* 1 โอ เมือง​ที่​เคย​มี​พลเมือง​หนาแน่น

กลับ​อ้างว้าง​เสีย​แล้ว!

เมือง​ที่​เคย​ยิ่งใหญ่​ใน​หมู่​ชนชาติ

กลับ​เป็น​เหมือน​หญิง​ม่าย​เสีย​แล้ว!

เธอ​ซึ่ง​เคย​เป็น​ราชินี​ใน​หมู่​แว่นแคว้น

กลับ​ตก​เป็น​ทาส​เสีย​แล้ว

2 ยาม​ค่ำคืน​เธอ​ร่ำไห้​อย่าง​ขมขื่น

น้ำตา​ไหล​อาบ​แก้ม

ใน​บรรดา​คน​รัก​ของ​เธอ

ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​เธอ

เพื่อน​ทุก​คน​ก็​ทรยศ​เธอ

พวก​เขา​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​เธอ

3 หลังจาก​ทุกข์​ลำเค็ญ​และ​กรำ​งาน​หนัก

ยูดาห์​ก็​ตก​เป็น​เชลย

เธอ​ไป​อยู่​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง​ๆ

ไม่​พบ​ที่​พัก​พิง

บรรดา​คน​ที่​ตาม​ล่า​ก็​ไล่​ทัน​เธอ

ใน​ยาม​ที่​เธอ​ทุกข์​เข็ญ

4 ถนน​สู่​ศิโยน​คร่ำครวญ​หวนไห้

เพราะ​ไม่​มี​ใคร​มา​เทศกาล​ที่​เธอ​กำหนด

ประตู​เมือง​ทั้งหมด​ก็​รกร้าง

บรรดา​ปุโรหิต​ของ​เธอ​คร่ำครวญ

บรรดา​หญิงสาว​ของ​เธอ​ก็​โศกเศร้า

ตัว​เธอ​เอง​ก็​ทุกข์​ทรมาน​ขมขื่น

5 ศัตรู​ของ​เธอ​กลาย​เป็น​เจ้านาย

อริ​ทั้งหลาย​ของ​เธอ​เบิกบาน​ใจ

พระยาห์เวห์​นำ​ความ​ระทม​มา​ให้​เธอ

เพราะ​บาป​มากมาย​ของ​เธอ

ลูก​เล็ก​เด็ก​แดง​ของ​เธอ

ตก​ไป​เป็น​เชลย​ต่อหน้า​ศัตรู

6 ความ​โอ่อ่า​ตระการ​ทั้งปวง

ไป​จาก​ธิดา​แห่ง​ศิโยน​เสีย​แล้ว

เจ้านาย​ของ​เธอ​เป็น​เหมือน​กวาง

ที่​หา​ทุ่ง​หญ้า​ไม่​ได้

ต้อง​หนี​ไป​ต่อหน้า​นัก​ล่า

อย่าง​อ่อน​แรง

7 ใน​ยาม​ที่​เธอ​ทุกข์​ยาก​และ​ระหกระเหิน

เยรูซาเล็ม​ก็​หวน​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ล้ำค่า

ที่​เธอ​เคย​มี​ใน​วัน​เก่า​ก่อน

เมื่อ​พลเมือง​ของ​เธอ​ตก​อยู่​ใน​มือ​ศัตรู

ไม่​มี​ใคร​ช่วย​เหลือ​เธอ

พวก​ศัตรู​มอง​ดู​เธอ

และ​หัวเราะ​เยาะ​ความ​พินาศ​ของ​เธอ

8 เยรูซาเล็ม​ได้​ทำ​บาป​อย่าง​ใหญ่หลวง

ดังนั้น​เธอ​จึง​แปดเปื้อน​มลทิน

ทุก​คน​ที่​เคย​ยกย่อง​เธอ​ก็​ดู​หมิ่น​เธอ

เพราะ​เห็น​เธอ​เปลือยเปล่า​แล้ว

เธอ​เอง​สะอื้น​ไห้

และ​หัน​หน้า​หนี

9 ความ​โสโครก​ฝัง​แน่น​ใน​อาภรณ์​ของ​เธอ

เธอ​ไม่​ใส่​ใจ​อนาคต​ของ​เธอ

ความ​ล่มจม​ของ​เธอ​น่า​ใจ​หาย

ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​เธอ

"พระยาห์เวห์ โปรด​มอง​ความ​ทุกข์​ยาก​ของ​ข้า

เพราะ​ศัตรู​ชนะ​เสีย​แล้ว"

10 ศัตรู​ฉวย​สิ่ง​ล้ำค่า

ของ​เธอ​ไป​หมด

เธอ​เห็น​คน​ต่าง​ชาติ​บุก​เข้า​มา

ใน​สถาน​นมัสการ​ของ​เธอ

ล้วน​แต่​เป็น​ชนชาติ​ซึ่ง​พระองค์​สั่ง​ห้าม

ไม่​ให้​เข้า​มา​ใน​ที่​ชุมนุม​ของ​พระองค์

11 พลเมือง​ของ​เธอ​สะอื้น​ไห้

ขณะ​เสาะหา​อาหาร

เอา​ของ​มี​ค่า​ออก​มา​แลก​อาหาร

เพื่อ​ประทัง​ชีวิต

"พระยาห์เวห์ โปรด​มอง​และ​ใคร่ครวญ​เถิด

เพราะ​ข้า​ถูก​เหยียดหยาม

12 พวก​ท่าน​ที่​ผ่าน​ไป ไม่​รู้สึก​อะไร​หรือ

จง​มอง​ไป​รอบ​ๆ เถิด

มี​ความ​ทุกข์​ใด​บ้าง​เหมือน​ทุกข์

ที่​ข้าพเจ้า​ประสบ

ทุกข์​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ให้​เกิด​กับ​ข้า

ใน​วัน​ที่​พระองค์​โกรธ​เกรี้ยว​รุนแรง

13 พระองค์​ส่ง​ไฟ​ลง​มา​จาก​เบื้อง​บน

ไฟ​นั้น​แผดเผา​อยู่​ใน​กระดูก​ของ​ข้า

พระองค์​วาง​ตาข่าย​ดัก​เท้า​ของ​ข้า

และ​ทำ​ให้​ข้า​หัน​กลับ

พระองค์​ทิ้ง​ข้าพเจ้า​ไว้

ให้​ระบม​ไข้​และ​อ่อน​โรยแรง​วันยังค่ำ

14 บาป​ของ​ข้าพเจ้า​ถูก​ผูก​ไว้​เป็น​แอก*

พวก​มัน​ถูก​ทอ​เข้า​ด้วย​กัน​โดย​มือ​ของ​พระองค์

บาป​เหล่า​นั้น​แขวน​อยู่​บน​คอ​ของ​ข้า

และ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ทำ​ให้​กำลัง​ของ​ข้า​หมด​ไป

พระองค์​มอบ​ข้า​ไว้​ใน​มือ​ของ

คน​เหล่า​นั้น​ที่​ข้า​ไม่​อาจ​ต่อกร​ได้

15 พระยาห์เวห์​ทอดทิ้ง​นัก​รบ​ทั้งปวง

ที่​อยู่​ท่ามกลาง​ข้าพเจ้า

พระองค์​ระดม​พล​มา​ต่อสู้​ข้าพเจ้า

เพื่อ*บด​ขยี้​พวก​คน​หนุ่ม​ของ​ข้าพเจ้า

พระยาห์เวห์​เหยียบ​ย่ำ​ธิดา​พรหมจารี​แห่ง​ยูดาห์

ดั่ง​องุ่น​ใน​บ่อ​ย่ำ​องุ่น

16 ด้วย​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า​จึง​ร่ำไห้

น้ำตา​หลั่ง​ริน

ไม่​มี​ใคร​อยู่​ใกล้​ๆ คอย​ปลอบโยน

ไม่​มี​ใคร​ช่วย​กู้​ดวง​วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า

ลูก​ๆ ของ​ข้าพเจ้า​สิ้น​เนื้อ​ประดา​ตัว

เพราะ​ศัตรู​ชนะ​เขา"

17 ศิโยน​ยื่น​มือ​ออก

แต่​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​เธอ

พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้​สำหรับ​ยาโคบ​ว่า

"เพื่อนบ้าน​ของ​เขา​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​เขา

เยรูซาเล็ม​กลาย​เป็น

ของ​โสโครก​ใน​หมู่​พวก​เขา​แล้ว

18 พระยาห์เวห์​ชอบธรรม

กระนั้น​ข้า​ก็​กบฏ​ต่อ​คำ​สั่ง​ของ​พระองค์

ฟัง​เถิด ชนชาติ​ทั้งปวง

จง​มอง​ดู​ความ​ทุกข์​ลำเค็ญ​ของ​ข้า

คน​หนุ่ม​สาว​ของ​ข้า

ตก​ไป​เป็น​เชลย

19 ข้า​ร้องเรียก​บรรดา​พันธมิตร

แต่​พวก​เขา​ก็​ทรยศ​หักหลัง

บรรดา​ปุโรหิต​และ​ผู้​อาวุโส​ของ​ข้า

พินาศ​ย่อยยับ​ใน​เมือง

ขณะ​พวก​เขา​หา​อาหาร

เพื่อ​ประทัง​ชีวิต

20 พระยาห์เวห์ โปรด​มอง​ดู​เถิด

ว่า​ข้า​ทุกข์​ยาก​มาก​เพียงไร!

จิตใจ​ร้อนรุ่ม ดวงใจ​สับสน​วุ่นวาย​อยู่​ภายใน

เพราะ​ข้า​ได้​กบฏ​อย่าง​ที่สุด

นอก​บ้าน​มี​แต่​คม​ดาบ​คร่า​ชีวิต​ลูกหลาน

ใน​บ้าน​มี​แต่​ความ​ตาย

21 ผู้​คน​ได้ยิน​เสียง​ครวญ​คราง​ของ​ข้า

แต่​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​ข้า

ศัตรู​ได้ยิน​ถึง​ความ​ทุกข์​ลำเค็ญ​ของ​ข้า

ก็​ลิงโลด​กับ​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

ขอ​นำ​วัน​นั้น​ที่​พระองค์​ประกาศ​ไว้​มา​ถึง

เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​เป็น​เหมือน​ข้า

22 ให้​ความ​ชั่วร้าย​ของ​พวก​เขา​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์

ขอ​จัดการ​กับ​พวก​เขา

อย่าง​ที่​พระองค์​ได้​จัดการ​กับ​ข้า

เพราะ​บาป​ทั้ง​สิ้น​ของ​ข้า

เสียง​ครวญ​คราง​ของ​ข้า​มากมาย​นัก

และ​ดวงใจ​ของ​ข้า​อ่อน​ระโหย​ไป"