1 และประชาชนได้เลือกเยโฮอาหาสลูกชายของโยสิยาห์ขึ้นเป็นกษัตริย์ในกรุงเยรูซาเล็มแทนพ่อของเขา
2 เมื่อเยโฮอาหาสขึ้นเป็นกษัตริย์ เขามีอายุ 23 ปี และปกครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือน 3 กษัตริย์อียิปต์ปลดเยโฮอาหาสจากบัลลังก์ในกรุงเยรูซาเล็ม และบังคับยูดาห์ให้จ่ายเงินหนัก 100 ตะลันต์ และทองคำหนัก 1 ตะลันต์ 4 กษัตริย์อียิปต์แต่งตั้งเอลียาคิมพี่ชายของเยโฮอาหาสขึ้นเป็นกษัตริย์เหนือยูดาห์และเยรูซาเล็ม และเปลี่ยนนามเอลียาคิมเป็นเยโฮยาคิม ส่วนเยโฮอาหาสถูกเนโคคุมตัวไปที่อียิปต์
5 เมื่อเยโฮยาคิมขึ้นเป็นกษัตริย์ เขามีอายุ 25 ปี และปกครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี เขาทำสิ่งที่ชั่ว ในสายตาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขา 6 กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลนมาโจมตีและจับเยโฮยาคิมพันธนาการด้วยโซ่ตรวนทองสัมฤทธิ์ คุมตัวไปยังบาบิโลน 7 เนบูคัดเนสซาร์ยังนำเครื่องใช้ไม้สอยจากวิหารของพระยาห์เวห์ไปเก็บไว้ในวิหารของเขาในบาบิโลนด้วย
8 เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของเยโฮยาคิม สิ่งน่าชิงชังที่ทำ และความเลวร้ายทั้งปวงเกี่ยวกับพระองค์ มีบันทึกไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์ แล้วเยโฮยาคีนลูกชายของเขาขึ้นเป็นกษัตริย์แทน
9 เมื่อเยโฮยาคีนขึ้นเป็นกษัตริย์ เขามีอายุสิบแปดปี) ฉบับสำเนาภาษาฮีบรูส่วนใหญ่ว่า แปดปี และปกครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือนสิบวัน เขาทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์ 10 ในฤดูใบไม้ผลิ กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ให้นำตัวเยโฮยาคีนไปยังบาบิโลน พร้อมกับของมีค่าทั้งปวงจากวิหารของพระยาห์เวห์ และตั้งเศเดคียาห์ลุง)ของเยโฮยาคีนเป็นกษัตริย์ครองยูดาห์และเยรูซาเล็ม
11 เมื่อเศเดคียาห์ขึ้นเป็นกษัตริย์ เขามีอายุ 21 ปี และปกครองอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี 12 เศเดคียาห์ทำสิ่งที่ชั่วในสายตาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเขาและไม่ได้ถ่อมตัวลงต่อหน้าผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ซึ่งนำถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาบอก 13 ทั้งยังกบฏต่อกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ผู้ให้เขาปฏิญาณในนามพระเจ้า เศเดคียาห์แข็งขืน ถือทิฐิในใจ และไม่ยอมหันมาหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอล 14 ยิ่งกว่านั้นผู้นำทั้งหมดของปุโรหิตและของประชาชนก็ไม่สัตย์ซื่อต่อพระเจ้ามากยิ่งขึ้น หันไปทำตามขนบธรรมเนียมอันน่าชิงชังของชนชาติต่างๆ และสร้างมลทินแก่วิหารของพระยาห์เวห์ซึ่งพระเจ้าได้ชำระแล้วในกรุงเยรูซาเล็ม
15 พระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกเขาได้ส่งทูตของพระองค์มาเตือนพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เพราะพระองค์เวทนาประชาชนและที่พำนักของพระองค์ 16 แต่เหล่าประชาชนก็เยาะเย้ยบรรดาทูตของพระเจ้า ลบหลู่ถ้อยคำของพระองค์ และหมิ่นประมาทผู้เผยพระวจนะทั้งหลาย จนความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์พลุ่งขึ้นต่อประชาชนของพระองค์และไม่อาจระงับยับยั้งได้อีกต่อไป 17 พระองค์นำกษัตริย์ของชาวบาบิโลนมาปราบเขา สังหารชายหนุ่มของเขาในสถานนมัสการ ไม่ไว้ชีวิตไม่ว่าชายหนุ่มหรือหญิงสาว คนแก่หรือคนพิการ พระเจ้ามอบพวกเขาทั้งหมดไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์ 18 เขาได้นำเครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดในวิหารของพระเจ้าไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ และทรัพย์สมบัติทั้งสิ้นจากวิหารของพระยาห์เวห์และทรัพย์สินต่างๆ ของกษัตริย์และของบรรดาข้าราชการกลับไปยังบาบิโลน 19 พวกเขาจุดไฟเผาวิหารของพระเจ้า ทลายกำแพงเยรูซาเล็ม เผาวังทุกแห่งและทำลายของมีค่าทุกอย่างที่นั่น
20 บรรดาคนที่เหลืออยู่ผู้รอดชีวิตจากคมดาบถูกจับกุมตัวไปที่บาบิโลน พวกเขาตกเป็นเชลยของกษัตริย์กับผู้สืบทอดบัลลังก์จวบจนอาณาจักรเปอร์เซียขึ้นมามีอำนาจ 21 แผ่นดินได้ชื่นชมกับสะบาโตแห่งการหยุดพักตลอดช่วงปีที่ถูกทิ้งร้างจนครบเจ็ดสิบปีตามที่พระยาห์เวห์พูดไว้ผ่านทางเยเรมีย์
22 ในปีแรกในสมัยของกษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซีย พระยาห์เวห์กระทำให้ถ้อยคำของพระองค์ที่พูดผ่านทางเยเรมีย์สำเร็จ โดยพระยาห์เวห์ดลใจกษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียให้ออกประกาศทั่วอาณาจักรของเขา และให้บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรด้วยว่า
23 "กษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียพูดดังนี้ว่า
‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ได้ให้อาณาจักรทั้งสิ้นของโลกนี้กับข้าพเจ้า และมอบหมายให้ข้าพเจ้าสร้างวิหารถวายพระองค์ที่เยรูซาเล็มในเขตยูดาห์ ประชาชนของพระเจ้าคนใดในหมู่พวกท่านสามารถขึ้นไปได้ และขอให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาอยู่ด้วยเถิด’ "