* คือ​ข้อ 2:3-25 1 "จง​เรียก​น้อง​ชาย​ของ​เจ้า​ว่า ‘ประชาชน​ของ​เรา’ และ​เรียก​พี่​สาว​ของ​เจ้า​ว่า ‘ผู้​เป็น​ที่​รัก​ของ​เรา’

2 จง​ตำหนิ​แม่​ของ​เจ้า จง​ตำหนิ​เธอ

เพราะ​เธอ​ไม่​ใช่​ภรรยา​ของ​เรา

และ​เรา​ไม่​ใช่​สามี​ของ​เธอ

ให้​เธอ​ทิ้ง​ความ​ยั่วยวน​จาก​ใบหน้า​ของ​เธอ

และ​ความ​ไม่​ซื่อสัตย์​ออก​จาก​หว่าง​อก​ของ​เธอ

3 มิฉะนั้น เรา​จะ​เปลื้อง​ผ้า​เธอ​ให้​เปลือย​เปล่า

ล่อนจ้อน​เหมือน​วันที่​เธอ​เกิด​มา

เรา​จะ​ทำ​ให้​เธอ​เป็น​เหมือน​ทะเลทราย

ให้​เธอ​เป็น​ดินแดน​แห้ง​แล้ง

และ​ฆ่า​เธอ​ด้วย​ความ​กระหาย​น้ำ

4 เรา​จะ​ไม่​แสดง​ความ​รัก​ต่อ​ลูก​ๆ ของ​เธอ

เพราะ​เป็น​ลูก​ชู้

5 แม่​ของ​พวก​เขา​ไม่​ซื่อสัตย์

และ​ให้​พวก​เขา​เกิด​มา​อย่าง​น่า​อดสู

เธอ​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ตาม​บรรดา​ชู้​รัก​ไป

ผู้​ให้​อาหาร​และ​น้ำ

ขน​สัตว์ ผ้า​ลินิน น้ำมัน​มะกอก และ​เครื่องดื่ม​กับ​ฉัน’

6 ฉะนั้น เรา​จะ​เอา​พุ่ม​หนาม​กีดขวาง​ทาง​ของ​เธอ

เรา​จะ​ล้อม​กรอบ​จน​เธอ​หมด​ทาง​ไป

7 เธอ​จะ​วิ่ง​ไล่​ตาม​ชู้​รัก แต่​ไม่​ทัน

เธอ​จะ​เสาะหา​พวก​เขา แต่​ไม่​พบ

แล้ว​เธอ​จะ​บอก​ว่า

‘ฉัน​จะ​กลับ​ไป​หา​สามี​คน​แรก​ของ​ฉัน

เพราะ​เมื่อ​ก่อน​ฉัน​มี​ชีวิต​ที่​ดี​กว่า​นี้​มาก​นัก’

8 เธอ​ไม่​รับรู้​ว่า​เรา​นี่แหละ

คือ​ผู้​ที่​ให้​เมล็ด​ข้าว เหล้า​องุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน​กับ​เธอ

ผู้​ที่​ให้​เงิน​และ​ทอง​กับ​เธอ​อย่าง​ฟุ่มเฟือย

ซึ่ง​พวก​เขา​ใช้​บูชา​พระบาอัล

9 ดังนั้น เรา​จะ​ริบ​เมล็ด​ข้าว​ของ​เรา​เมื่อ​มัน​สุก

และ​ริบ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​เมื่อ​ได้​ที่​แล้ว

เรา​จะ​เอา​ผ้า​ขน​สัตว์​และ​ผ้า​ลินิน​ของ​เรา​คืน

ซึ่ง​เรา​ตั้งใจ​ให้​เธอ​ไว้​ปกปิด​ร่าง​เปลือย​ของ​เธอ

10 ดังนั้น บัดนี้​เรา​จะ​แฉ​ความ​สำส่อน​ของ​เธอ

ต่อหน้า​ชู้​รัก​ทั้งหลาย

จะ​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​ให้​เธอ​พ้น​มือ​เรา​ได้

11 เรา​จะ​ยุติ​งาน​ฉลอง​ทั้งหมด​ของ​เธอ

คือ​เทศกาล​ประจำ​ปี วัน​ขึ้น​หนึ่ง​ค่ำ​และ​วัน​สะบาโต

เทศกาล​ทั้งหมด​ที่​เธอ​กำหนด​ไว้

12 เรา​จะ​ทำลาย​เถา​องุ่น​และ​ต้น​มะเดื่อ​ของ​เธอ

ซึ่ง​เธอ​พูด​ว่า​ชู้​รัก​ให้​มา​เป็น​ค่า​ตัว

เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​กลาย​เป็น​พุ่ม​หนาม

และ​สัตว์​ป่า​ทั้งหลาย​จะ​เข้า​มา​รุม​กิน

13 เรา​จะ​ลงโทษ​เธอ​ใน​วัน​เหล่า​นั้น

ที่​เธอ​เผา​เครื่อง​หอม​บูชา​แก่​พระบาอัล

เธอ​ประดับ​กาย​ด้วย​แหวน​และ​เพชร​พลอย

แล้ว​โลดแล่น​ตาม​ชู้​รัก​ไป

แต่​เธอ​กลับ​ลืม​เรา" พระยาห์เวห์​ประกาศ​ดังนั้น

14 "ดังนั้น​เรา​กำลัง​จะ​เกลี้ยกล่อม​เธอ

เรา​จะ​พา​เธอ​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร

และ​พูด​กับ​เธอ​อย่าง​อ่อนโยน

15 ที่​นั่น​เรา​จะ​คืน​สวน​องุ่น​แก่​เธอ

และ​จะ​ทำ​ให้​หุบเขา​อาโคร์*​เป็น​ประตู​แห่ง​ความ​หวัง

ที่​นั่น​เธอ​จะ​ตอบสนอง*เหมือน​ใน​วัย​แรก​รุ่น

เหมือน​วันที่​เธอ​ออก​มา​จาก​อียิปต์"

16 พระยาห์เวห์​ประกาศ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า

"ใน​วัน​นั้น​เจ้า​จะ​เรียก​เรา​ว่า ‘สามี​ของ​ฉัน’

และ​ไม่​เรียก​ว่า ‘นาย​ของ​ฉัน*’ อีก​ต่อไป

17 เรา​จะ​ลบ​ชื่อ​พระบาอัล​จาก​ริมฝีปาก​ของ​เธอ

จะ​ไม่​มี​การ​เอ่ย​ถึง​ชื่อ​เหล่า​นี้​อีก

18 ใน​วัน​นั้น​เรา​จะ​ทำ​พันธสัญญา

กับ​สัตว์​ใน​ท้องทุ่ง นก​ใน​ท้องฟ้า

และ​สัตว์​ที่​เลื้อย​คลาน​เพื่อ​พวก​เจ้า

เรา​จะ​กำจัด​ธนู ดาบ และ​สงคราม

ให้​หมด​สิ้น​จาก​ดินแดน​นี้

เพื่อ​ทุก​ชีวิต​จะ​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

19 เรา​จะ​หมั้น​เจ้า​ไว้​กับ​เรา​ตลอดไป

เรา​จะ​หมั้น​เจ้า​ไว้​ใน*ความ​ชอบธรรม​และ​ความ​ยุติธรรม

ใน*ความ​รัก​และ​ความ​เห็นอกเห็นใจ

20 เรา​จะ​หมั้น​เจ้า​ไว้​ใน​ความ​ซื่อสัตย์

และ​เจ้า​จะ​รู้จัก​พระยาห์เวห์"

21 พระยาห์เวห์​ประกาศ​ว่า

"ใน​วัน​นั้น​เรา​จะ​ตอบสนอง

โดย​เรา​จะ​ทำ​ให้​ท้องฟ้า​เกิด​ฝน

ตาม​คำ​เรียกร้อง​ของ​แผ่นดิน

22 และ​จะ​ให้​ผืน​ดิน​เกิด​เมล็ด​ข้าว

เหล้า​องุ่น​ใหม่​และ​น้ำมัน​มะกอก

ตาม​คำ​เรียกร้อง​ของ​ยิสเรเอล*

23 เรา​จะ​ปลูก​เธอ​ไว้​ใน​แผ่นดิน​เพื่อ​ตัวเอง

เรา​จะ​แสดง​ความ​รัก​กับ​ผู้​ที่​เรา​เรียก​ว่า ‘ไม่​เป็น​ที่​รัก​ของ​เรา*)’

เรา​จะ​เรียก​ผู้​ที่ ‘ไม่​ใช่​ประชาชน​ของ​เรา*)’ ว่า ‘เจ้า​คือ​ประชาชน​ของ​เรา’

และ​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​เรา’ "