1 พระยาห์เวห์ขอระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา
ขอมองดูความอัปยศอดสูของเรา
2 มรดกของพวกเราตกไปเป็นของคนแปลกหน้า
บ้านเรือนของเราตกเป็นของคนต่างชาติ
3 พวกเรากลายเป็นลูกกำพร้าพ่อ
แม่ของเราเป็นแม่ม่าย
4 พวกเราต้องซื้อน้ำไว้ดื่ม
ต้องซื้อฟืนไว้ใช้
5 พวกที่ไล่ล่าก็ตามติดส้นเท้าของเรา
พวกเราอ่อนโรยและไม่ได้พักผ่อน
6 พวกเรายอมจับมือกับอียิปต์และอัสซีเรีย
เพื่อให้มีอาหารพอกิน
7 บรรพบุรุษของพวกเราทำบาปและตายไปแล้ว
ส่วนพวกเราต้องมารับโทษแทน
8 พวกทาสปกครองพวกเรา
และไม่มีใครช่วยเราจากเงื้อมมือของพวกเขา
9 พวกเราต้องเสี่ยงชีวิตในทะเลทราย
เพื่อให้มีอาหารกิน
10 ผิวหนังของเราร้อนผ่าวเหมือนเตาผิง
ระบมไข้เพราะความหิวโหย
11 พวกผู้หญิงถูกละเมิดในศิโยน
และสาวพรหมจารีถูกย่ำยีในเมืองของยูดาห์
12 บรรดาเจ้านายถูกมัดมือแขวนไว้
พวกผู้อาวุโสไม่ได้รับความเคารพนับถือ
13 คนหนุ่มๆ ถูกเกณฑ์ไปโม่แป้ง
เด็กๆ แบกฟืนล้มลุกคลุกคลาน
14 บรรดาผู้อาวุโสไม่นั่งอยู่ที่ประตูเมืองอีกต่อไป
คนหนุ่มก็เลิกบรรเลงเพลง
15 ความชื่นชมยินดีหายไปจากใจของเรา
การเต้นรำของเรากลับกลายเป็นการคร่ำครวญ
16 มงกุฎร่วงหล่นไปจากศีรษะของพวกเรา
วิบัติแก่พวกเรา เพราะพวกเราได้ทำบาป!
17 เพราะสิ่งเหล่านี้ หัวใจของพวกเราจึงอ่อนล้า
ดวงตาของพวกเราจึงพร่ามัว
18 เพราะภูเขาศิโยนรกร้าง
มีฝูงหมาในเพ่นพ่าน
19 พระยาห์เวห์พระองค์ครอบครองอยู่เป็นนิตย์
บัลลังก์ของพระองค์ยั่งยืนตลอดทุกชั่วอายุ
20 เหตุใดพระองค์ลืมพวกเราอยู่ร่ำไป
เหตุใดทอดทิ้งพวกเราไปนานถึงเพียงนี้
21 พระยาห์เวห์ ขอกอบกู้พวกเรากลับคืนสู่พระองค์ เพื่อพวกเราจะหวนกลับมา
โปรดฟื้นฟูอดีตอันรุ่งเรืองของพวกเราคืนมา
22 เว้นแต่ว่าพระองค์ทอดทิ้งพวกเราไปอย่างสิ้นเชิง
และโกรธพวกเราเกินจะวัดได้