อุปมาเรื่องคนงานในไร่องุ่น
1 "เพราะอาณาจักรสวรรค์เปรียบเหมือนเจ้าของไร่องุ่นที่ออกไปแต่เช้า เพื่อจ้างคนมาทำงานในไร่องุ่น 2 เขาตกลงที่จะจ่ายค่าจ้างวันละหนึ่งเดนาริอัน20:2 หนึ่งเดนาริอันเท่ากับค่าจ้างคนงานหนึ่งวันแล้วให้พวกนั้นไปทำงานในไร่
3 ประมาณเก้าโมงเช้า เขาออกไป เห็นหลายคนยืนอยู่ว่างๆ ที่ตลาด 4 จึงชวนว่า ‘มาทำงานในไร่องุ่น เราจะให้ค่าจ้างตามสมควร’ 5 พวกเขาก็มา
เจ้าของไร่องุ่นออกไปทำเช่นเดิมอีกตอนเที่ยงวันและบ่ายสาม 6 ประมาณห้าโมงเย็นก็ออกไปอีก และยังพบคนยืนอยู่จึงถามว่า ‘ทำไมมายืนอยู่ว่างๆ ทั้งวันที่นี่’
7 คนเหล่านั้นตอบว่า ‘เพราะไม่มีใครจ้างพวกเรา’
เจ้าของไร่องุ่นจึงพูดว่า ‘อย่างนั้นก็มาทำงานที่ไร่ของเรา’
8 พอตกเย็น เจ้าของไร่องุ่นสั่งหัวหน้าคนงานว่า ‘ไปเรียกคนงานมารับค่าจ้าง เริ่มจากคนหลังสุดไปจนถึงคนแรกสุด’
9 คนงานที่เริ่มทำงานตอนห้าโมงเย็นรับเงินไปคนละหนึ่งเดนาริอัน 10 คนที่มาก่อนคิดว่าตัวเองจะได้มากกว่า แต่กลับได้คนละหนึ่งเดนาริอันเหมือนกัน 11 เมื่อพวกเขารับเงินแล้ว ก็บ่นเจ้าของไร่องุ่นว่า 12 ‘คนมาทีหลังทำงานชั่วโมงเดียว กลับได้เท่ากับคนที่ทำงานหนักตากแดดทั้งวัน’
13 แต่เจ้าของไร่องุ่นตอบคนหนึ่งในพวกนั้นว่า ‘เราไม่ได้ทำผิดต่อเจ้าเลย เจ้าตกลงรับค่าจ้างหนึ่งเดนาริอันไม่ใช่หรือ 14 รับค่าจ้างไปเถิด เราต้องการให้คนมาทีหลังได้เท่ากัน 15 เราไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของเราตามใจชอบหรือ เจ้าอิจฉาเพราะเราใจกว้างหรือ’
16 ดังนั้นคนสุดท้ายจะเป็นคนแรก และคนแรกจะเป็นคนสุดท้าย"
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)