฝ่าย​กษัตริย์​อารัม​ได้​สั่ง​ผู้​สั่งการ​รถ​รบ 32 คน​ของ​เขา​ว่า "อย่า​ต่อสู้​กับ​ใคร ไม่ว่า​ผู้​ใหญ่​หรือ​ผู้​น้อย แต่​จง​ต่อสู้​กับ​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​เพียง​องค์​เดียว​เท่านั้น" 32 เมื่อ​ผู้​สั่งการ​รถ​รบ​เหล่า​นั้น​เห็น​เยโฮชาฟัท พวก​เขา​ก็​คิดว่า "นี่​เป็น​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​แน่​ๆ" จึง​หัน​มา​โจมตี แต่​เมื่อ​เยโฮชาฟัท​ร้อง​ตะโกน​ออก​มา 33 ผู้​สั่งการ​รถ​รบ​เหล่า​นั้น​เห็นว่า​ไม่​ใช่​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล ก็​เลิก​ไล่ล่า​เขา

34 แต่​มี​คน​หนึ่ง​ยิง​ธนู​สุ่ม​ไป​ถูก​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ตรง​ช่วง​รอย​ต่อ​ของ​เสื้อ​เกราะ เขา​จึง​พูด​กับ​พล​ขับ​ว่า "จง​กลับ​รถ​พา​ข้า​ออก​จาก​สนาม​รบ ข้า​บาดเจ็บ​แล้ว" 35 สงคราม​ดำเนิน​ไป​อย่าง​ดุเดือด​ตลอด​ทั้ง​วัน กษัตริย์​ประคอง​ตัว​ไว้​ใน​รถ​ม้า​ศึก​ให้​ประจัน​หน้า​กับ​ชาว​อารัม โลหิต​จาก​บาดแผล​ไหล​นอง​พื้น​รถ ครั้น​ตกเย็น​ก็​สิ้น​ชีวิต 36 ขณะ​ที่​ดวง​อาทิตย์​กำลัง​ลับ​ไป มี​เสียง​ร้อง​บอก​ไป​ทั่ว​กองทัพ​ว่า "ทุก​คน​กลับ​บ้าน​เมือง​ของ​ตน​เถิด!"

37 ดังนั้น​กษัตริย์​อาหับ​ก็​สิ้น​ชีวิต และ​ศพ​ของ​เขา​ถูก​นำ​กลับมา​ฝัง​ไว้​ที่​สะมาเรีย 38 เมื่อ​พวก​เขา​ล้าง​รถ​ม้า​ศึก​ที่​สระ​ใน​สะมาเรีย (ซึ่ง​พวก​หญิง​โสเภณี​มา​อาบน้ำ)* สุนัข​ก็​มา​เลีย​โลหิต​ของ​กษัตริย์​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ลั่น​วาจา​ไว้​แล้ว

39 เหตุการณ์​อื่น​ๆ ใน​สมัย​ของ​อาหับ รวม​ถึง​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ วัง​ที่​สร้าง​และ​ตกแต่ง​ด้วย​งาช้าง และ​เมือง​ต่าง​ๆ ที่​เสริม​ปราการ ก็​มี​บันทึก​ไว้​ใน​จดหมาย​เหตุ​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ไม่​ใช่​หรือ 40 อาหับ​ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​และ​อาหัสยาห์​ลูกชาย​ของ​เขา​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​แทน

41 เยโฮชาฟัท​ลูกชาย​ของ​อาสา​ขึ้น​ปกครอง​ใน​ยูดาห์ ตรง​กับ​ปี​ที่​สี่​ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์​อาหับ​แห่ง​อิสราเอล 42 เยโฮชาฟัท​มี​อายุ 35 ปี​เมื่อ​ขึ้น​ปกครอง และ​ปกครอง​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​อยู่ 25 ปี แม่​ของ​เขา​คือ​อาซูบาห์​ลูกสาว​ของ​ชิลหิ 43 เยโฮชาฟัท​ดำเนิน​ตาม​แบบ​อย่าง​ของ​อาสา​พ่อ​ของ​เขา​ทุก​ประการ​โดย​ไม่​หันเห เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ แต่​ไม่ได้​ทำลาย​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ทั้งหลาย ประชาชน​จึง​ยัง​คง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​และ​เผา​เครื่อง​หอม​ที่​นั่น* คือ​ข้อ 22:45-54 44 เยโฮชาฟัท​ได้​มี​สัมพันธไมตรี​กับ​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ด้วย

45 เหตุการณ์​อื่น​ๆ ใน​สมัย​ของ​เยโฮชาฟัท สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​เขา​ทำ​สำเร็จ​และ​วีรกรรม​ใน​การ​สงคราม​มี​บันทึก​ไว้​ใน​จดหมาย​เหตุ​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​ไม่​ใช่​หรือ 46 เยโฮชาฟัท​กำจัด​โสเภณี​ชาย​ใน​เทวสถาน​ซึ่ง​ยัง​หลงเหลือ​อยู่​จาก​สมัย​ของ​อาสา​พ่อ​ของ​เขา​ให้​หมด​ไป​จาก​แผ่นดิน 47 ใน​สมัย​นั้น​เอโดม​ไม่​มี​กษัตริย์​ปกครอง มี​แต่​ผู้​ว่า​ราชการ​จังหวัด

48 เยโฮชาฟัท​สร้าง​กอง​เรือ​พาณิชย์* เพื่อ​ไป​ขน​ทองคำ​จาก​เมือง​โอฟีร์ แต่​เรือ​เหล่า​นั้น​ไม่ได้​ไป เพราะ​อับปาง​ลง​ที่​เอซีโอนเกเบอร์ 49 ครั้ง​นั้น​อาหัสยาห์​ลูกชาย​ของ​อาหับ​กล่าว​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า "ขอให้​คน​ของ​ข้าพเจ้า​แล่น​เรือ​ไป​กับ​คน​ของ​ท่าน" แต่​เยโฮชาฟัท​ปฏิเสธ

50 แล้ว​เยโฮชาฟัท​ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ด้วยกัน​ใน​เมือง​ดาวิด และ​เยโฮรัม​ลูกชาย​ของ​เขา​ขึ้น​ปกครอง​แทน

51 อาหัสยาห์​ลูกชาย​ของ​อาหับ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล​ใน​สะมาเรีย​ตรง​กับ​ปี​ที่​สิบเจ็ด​ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท​แห่ง​ยูดาห์ เขา​ปกครอง​คน​อิสราเอล​อยู่​สอง​ปี 52 อาหัสยาห์​ทำ​สิ่ง​ที่​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​เขา​ดำเนิน​ตาม​วิถีทาง​ของ​พ่อ​กับ​แม่ และ​ตาม​วิถีทาง​ของ​เยโรโบอัม​ลูกชาย​ของ​เนบัท​ผู้​ได้​ชักนำ​อิสราเอล​ให้​ทำ​บาป 53 เขา​ปรนนิบัติ​นมัสการ​พระบาอัล และ​ยั่วยุ​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​คน​อิสราเอล​โกรธ​เหมือน​ที่​พ่อ​ของ​เขา​ได้​ทำ