1 "พ่อและพี่ชายทั้งหลาย โปรดฟังคำชี้แจงของข้าพเจ้า"
2 เมื่อพวกนั้นได้ยินเปาโลพูดเป็นภาษาอารเมคก็เงียบกริบ
แล้วเปาโลจึงพูดว่า 3 "ข้าพเจ้าเป็นยิว เกิดที่เมืองทาร์ซัสในแคว้นซิลีเซีย แต่เติบโตขึ้นในเมืองนี้ ข้าพเจ้าเป็นศิษย์ของกามาลิเอล และได้รับการอบรมอย่างถี่ถ้วนในกฎบัญญัติของบรรพบุรุษของเรา ข้าพเจ้ามีใจกระตือรือร้นเพื่อพระเจ้าเช่นเดียวกับพวกท่านในวันนี้ 4 ข้าพเจ้าเคยข่มเหงพวกผู้ติดตาม ‘ทางนั้น’ จนตาย จับทั้งผู้ชายและผู้หญิงแล้วโยนเข้าคุก 5 มหาปุโรหิตกับสมาชิกสภาทั้งหมดเป็นพยานได้ ข้าพเจ้าถึงกับขอให้พวกเขาออกจดหมายไปถึงชาวยิวในเมืองดามัสกัส แล้วไปที่นั่นเพื่อจับคนพวกนี้เป็นนักโทษ ให้มารับโทษที่เยรูซาเล็ม
6 ประมาณเที่ยง ตอนเกือบจะถึงดามัสกัส ทันใดนั้นก็มีแสงเจิดจ้าจากฟ้าสว่างวาบรอบตัวข้าพเจ้า 7 ข้าพเจ้าล้มลงกับพื้นและได้ยินเสียงพูดว่า ‘เซาโล! เซาโล! เจ้าข่มเหงเราทำไม’
8 ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร’
พระองค์ตอบว่า ‘เราคือเยซูแห่งนาซาเร็ธผู้ที่เจ้ากำลังข่มเหง’ 9 คนที่ไปด้วยกันเห็นแสงสว่างนั้น แต่ไม่เข้าใจเสียงที่พูดกับข้าพเจ้า
10 ข้าพเจ้าถามว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าควรทำอย่างไร’
องค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘จงลุกขึ้น เข้าไปในดามัสกัส ที่นั่นจะมีคนบอกสิ่งที่มอบหมายให้เจ้าทำ’ 11 คนที่ไปด้วยจูงมือข้าพเจ้าพาเข้าดามัสกัส เพราะแสงจ้านั้นทำให้ข้าพเจ้าตาบอด
12 มีชายคนหนึ่งชื่ออานาเนียมาหาข้าพเจ้า เขาเคร่งครัดในกฎบัญญัติ และเป็นที่นับถือของชาวยิวที่นั่นมาก 13 เขายืนข้างๆ ข้าพเจ้าและพูดว่า ‘พี่เซาโล มองเห็นได้อีกเถิด!’ วินาทีนั้นเอง ข้าพเจ้าก็มองเห็นเขา
14 แล้วเขาพูดว่า ‘พระเจ้าของบรรพบุรุษของเราได้เลือกท่านให้รู้ความประสงค์ของพระองค์ ให้ได้เห็นองค์ผู้ชอบธรรม และให้ได้ยินเสียงของพระองค์ 15 ท่านจะเป็นพยานของพระองค์กับทุกคนถึงสิ่งที่ท่านได้เห็นและได้ยิน 16 แต่ตอนนี้ท่านมัวรีรออะไร ลุกขึ้น รับบัพติศมา ล้างบาปของท่าน และร้องเรียกนามของพระองค์’
17 เมื่อกลับมาเยรูซาเล็ม ขณะกำลังอธิษฐานอยู่ในวิหาร ข้าพเจ้าก็เข้าสู่ภวังค์ 18 และเห็นองค์พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า ‘เร็วเข้า! ออกไปจากเยรูซาเล็มเดี๋ยวนี้ เพราะคนที่นี่จะไม่เชื่อคำพยานของเจ้าเกี่ยวกับเรา’
19 ข้าพเจ้าตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า คนเหล่านี้รู้อยู่ว่าข้าพเจ้าไปตามธรรมศาลา เพื่อจับคนที่เชื่อพระองค์ขังคุกและเฆี่ยนตี 20 เมื่อสเทเฟนผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อ22:20 หรือ พยานของพระองค์ถูกฆ่า ข้าพเจ้าก็ยืนอยู่ที่นั่น เห็นดีด้วย ทั้งยังเฝ้าเสื้อผ้าให้พวกที่ฆ่าเขา’
21 แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงพูดกับข้าพเจ้าว่า ‘ไปเถิด เราจะส่งเจ้าไปไกล ไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว’ "
22 ฝูงชนฟังเปาโลถึงตอนนี้ก็ร้องตะโกนว่า "กำจัดเขาจากแผ่นดิน! เขาสมควรตาย!"
23 ขณะที่พวกเขากำลังร้องตะโกน เหวี่ยงเสื้อคลุมออกและซัดฝุ่นขึ้นไปในอากาศ 24 นายพันสั่งให้นำเปาโลไปในค่ายทหาร ให้เฆี่ยนและไต่สวนว่า ทำไมผู้คนจึงตะโกนใส่เขาอย่างนั้น 25 เมื่อพวกเขาจับเปาโลมัดกับเสาเพื่อจะเฆี่ยน เปาโลก็พูดกับนายร้อยที่ยืนอยู่ตรงนั้นว่า "การเฆี่ยนพลเมืองโรมันที่ยังไม่ได้ถูกตัดสินว่ามีความผิด นี่ถูกต้องตามกฎหมายหรือ"
26 เมื่อนายร้อยได้ยินอย่างนั้นก็ไปรายงานนายพัน และถามว่า "ท่านกำลังจะทำอะไร ชายคนนี้เป็นพลเมืองโรมัน"
27 นายพันไปหาเปาโลและถามว่า "จงบอกเรา เจ้าเป็นพลเมืองโรมันหรือ"
เปาโลตอบว่า "ใช่"
28 นายพันจึงว่า "เราต้องจ่ายเงินมากทีเดียวกว่าจะได้สัญชาติโรมัน"
เปาโลตอบว่า "แต่ข้าพเจ้าเป็นพลเมืองโรมันโดยกำเนิด"
29 พวกที่กำลังจะไต่สวนเปาโลจึงถอยไปทันที นายพันเองก็ตกใจ เมื่อรู้ว่าได้ล่ามโซ่เปาโลซึ่งเป็นพลเมืองโรมัน
30 นายพันอยากรู้ให้แน่ชัดว่าทำไมพวกยิวกล่าวหาเปาโล วันรุ่งขึ้นจึงสั่งปล่อยตัวเขา และเรียกประชุมพวกหัวหน้าปุโรหิตกับทั้งสภาแซนเฮดริน จากนั้นก็นำเปาโลมายืนอยู่ต่อหน้าพวกเขา
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)