1 ถ้อยคำจากพระยาห์เวห์มาถึงโยนาห์ลูกของอามิททัยว่า 2 "จงไปยังนีนะเวห์นครใหญ่ เทศนาตักเตือนเมืองนั้นเพราะความชั่วช้าของเขาขึ้นมาต่อหน้าเราแล้ว"
3 แต่โยนาห์หนีจากพระยาห์เวห์มุ่งหน้าไปที่เมืองทารชิช เขาเดินทางไปที่ยัฟฟาและพบเรือที่จะไปเมืองนั้น หลังจากจ่ายค่าโดยสารแล้ว เขาก็ขึ้นเรือไปทารชิชเพื่อหนีพระยาห์เวห์
4 แล้วพระยาห์เวห์ทำให้เกิดพายุใหญ่เหนือทะเล พายุกระหน่ำจนเรือเกือบจะอับปาง 5 ลูกเรือทั้งหมดกลัวมาก ต่างก็ร้องให้เทพเจ้าของตนมาช่วย และโยนสินค้าทิ้งไปเพื่อให้เรือเบาลง
ส่วนโยนาห์นอนหลับสนิทอยู่ในห้องข้างในเรือ 6 นายเรือไปหาเขาและพูดว่า "เจ้าหลับอยู่ได้อย่างไร จงลุกขึ้นมาอ้อนวอนให้พระเจ้าของเจ้าช่วย! เผื่อพระองค์จะเมตตา พวกเราจะได้รอดตาย"
7 แล้วพวกลูกเรือพูดกันว่า "ให้เรามาจับฉลากดูว่าใครเป็นตัวการทำให้เกิดภัยพิบัติครั้งนี้" เขาจึงจับฉลากกันและสลากนั้นตกที่โยนาห์ 8 เขาก็ถามโยนาห์ว่า "บอกเรามาว่าใครที่รับผิดชอบกับภัยที่เกิดขึ้นกับเราครั้งนี้ เจ้าทำงานประเภทไหน มาจากที่ไหน อยู่ประเทศอะไร เป็นคนชาติไหน"
9 โยนาห์ตอบว่า "ข้าพเจ้าเป็นคนฮีบรู นับถือพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ผู้สร้างทะเลและแผ่นดินแห้ง"
10 พวกเขาฟังแล้วตกใจมากและถามว่า "เจ้าทำอะไรลงไป" (พวกเขารู้ว่าโยนาห์หลบหนีพระยาห์เวห์มา เพราะโยนาห์เล่าให้ฟังก่อนหน้านี้แล้ว)
11 ทะเลยิ่งปั่นป่วนขึ้นทุกที พวกเขาจึงถามโยนาห์ว่า "เราควรทำอย่างไรกับเจ้าดีทะเลถึงจะสงบ"
12 โยนาห์ตอบว่า "จับข้าพเจ้าโยนลงทะเล แล้วทะเลก็จะสงบ ข้าพเจ้ารู้ว่าที่เกิดพายุรุนแรงก็เพราะข้าพเจ้าผิดเอง"
13 คนเหล่านั้นพยายามกรรเชียงพาเรือเข้าฝั่ง แต่ทำไม่ได้ เพราะทะเลยิ่งปั่นป่วนขึ้นไปอีก 14 พวกเขาจึงร้องเรียกพระยาห์เวห์ว่า "พระยาห์เวห์ ขออย่าให้พวกเราต้องตายเพราะเอาชีวิตชายผู้นี้เลย อย่าให้เราต้องรับโทษที่ฆ่าคนที่ไม่มีความผิดเลย พระยาห์เวห์ เพราะพระองค์ได้ทำไปสิ่งที่พระองค์พอใจ" 15 แล้วพวกเขาก็จับโยนาห์โยนลงจากเรือ ทะเลที่ปั่นป่วนก็สงบ 16 พวกเขาจึงยำเกรงพระยาห์เวห์นัก พวกเขาถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์และปฏิญาณต่อพระองค์
17 ตอนนี้พระยาห์เวห์ใช้ปลาใหญ่มากลืนโยนาห์เข้าไป และโยนาห์อยู่ในท้องปลาสามวันสามคืน