1 เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินกิตติศัพท์ของโซโลมอน ก็มายังกรุงเยรูซาเล็มเพื่อทดสอบเขาโดยตั้งคำถามยากๆ เธอมาถึงกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับกองคาราวานใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และเพชรนิลจินดา เธอพบโซโลมอนและสนทนาทุกเรื่องที่คิดไว้ 2 โซโลมอนตอบปัญหาของเธอได้ทุกข้อ ไม่มีสิ่งใดยากเกินกว่าที่เขาจะอธิบายแก่เธอ 3 เมื่อราชินีแห่งเชบาเห็นสติปัญญาของโซโลมอน และวังที่สร้างขึ้น 4 อาหารบนโต๊ะ ข้าราชการที่เข้าเฝ้า มหาดเล็กในเครื่องแบบ และพนักงานเชิญถ้วยในเครื่องแบบ และเครื่องเผาบูชาทั้งตัวซึ่งถวายที่วิหารของพระยาห์เวห์ เธอก็ประหลาดใจเป็นล้นพ้น
5 เธอพูดกับกษัตริย์ว่า "ที่ดิฉันได้ยินได้ฟังมาในประเทศของดิฉันเกี่ยวกับความสำเร็จและสติปัญญาของท่านล้วนเป็นความจริง 6 แต่ดิฉันไม่เชื่อมาก่อนเลยจนกระทั่งได้มาเห็นกับตา แท้จริงแล้วที่ดิฉันได้ยินมาก็ยังไม่ถึงครึ่งของสติปัญญาของท่าน ท่านยิ่งใหญ่กว่าที่เขาร่ำลือกันมากนัก 7 ประชาชนของท่านคงมีความสุขยิ่งนัก! ข้าราชการของท่านคงมีความสุขที่ได้พบและฟังสติปัญญาของท่านอยู่เสมอ! 8 สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านที่ได้โปรดปรานและตั้งท่านขึ้นเป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์ของพระองค์ และปกครองในนามของพระเจ้าพระยาห์เวห์ เพราะพระเจ้าของท่านรักอิสราเอลยิ่งนัก และประสงค์จะเชิดชูอิสราเอลไว้ตลอดกาล จึงตั้งท่านเป็นกษัตริย์เหนือพวกเขาเพื่อผดุงความยุติธรรมและความชอบธรรม"
9 เธอจึงถวายทองคำหนัก 120 ตะลันต์ เครื่องเทศมากมาย และอัญมณีล้ำค่าแด่โซโลมอน ไม่เคยมีเครื่องเทศเหมือนที่ราชินีแห่งเชบามอบให้กษัตริย์โซโลมอนมาก่อนเลย
10 (พวกคนรับใช้ของฮีรามและของโซโลมอนนำทองคำมาจากเมืองโอฟีร์กับไม้ประดู่ และเพชรนิลจินดาล้ำค่า 11 กษัตริย์โซโลมอนใช้ไม้ประดู่ทำขั้นบันไดวิหารของพระยาห์เวห์และบันไดวัง ทำพิณใหญ่และพิณเขาคู่สำหรับเหล่านักดนตรี ไม่พบเห็นเช่นนั้นมาก่อนเลยทั่วยูดาห์)
12 กษัตริย์โซโลมอนให้ทุกสิ่งตามที่ราชินีแห่งเชบาประสงค์และขอ เขาให้เธอมากยิ่งกว่าที่เธอนำมาให้เขา จากนั้นราชินีกับขบวนติดตามก็กลับประเทศของตน
13 ทุกปีโซโลมอนได้รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์ 14 ยังไม่รวมภาษีอากรที่พ่อค้าวาณิชนำมา รวมทั้งเงินและทองจากบรรดากษัตริย์อาระเบีย และเหล่าผู้ปกครองของดินแดนนั้นนำมาถวาย
15 กษัตริย์โซโลมอนให้นำทองคำมาตีเป็นโล่ใหญ่สองร้อยอัน แต่ละอันใช้ทองคำหนัก 600 เชเขล 16 และโล่เล็กสามร้อยอัน แต่ละอันใช้ทองคำหนัก 300 เชเขล เขาเก็บโล่เหล่านี้ไว้ในวังป่าแห่งเลบานอน
17 แล้วกษัตริย์ยังได้ทำบัลลังก์ขนาดใหญ่ ตกแต่งด้วยงาช้างและบุด้วยทองคำบริสุทธิ์ 18 บัลลังก์นี้มีบันไดหกขั้นและแท่นรองเท้าทำด้วยทองคำติดกัน ที่วางมือทั้งสองข้างมีสิงโตขนาบข้างละตัว 19 ที่บันไดแต่ละขั้นมีสิงโตยืนอยู่ข้างละตัว รวมเป็นสิบสองตัว ไม่เคยมีเช่นนี้ในราชอาณาจักรอื่น 20 ถ้วยทุกใบของกษัตริย์โซโลมอนทำด้วยทองคำ และเครื่องใช้ไม้สอยทั้งหมดในวังแห่งป่าเลบานอนล้วนทำด้วยทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีสิ่งใดทำด้วยเงิน เพราะในสมัยโซโลมอนถือว่าเงินด้อยค่า 21 กษัตริย์มีกองเรือพาณิชย์ โดยพวกคนรับใช้ซึ่งได้มาจากกษัตริย์ฮีราม เรือจะบรรทุกทองคำ เงิน งาช้าง ลิงและลิงบาบูนกลับมาทุกสามปี
22 กษัตริย์โซโลมอนมั่งคั่งและมีสติปัญญาเหนือกว่ากษัตริย์อื่นทั้งปวงในแผ่นดินโลก 23 กษัตริย์ทั่วโลกมาพบโซโลมอน เพื่อฟังสติปัญญาซึ่งพระเจ้าให้ไว้ในใจของเขา 24 ปีแล้วปีเล่าทุกคนที่มาจะนำเครื่องบรรณาการมาถวายได้แก่ เครื่องเงินเครื่องทอง เสื้อผ้าอาภรณ์ อาวุธ เครื่องเทศ ม้าและล่อ
25 โซโลมอนมีที่เก็บรถม้าศึกและม้า 4,000 แห่ง และมีม้า 12,000 ตัว ซึ่งเขาเก็บบางส่วนไว้ที่หัวเมืองซึ่งใช้เก็บรถม้าศึกและบางส่วนอยู่กับเขาที่กรุงเยรูซาเล็ม 26 เขาปกครองกษัตริย์ทั้งปวงและอาณาจักรต่างๆ ตั้งแต่แม่น้ำยูเฟรติส จนจดดินแดนฟีลิสเตียและไกลถึงพรมแดนอียิปต์ 27 เขาทำให้เงินในกรุงเยรูซาเล็มมีมากมายเหมือนก้อนหิน และมีไม้สนซีดาร์ดาษดื่นเหมือนต้นมะเดื่อแถบเชิงเขา 28 ม้าของโซโลมอนนั้นนำเข้าจากอียิปต์และประเทศอื่นๆทั้งหมด
29 เหตุการณ์อื่นๆ ในสมัยของโซโลมอนตั้งแต่ต้นจนจบมีเขียนไว้ในบันทึกของผู้เผยพระวจนะนาธัน ในคำพยากรณ์ของอาหิยาห์แห่งชิโลห์ และในนิมิตของผู้ทำนายอิดโดเกี่ยวกับเยโรโบอัมลูกชายเนบัทไม่ใช่หรือ 30 โซโลมอนปกครองเหนืออิสราเอลในกรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลาสี่สิบปี 31 แล้วล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังไว้ในเมืองของดาวิดพ่อของเขา และเรโหโบอัมลูกชายของเขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์แทน