* 1 อนิจจา องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ปกคลุม​ธิดา​แห่ง​ศิโยน!

ด้วย​เมฆ​หมอก​แห่ง​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์!*

พระองค์​เหวี่ยง​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​อิสราเอล

จาก​ฟ้า​ลง​สู่​ดิน

พระองค์​ไม่​ได้​ระลึก​ถึง​แท่น​รอง​เท้า​ของ​พระองค์

ใน​วัน​แห่ง​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์

2 พระยาห์เวห์​ทำลาย​ที่​อาศัย​ทั้งหมด​ของ​ยาโคบ

อย่าง​ไร้​ความ​ปรานี

พระองค์​ทลาย​ที่​มั่น​ทั้งหลาย​ของ​ธิดา​แห่ง​ยูดาห์

ด้วย​ความ​โกรธ​เกรี้ยว

พระองค์​นำ​อาณาจักร​และ​เจ้านาย​ของ​ยูดาห์

ให้​ต่ำ​ลง​มา​ถึง​ดิน​อย่าง​น่า​อดสู

3 พระองค์​ตัด​เขา​สัตว์*​ทั้งสิ้น*ของ​อิสราเอล

ด้วย​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง

พระองค์​เพิกถอน​การ​ปกป้อง

เมื่อ​ศัตรู​เข้า​มา​โจมตี

พระองค์​เผา​ยาโคบ​เหมือน​ไฟ​ลุกโชน

ซึ่ง​แผดเผา​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​รอบ​ข้าง

4 พระองค์​น้าว​คันธนู​เหมือน​เป็น​ศัตรู

มือ​ขวา​ของ​พระองค์​พร้อม​ยิง

สังหาร​ทุก​คน​ผู้​น่า​เจริญ​ตา​เจริญ​ใจ

เหมือน​กับ​เป็น​ศัตรู

พระองค์​ระบาย​ความ​โกรธ​เกรี้ยว​ดุจ​ไฟ

แผดเผา​เต็นท์​ของ​ธิดา​แห่ง​ศิโยน

5 พระยาห์เวห์​เป็น​เหมือน​ศัตรู

พระองค์​กลืน​กิน​อิสราเอล​เสีย​แล้ว

กลืน​กิน​ปราสาท​ราช​วัง

และ​ทำลาย​บรรดา​ที่​มั่น​ของ​อิสราเอล

พระองค์​ทวี​ความ​ทุกข์​โศก​และ​การ​คร่ำครวญ

สำหรับ​ธิดา​แห่ง​ยูดาห์

6 พระองค์​ทิ้ง​ที่​พำนัก​ของ​พระองค์​ดั่ง​สวน​ร้าง

ทำลาย​สถาน​นมัสการ​ของ​พระองค์

พระยาห์เวห์​ทำ​ให้​ศิโยน​หลง​ลืม

เทศกาล​และ​วัน​สะบาโต​ตาม​กำหนด

พระองค์​เขี่ย​ทั้ง​กษัตริย์​และ​ปุโรหิต​ทิ้ง

ด้วย​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง​ของ​พระองค์

7 พระยาห์เวห์​ปฏิเสธ​แท่น​บูชา

และ​ละทิ้ง​สถาน​นมัสการ​ของ​พระองค์

พระองค์​มอบ​กำแพง​ปราสาท​ราช​วัง

ไว้​ใน​มือ​ของ​ศัตรู

พวก​ศัตรู​โห่ร้อง​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์

ราว​กับ​วัน​เทศกาล​ตาม​กำหนด

8 พระยาห์เวห์​ตั้ง​ใจ​ที่​จะ​ทลาย

กำแพง​รอบ​ธิดา​แห่ง​ศิโยน

พระองค์​วัด​โทษ​ไว้​อย่าง​ถี่ถ้วน

และ​ไม่​ได้​ยั้ง​มือ​จาก​การ​ทำลาย

ทำ​ให้​เนิน​ดิน​และ​กำแพง​คร่ำครวญ

พัง​ทลาย​ไป​ด้วย​กัน

9 บรรดา​ประตู​ของ​เยรูซาเล็ม​ทรุด​จม​ดิน

ดาล​ประตู​ของ​มัน พระองค์​ก็​หัก​ทำลาย​เสีย

กษัตริย์​และ​พวก​เจ้านาย​ตก​เป็น​เชลย​ใน​ชาติ​ต่าง​ๆ

กฎ​บัญญัติ​สูญสิ้น​ไป​แล้ว

และ​พวก​ผู้​เผย​พระวจนะ​ไม่​ได้รับ​นิมิต

จาก​พระยาห์เวห์​อีก​ต่อไป

10 พวก​ผู้​อาวุโส​ของ​ธิดา​ศิโยน

นั่ง​ซึม​อยู่​ที่​พื้น​ใน​ความ​เงียบ

โปรย​ฝุ่น​ธุลี​บน​ศีรษะ

และ​นุ่ง​ห่ม​ผ้า​กระสอบ

พวก​หญิง​สาว​แห่ง​เยรูซาเล็ม

ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​ด้วย​ความ​อับอาย

11 นัยน์​ตา​ของ​ข้า​หมอง​ช้ำ​เพราะ​ร่ำไห้

ข้า​ทุกข์​ระทม​อยู่​ภายใน

ดวงใจ​ของ​ข้า​แหลก​สลาย

เพราะ​ชนชาติ​ของ​ข้า​ถูก​ทำลาย

เพราะ​ลูก​เล็ก​เด็ก​แดง​เป็น​ลม

อยู่​ตาม​ถนน​หนทาง​ใน​เมือง

12 "แม่​จ๋า ไหนล่ะ​อาหาร"

พวก​เด็ก​ๆ ถาม​แม่

ขณะ​หมด​แรง

เหมือน​คน​บาดเจ็บ​กลาง​ถนน​ใน​เมือง

ขณะ​ชีวิต​หลุด​ลอย​ไป

จาก​อ้อมอก​แม่

13 ธิดา​แห่ง​เยรูซาเล็ม

เรา​จะ​พูด​อะไร​เพื่อ​เจ้า​ได้

เรา​จะ​เปรียบ​เจ้า​กับ​อะไร​หนอ

ธิดา​พรหมจารี​แห่ง​ศิโยน

เรา​จะ​เทียบ​เจ้า​กับ​สิ่งใด​ดี

เพื่อ​จะ​ปลอบโยน​เจ้า​ได้

บาดแผล​ของ​เจ้า​ลึก​ดั่ง​ทะเล

ใคร​เล่า​จะ​เยียวยา​รักษา​เจ้า​ได้

14 นิมิต​ที่​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​เจ้า​เห็น

ล้วน​จอมปลอม​และ​ไร้​ค่า

พวก​เขา​ไม่​ได้​เปิด​เผย​บาป​ของ​เจ้า

ทำ​ให้​เจ้า​ต้อง​เป็น​เชลย​ต่อไป

คำ​พยากรณ์​ที่​พวก​เขา​ให้​เจ้า​ก็

จอมปลอม​และ​พา​ให้​หลง​ผิด

15 คน​ทั้งหมด​ที่​ผ่าน​ไป​มา

ตบมือ​เยาะเย้ย​เจ้า

พวก​เขา​ถากถาง​และ​ส่าย​หัว

สมเพช​ธิดา​แห่ง​เยรูซาเล็ม​ว่า

"นี่​น่ะ​หรือ​เมือง​ที่​ได้​รับ​การ​ขนานนาม

ว่า​งาม​เพียบพร้อม

เป็น​ความ​ชื่นชม​ยินดี​ของ​คน​ทั้ง​โลก"

16 ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​เจ้า

อ้าปาก​เย้ยหยัน​เจ้า

ส่งเสียง​เยาะเย้ย ยิงฟัน​ใส่

และ​กล่าว​ว่า "ใน​ที่สุด​เรา​ก็​ทำลาย​เจ้า​ลง​ได้

นี่​เป็น​วันที่​เรา​รอคอย​มา​นาน

เรา​อยู่​มา​จน​ได้​เห็น​สิ่ง​นี้​เกิดขึ้น"

17 พระยาห์เวห์​ทำ​ตาม​ที่​วางแผน​ไว้

ทำ​ให้​สำเร็จ​ตาม​ถ้อยคำ

ซึ่ง​พระองค์​มี​ประกาศิต​ไว้​นาน​มา​แล้ว

พระองค์​ล้ม​เจ้า​ลง​โดย​ไม่​ปรานี

พระองค์​ยอม​ให้​ศัตรู​ลิงโลด​อยู่​เหนือ​เจ้า

พระองค์​เชิดชู​พลัง​ของ​ศัตรู​ของ​เจ้า

18 จิตใจ​ของ​พวก​เขา

ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์

ปราการ​ของ​ธิดา​แห่ง​ศิโยน

ให้​น้ำ​ตา​ของ​เจ้า​หลั่งไหล​ดั่ง​แม่น้ำ

ตลอด​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน

จง​อย่า​ได้​หยุด​พัก

อย่า​ให้​ตา​ของ​เจ้า​ได้​พัก​เลย

19 จง​ลุก​ขึ้น​ร่ำไห้​ใน​ยาม​ค่ำคืน

ตั้งแต่​เริ่ม​มืด

จง​ระบาย​ความ​ใน​ใจ​ของ​เจ้า​ออก​มา​เหมือน​สาย​น้ำ

ต่อหน้า​พระยาห์เวห์

จง​ชูมือ​ขึ้น​อ้อนวอน​พระองค์

เพื่อ​ชีวิต​ลูก​เล็ก​เด็ก​แดง​ของ​เจ้า

ซึ่ง​เป็น​ลม​ไป​เพราะ​ความ​หิวโหย

อยู่​ทุก​มุม​ถนน

20 "พระยาห์เวห์​โปรด​มอง​และ​ใคร่ครวญ​เถิด

พระองค์​เคย​ทำ​เช่น​นี้​แก่​ใคร​บ้าง

ควร​หรือ​ที่​ผู้หญิง​จะ​กิน​ลูก​ของ​ตน

ลูก​ใน​ไส้​ที่​ได้​ฟูมฟัก​เลี้ยงดู​มา

ควร​หรือ​ที่​ปุโรหิต​และ​ผู้​เผย​พระวจนะ​จะ​ถูก​ฆ่า

ใน​สถาน​นมัสการ​ของ​พระยาห์เวห์

21 ทั้ง​คน​หนุ่ม​และ​คน​แก่

นอน​คลุก​ฝุ่น​อยู่​ด้วยกัน​กลาง​ถนน

คน​หนุ่ม​สาว​ของ​ข้า

ล้ม​ตาย​ด้วย​คม​ดาบ

พระองค์​ประหาร​พวก​เขา​ใน​วัน​แห่ง​ความ​โกรธเกรี้ยว

เข่นฆ่า​พวก​เขา​โดย​ไม่​ปรานี

22 พระองค์​ระดม​ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​จาก​ทุก​ด้าน​มา​ใส่​ข้า

เหมือน​เกณฑ์​คน​มา​วัน​งาน​เลี้ยง​ตาม​เทศกาล

ใน​วัน​แห่ง​ความ​โกรธเกรี้ยว​ของ​พระยาห์เวห์

ไม่​มี​ใคร​หนี​รอด​หรือ​รอด​ชีวิต​ไป​ได้​เลย​แม้​สัก​คน​เดียว

ศัตรู​ของ​ข้า​ได้​ทำลาย​ล้าง

บรรดา​คน​ที่​ข้า​ฟูมฟัก​เลี้ยงดู​มา"