17 ชายคนหนึ่งในฝูงชนตอบว่า "อาจารย์ ข้าพเจ้าพาลูกชายมาหาพระองค์ เขาถูกผีสิงทำให้เป็นใบ้ 18 เวลาผีเข้าสิง มันทำให้เขาล้มลงพื้น น้ำลายฟูมปาก กัดฟันแน่น ตัวแข็ง ข้าพเจ้าขอสาวกของพระองค์ให้ขับผีนี้ออก แต่พวกเขาทำไม่ได้"
19 พระเยซูตอบว่า "คนในยุคที่ขาดความเชื่อ เราจะต้องอยู่กับพวกเจ้านานแค่ไหน ต้องทนพวกเจ้านานเท่าใด พาเด็กนั้นมาหาเรา"
20 พวกเขาจึงพามา เมื่อผีที่สิงอยู่เห็นพระเยซู ทันใดนั้นมันก็ทำให้เด็กชัก ล้มลงกลิ้งไปมาที่พื้น น้ำลายฟูมปาก
21 พระเยซูถามพ่อของเด็กว่า "เขาเป็นอย่างนี้มานานแค่ไหน"
เขาตอบว่า "ตั้งแต่เล็ก 22 มันมักโยนเขาลงไปในกองไฟหรือในน้ำบ่อยๆ เพื่อจะฆ่าให้ตาย แต่ถ้าพระองค์ช่วยได้ ก็โปรดสงสารและช่วยเราด้วยเถิด"
23 พระเยซูพูดว่า " ‘ถ้าช่วยได้’ น่ะหรือ ทุกสิ่งเป็นไปได้สำหรับคนที่เชื่อ"
24 พ่อของเด็กร้องบอกทันทีว่า "ข้าพเจ้าเชื่อ ขอช่วยส่วนที่ยังขาดความเชื่อให้ด้วย"
25 พระเยซูเห็นฝูงชนกรูกันเข้ามา จึงกำราบวิญญาณโสโครกว่า "เจ้าผีใบ้หูหนวก เราสั่งให้เจ้าออกมาและอย่ากลับเข้าไปสิงเขาอีก"
26 ผีนั้นก็หวีดร้อง ทำให้เด็กชักดิ้นชักงอ แล้วผีก็ออกมา เด็กแน่นิ่งเหมือนคนตายจนหลายคนพูดว่า "เขาตายแล้ว" 27 แต่พระเยซูจับมือเด็กพยุงขึ้น เขาก็ลุกขึ้นยืน
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)