1 "เมื่ออิสราเอลยังเด็กอยู่ เรารักเขา
เราเรียกบุตรของเราออกจากอียิปต์
2 แต่ยิ่งพวกเขาถูกเรียกมากเท่าใด
พวกเขายิ่งไกลห่างจากเรามากเท่านั้น
พวกเขาถวายเครื่องบูชาแก่พระบาอัล
และเผาเครื่องหอมถวายรูปปั้นต่างๆ
3 เรานี่แหละสอนให้เอฟราอิมหัดเดิน
เราโอบอุ้มพวกเขาไว้ในอ้อมแขน
แต่พวกเขาไม่ตระหนัก
ว่าเรานี่แหละเป็นผู้รักษาเขาให้หาย
4 เรานำพวกเขาด้วยสายใยแห่งความเมตตา
และด้วยพันธะแห่งความรัก
สำหรับพวกเขา เราเป็นเหมือนคนอุ้ม
เด็กเล็กมาแนบแก้ม
และก้มลงป้อนอาหารพวกเขา
5 พวกเขาจะไม่กลับไปยังอียิปต์หรือ
และอัสซีเรียจะไม่ปกครองพวกเขาหรือ
ในเมื่อเขาไม่ยอมกลับใจ
6 ดาบจะกวัดแกว่งในเมืองต่างๆ ของพวกเขา
จะกลืนกินผู้เผยพระวจนะเท็จของเขา
และยุติแผนการของพวกเขาลง
7 ประชาชนของเราตั้งใจทิ้งเราไป
แม้ว่าพวกเขาจะเรียกเราว่าพระเจ้าสูงสุด
เราก็จะไม่เชิดชูพวกเขาเลย
8 เอฟราอิม เราจะปล่อยเจ้าหลุดมือไปได้อย่างไร
อิสราเอล เราจะยอมปล่อยเจ้าไปได้อย่างไร
เราจะปฏิบัติกับเจ้าเหมือนอัดมาห์ได้หรือ
เราจะทำให้เจ้าเหมือนเศโบยิมได้อย่างไร
จิตใจที่อยู่ภายในเราก็เปลี่ยนไป
เราเกิดความเมตตาเอ็นดูของเราขึ้น
9 เราจะไม่ลงโทษเจ้าด้วยความโกรธที่รุนแรงของเรา
หรือทำลายล้างเอฟราอิมอีก
เพราะเราเป็นพระเจ้า ไม่ใช่มนุษย์
เป็นองค์บริสุทธิ์ท่ามกลางเจ้า
เราจะไม่มาต่อสู้เมืองทั้งหลายของเขา
10 เขาจะติดตามพระยาห์เวห์
พระองค์จะเปล่งเสียงดุจราชสีห์
เมื่อพระองค์เปล่งเสียงกึกก้อง
ลูกของพระองค์จะสั่นสะท้านมาจากทางตะวันตก
11 เขาจะมาจากอียิปต์
ตัวสั่นเหมือนนกกระจอก
กระพือปีกเหมือนนกพิราบมาจากอัสซีเรีย
เราจะพาเขากลับมายังบ้านเกิดเมืองนอน"
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
12 เอฟราอิมล้อมกรอบเราด้วยคำโกหก
อิสราเอลห้อมล้อมเราด้วยการหลอกลวง
และยูดาห์ดื้อด้านแม้แต่กับพระเจ้า
องค์บริสุทธิ์ผู้ซื่อสัตย์) คือข้อ 12:1