1 หลังจากพระเยซูกำชับสาวกทั้งสิบสองคนแล้ว จึงออกจากที่นั่นเพื่อไปสั่งสอนและเทศนาตามเมืองต่างๆ ของแคว้นกาลิลี
2 เมื่อยอห์นซึ่งถูกจองจำในคุก ได้ยินข่าวเกี่ยวกับการงานต่างๆ ของพระเมสสิยาห์ เขาส่งศิษย์ของเขา 3 มาถามพระองค์ว่า "ท่านคือผู้นั้นที่จะมา หรือเราจะต้องคอยผู้อื่นอีก"
4 พระเยซูตอบว่า "กลับไปรายงานยอห์นถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้ยินและเห็น 5 คือคนตาบอดมองเห็น คนง่อยเดินได้ คนโรคเรื้อนหายสะอาด คนหูหนวกได้ยิน คนตายฟื้นขึ้นมา และข่าวประเสริฐถูกประกาศแก่คนยากจน 6 คนที่ไม่สะดุดเพราะสิ่งที่เราทำก็ได้รับพระพร"
7 เมื่อศิษย์ของยอห์นกำลังจากไป พระเยซูก็เริ่มกล่าวกับฝูงชนเรื่องยอห์นว่า "พวกท่านออกไปดูอะไรในถิ่นทุรกันดาร ดูต้นอ้อลู่ตามลมหรือ 8 ถ้าไม่ใช่แล้วท่านออกไปดูอะไร ดูคนที่ใส่เสื้อผ้าหรูหราหรือ ไม่เลย คนที่ใส่เสื้อผ้าหรูหราย่อมอยู่ในวังของกษัตริย์ 9 แล้วพวกท่านออกไปดูอะไร ดูผู้เผยพระวจนะหรือ ใช่แล้ว เราบอกว่ายอห์นเป็นยิ่งกว่าผู้เผยพระวจนะเสียอีก 10 เขาคือคนที่ถูกเขียนถึงไว้ว่า
‘เราจะส่งทูตของเรามาก่อนท่าน
เพื่อเตรียมทางไว้ให้ท่านล่วงหน้า’
11 เราบอกความจริงว่า ในบรรดาคนที่เกิดจากผู้หญิง ไม่มีใครขึ้นมายิ่งใหญ่กว่ายอห์นผู้ให้บัพติศมา แต่คนต่ำต้อยที่สุดในอาณาจักรสวรรค์ก็ยังยิ่งใหญ่กว่ายอห์น 12 ตั้งแต่สมัยยอห์นผู้ให้บัพติศมาจนถึงทุกวันนี้ อาณาจักรสวรรค์ตกอยู่ภายใต้ความรุนแรง และคนที่ใช้ความรุนแรงได้พยายามโจมตีมัน 13 เพราะหนังสือผู้เผยพระวจนะและหนังสือกฎบัญญัติทั้งหมดได้เผยพระวจนะมาจนถึงยอห์น 14 ถ้าพวกท่านเต็มใจยอมรับ ยอห์นก็คือเอลียาห์ผู้ซึ่งจะมานั้น 15 ใครมีหูจงฟังเถิด
16 เราจะเปรียบคนในยุคนี้กับอะไรดี พวกเขาเป็นเหมือนเด็กๆ นั่งอยู่กลางตลาด และร้องบอกคนอื่นว่า
17 ‘เราเป่าปี่ให้
เจ้าก็ไม่เต้นรำ
เราร้องเพลงไว้อาลัย
เจ้าก็ไม่ทุกข์โศก’
18 เพราะยอห์นมาโดยไม่กินไม่ดื่ม พวกเขาก็กล่าวว่า ‘คนนี้มีผีสิง’ 19 พอบุตรมนุษย์มาทั้งกินและดื่ม เขาก็กล่าวว่า ‘นี่คือคนตะกละและขี้เมา เพื่อนของคนเก็บภาษีและคนบาป’ แต่สติปัญญาของพระเจ้าก็ได้พิสูจน์แล้วว่าถูกต้องโดยการกระทำของสติปัญญานั้นเอง"
20 พระเยซูจึงเริ่มกล่าวโทษเมืองต่างๆ ที่การอัศจรรย์ของพระองค์เกิดขึ้นมากที่สุด เพราะชาวเมืองเหล่านั้นไม่กลับใจใหม่ 21 "วิบัติแก่เจ้า ชาวโคราซิน! และชาวเบธไซดา! หากการอัศจรรย์ที่ทำในเมืองของเจ้า ได้ทำในเมืองไทระและไซดอน พวกเขาคงกลับใจใหม่ด้วยการนุ่งผ้ากระสอบและนั่งบนกองขี้เถ้าไปนานแล้ว 22 แต่เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา โทษของเมืองไทระและไซดอนจะเบากว่าโทษของเจ้า 23 ส่วนเจ้า เมืองคาเปอรนาอุม เจ้าจะถูกยกขึ้นสูงเทียมฟ้าสวรรค์หรือ ไม่เลย เจ้าจะต้องลงไปในแดนคนตายต่างหาก ถ้าการอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับเจ้าได้เกิดขึ้นในเมืองโสโดม เมืองนั้นคงอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ 24 แต่เราบอกเจ้าว่า ในวันพิพากษา โทษของเมืองโสโดมก็ยังเบากว่าโทษของเจ้า"
25 พระเยซูพูดในเวลานั้นว่า "พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก ขอสรรเสริญพระองค์ เพราะพระองค์ปิดบังสิ่งเหล่านี้จากคนฉลาดและคนรอบรู้ แต่เปิดเผยกับเด็กเล็กๆ 26 ใช่แล้วพระบิดา นี่คือสิ่งที่พระองค์ยินดีทำ
27 พระบิดาได้มอบทุกสิ่งแก่เรา ไม่มีใครรู้จักพระบุตรนอกจากพระบิดา และไม่มีใครรู้จักพระบิดานอกจากพระบุตรกับคนที่พระบุตรเลือกจะเปิดเผยพระบิดาแก่เขา
28 ทุกคนที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเรา เราจะให้ท่านพักสงบ 29 จงรับแอกของเราแบกไว้และเรียนรู้จากเรา เพราะเราสุภาพและถ่อมใจ และท่านจะพบการพักสงบในใจ 30 เพราะแอกของเราพอเหมาะและภาระของเราก็เบา"