1 "เพราะ​อาณาจักร​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เจ้าของ​ไร่​องุ่น​ที่​ออก​ไป​แต่​เช้า เพื่อ​จ้าง​คน​มา​ทำ​งาน​ใน​ไร่​องุ่น 2 เขา​ตกลง​ที่​จะ​จ่าย​ค่า​จ้าง​วัน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอัน​*แล้ว​ให้​พวก​นั้น​ไป​ทำงาน​ใน​ไร่

3 ประมาณ​เก้า​โมง​เช้า เขา​ออก​ไป เห็น​หลาย​คน​ยืน​อยู่​ว่าง​ๆ ที่​ตลาด 4 จึง​ชวน​ว่า ‘มา​ทำ​งาน​ใน​ไร่​องุ่น เรา​จะ​ให้​ค่า​จ้าง​ตาม​สมควร’ 5 พวก​เขา​ก็​มา

เจ้าของ​ไร่​องุ่น​ออก​ไป​ทำ​เช่น​เดิม​อีก​ตอน​เที่ยง​วัน​และ​บ่าย​สาม 6 ประมาณ​ห้า​โมง​เย็น​ก็​ออก​ไป​อีก และ​ยัง​พบ​คน​ยืน​อยู่​จึง​ถาม​ว่า ‘ทำไม​มา​ยืน​อยู่​ว่าง​ๆ ทั้ง​วัน​ที่​นี่’

7 คน​เหล่า​นั้น​ตอบ​ว่า ‘เพราะ​ไม่​มี​ใคร​จ้าง​พวก​เรา’

เจ้าของ​ไร่​องุ่น​จึง​พูด​ว่า ‘อย่าง​นั้น​ก็​มา​ทำ​งาน​ที่​ไร่​ของ​เรา’

8 พอ​ตกเย็น เจ้าของ​ไร่​องุ่น​สั่ง​หัวหน้า​คน​งาน​ว่า ‘ไป​เรียก​คน​งาน​มา​รับ​ค่า​จ้าง เริ่ม​จาก​คน​หลัง​สุด​ไป​จน​ถึง​คน​แรก​สุด’

9 คน​งาน​ที่​เริ่ม​ทำงาน​ตอน​ห้า​โมง​เย็น​รับ​เงิน​ไป​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอัน 10 คน​ที่​มา​ก่อน​คิด​ว่า​ตัวเอง​จะ​ได้​มาก​กว่า แต่​กลับ​ได้​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอัน​เหมือน​กัน 11 เมื่อ​พวก​เขา​รับ​เงิน​แล้ว ก็​บ่น​เจ้าของ​ไร่​องุ่น​ว่า 12 ‘คน​มา​ทีหลัง​ทำงาน​ชั่วโมง​เดียว กลับ​ได้​เท่ากับ​คน​ที่​ทำ​งาน​หนัก​ตาก​แดด​ทั้ง​วัน’

13 แต่​เจ้าของ​ไร่​องุ่น​ตอบ​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​นั้น​ว่า ‘เรา​ไม่ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​เจ้า​เลย เจ้า​ตกลง​รับ​ค่า​จ้าง​หนึ่ง​เดนาริอัน​ไม่​ใช่​หรือ 14 รับ​ค่า​จ้าง​ไป​เถิด เรา​ต้องการ​ให้​คน​มา​ทีหลัง​ได้​เท่า​กัน 15 เรา​ไม่​มี​สิทธิ์​ใช้​เงิน​ของ​เรา​ตาม​ใจ​ชอบ​หรือ เจ้า​อิจฉา​เพราะ​เรา​ใจ​กว้าง​หรือ’

16 ดังนั้น​คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก และ​คน​แรก​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย"

17 ขณะ​พระเยซู​กำลัง​ขึ้น​ไป​ที่​เยรูซาเล็ม ใน​ระหว่าง​ทาง​พระองค์​พา​สาวก​สิบ​สอง​คน​เลี่ยง​ออก​มา​และ​พูด​ว่า 18 "พวก​เรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​ที่​เยรูซาเล็ม บุตร​มนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​ครู​สอน​กฎ​บัญญัติ พวก​เขา​จะ​ตัดสิน​ประหาร​พระองค์ 19 และ​มอบ​พระองค์​ให้​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว คน​พวก​นั้น​จะ​เยาะเย้ย โบย​ตี และ​ตรึง​พระองค์​บน​ไม้​กางเขน แล้ว​ใน​วัน​ที่​สาม พระองค์​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ฟื้น​ขึ้น​สู่​ชีวิต"

20 จาก​นั้น​แม่​ของ​ลูก​ชาย​เศเบดี ได้​มา​หา​พระเยซู​พร้อม​กับ​ลูก​ๆ ของ​เธอ และ​คุกเข่า​ขอ​พระเยซู

21 พระเยซู​ถาม​ว่า "พวก​เจ้า​ต้องการ​สิ่ง​ใด"

เธอ​พูด​ว่า "ขอ​ให้​ลูก​ชาย​ของ​ดิฉัน​นั่ง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระองค์ คน​หนึ่ง​นั่ง​ข้าง​ขวา และ​อีก​คน​นั่ง​ข้าง​ซ้าย"

22 พระเยซู​พูด​ว่า "เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ขอ​อะไร ถ้วย​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ดื่ม พวก​เจ้า​ดื่ม​ได้​หรือ"

พวก​เขา​ตอบ​ว่า "พวก​เรา​ดื่ม​ได้"

23 พระเยซู​พูด​ว่า "พวก​เจ้า​จะ​ได้​ดื่ม​จาก​ถ้วย​ของ​เรา​แน่ แต่​ที่​จะ​นั่ง​ซ้าย​มือ​หรือ​ขวา​มือ​ของ​เรา ไม่​ใช่​เรา​จัด​ให้ ที่​เหล่า​นั้น​เป็น​ของ​คน​ที่​พระบิดา​เตรียม​ไว้​ให้"

24 เมื่อ​สาวก​อีก​สิบ​คน​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​จึง​ไม่​พอใจ​พี่​น้อง​สอง​คน​นั้น 25 พระเยซู​เรียก​พวก​เขา​มา​พร้อม​หน้า​กัน​และ​พูด​ว่า "พวก​เจ้า​รู้​อยู่​ว่า​ผู้​มี​อำนาจ​ปกครอง​ของ​คน​ที่​ไม่​ใช่​ยิว เป็น​เจ้านาย​เหนือ​เขา และ​ข้าราชการ​ชั้น​ผู้ใหญ่​ก็​ใช้​สิทธิ​อำนาจ​เหนือ​เขา 26 แต่​สำหรับ​พวก​เจ้า จะ​ไม่​เป็น​อย่าง​นั้น ใคร​ต้องการ​เป็น​ใหญ่ เขา​ต้อง​เป็น​ผู้​รับใช้​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า 27 และ​ใคร​อยาก​เป็น​คน​แรก​ต้อง​ยอม​เป็น​ทาส 28 เหมือน​บุตร​มนุษย์​ที่​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​รับ​การ​ปรนนิบัติ แต่​มา​เพื่อ​ปรนนิบัติ และ​มอบ​ชีวิต​ของ​พระองค์​เป็น​ค่า​ไถ่​คน​มากมาย"

29 ขณะ​ที่​พระเยซู​กับ​พวก​สาวก​กำลัง​ออก​จาก​เมือง​เยรีโค มี​ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​ตาม​พระองค์​มา 30 ชาย​ตาบอด​สอง​คน​นั่ง​อยู่​ริม​ทาง​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​เดิน​ผ่าน​ก็​ตะโกน​ว่า "องค์​พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ดาวิด ขอ​เมตตา​พวก​เรา​ด้วย​เถิด!"

31 ฝูงชน​ห้าม​และ​บอก​ให้​เงียบ แต่​เขา​ยิ่ง​ตะโกน​ดัง​ขึ้น​ว่า "องค์​พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ดาวิด เมตตา​เรา​ด้วย!"

32 พระเยซู​หยุด​และ​เรียก​พวก​เขา​มา​ถาม​ว่า "เจ้า​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้"

33 พวก​เขา​ตอบ​ว่า "องค์​พระผู้เป็นเจ้า พวก​เรา​อยาก​มอง​เห็น"

34 พระเยซู​สงสาร​จึง​แตะ​ที่​ตา​ของ​พวก​เขา ทัน​ใด​นั้น พวก​เขา​ก็​มอง​เห็น​และ​ตาม​พระองค์​ไป