1 เมื่อถึงเดือนที่เจ็ด ชาวอิสราเอลที่ได้ตั้งถิ่นฐานในเมืองของตนก็มาชุมนุมกันในเยรูซาเล็ม 2 แล้วเยชูอาลูกชายโยซาดักกับปุโรหิตคนอื่นๆ และเศรุบบาเบลลูกชายเชอัลทิเอลกับพวกพ้อง ได้เริ่มสร้างแท่นบูชาของพระเจ้าแห่งอิสราเอลเพื่อจะถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ตามที่เขียนไว้ในกฎบัญญัติของโมเสสคนของพระเจ้า 3 แม้ว่าประชาชนเกรงกลัวชนชาติต่างๆ ที่อาศัยในแถบนั้น พวกเขาก็ยังสร้างแท่นบูชาขึ้นบนฐานเดิม และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวตอนเช้าและตอนเย็นแด่พระยาห์เวห์ 4 แล้วพวกเขาฉลองเทศกาลอยู่เพิงตามที่เขียนไว้ในกฎบัญญัติ และถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัว ตามจำนวนที่กำหนดสำหรับแต่ละวัน 5 หลังจากนั้น พวกเขาถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวเป็นประจำ เครื่องบูชาวันขึ้นหนึ่งค่ำ และเครื่องบูชาสำหรับเทศกาลศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดที่กำหนดไว้ของพระยาห์เวห์ และถวายเครื่องบูชาตามความสมัครใจของประชาชนแด่พระยาห์เวห์ 6 ในวันที่หนึ่งของเดือนที่เจ็ด พวกเขาเริ่มถวายเครื่องเผาบูชาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ แม้ว่าพวกเขายังไม่ได้เริ่มวางฐานรากวิหารของพระยาห์เวห์
7 แล้วพวกเขาให้เงินกับช่างก่อและช่างไม้ และมอบอาหาร เครื่องดื่ม และน้ำมันมะกอกให้กับชาวไซดอนและชาวไทระ เพื่อให้พวกเขาผูกซุงไม้สนซีดาร์ล่องทะเลจากเลบานอนไปเมืองยัฟฟา ตามที่ได้รับอนุญาตจากกษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซีย
8 ในเดือนที่สองของปีที่สอง หลังจากกลับมาถึงบ้านของพระเจ้าในเยรูซาเล็ม เศรุบบาเบลลูกชายเชอัลทิเอล เยชูอาลูกชายของโยซาดัก และคนอื่นๆ (คือปุโรหิต ชนเลวี และทุกคนที่ได้กลับมาเยรูซาเล็ม หลังจากที่เป็นเชลย) ก็เริ่มทำงาน พวกเขาแต่งตั้งคนเลวีที่อายุยี่สิบปีขึ้นไปให้เป็นผู้คุมการก่อสร้างบ้านของพระยาห์เวห์ 9 เยชูอากับบรรดาลูกชายและพี่น้องของเขา ขัดมีเอลกับบรรดาลูกชาย (ลูกหลานของโฮดาวิยาห์) บรรดาลูกชายของเฮนาดัด บรรดาลูกชายกับพี่น้องของพวกเขา ร่วมกันดูแลคนงานก่อสร้างบ้านของพระเจ้า ชายทั้งหมดนี้เป็นชาวเลวี
10 เมื่อช่างก่อสร้างวางฐานรากวิหารของพระยาห์เวห์แล้ว บรรดาปุโรหิตในชุดและแตรของพวกเขา คนเลวี (ลูกชายของอาสาฟ) ถือฉาบเข้าประจำที่เพื่อสรรเสริญพระยาห์เวห์ตามที่กษัตริย์ดาวิดแห่งอิสราเอลกำหนดไว้ 11 พวกเขาร้องเพลงสรรเสริญและขอบคุณพระยาห์เวห์ว่า
"พระองค์ประเสริฐ
ความรักมั่นคงของพระองค์ที่มีต่ออิสราเอลดำรงนิรันดร์"
จากนั้น ประชาชนทุกคนโห่ร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์เพราะฐานรากบ้านของพระยาห์เวห์ได้วางลงเรียบร้อยแล้ว 12 แต่พวกปุโรหิต คนเลวี และหัวหน้าครอบครัวซึ่งเคยเห็นวิหารเดิม ต่างร้องไห้ระงมเมื่อได้เห็นฐานรากของวิหารที่วางเสร็จแล้ว ขณะที่คนอื่นๆ โห่ร้องด้วยความยินดี 13 ไม่มีใครแยกเสียงโห่ร้องยินดีกับเสียงร้องไห้ออก เพราะผู้คนเปล่งเสียงดังมาก และเสียงนั้นได้ยินก็ได้ยินแต่ไกล