ความเชื่อของนายร้อย
5 เมื่อพระเยซูเข้าไปในเมืองคาเปอรนาอุม มีนายร้อยคนหนึ่งมาขอความช่วยเหลือ 6 เขากล่าวว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้ของข้าพเจ้านอนป่วยเป็นอัมพาตอยู่ที่บ้าน ทุกข์ทรมานยิ่งนัก"
7 พระเยซูพูดกับนายร้อยว่า "เราจะไปรักษาเขา"
8 เขาตอบว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าไม่คู่ควรให้พระองค์มาอยู่ใต้ชายคาบ้าน เพียงแต่พระองค์สั่งเท่านั้น คนรับใช้ของข้าพเจ้าก็จะหายป่วย 9 เพราะข้าพเจ้าเองมีทั้งผู้บังคับบัญชาและมีทหารใต้บัญชา ข้าพเจ้าสั่งคนนี้ว่า ‘ไป’ เขาก็ไป สั่งคนนั้นว่า ‘มา’ เขาก็มา สั่งคนรับใช้ว่า ‘ทำสิ่งนี้’ เขาก็ทำ"
10 เมื่อพระเยซูได้ยินเช่นนี้ก็ประหลาดใจ จึงพูดกับคนทั้งหลายที่ติดตามพระองค์ว่า "เราบอกความจริงว่า เราไม่เคยเห็นใครในอิสราเอลที่มีความเชื่อที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้ 11 เราบอกท่านว่า คนจำนวนมากจะมาจากทิศตะวันออกและตะวันตก และนั่งที่ของตนในงานเลี้ยงร่วมกับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบในอาณาจักรสวรรค์ 12 แต่พลเมืองของอาณาจักรนั้น จะถูกโยนออกไปสู่ภายนอกที่มืดมิดซึ่งมีการร้องไห้และขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน"
13 จากนั้นพระเยซูพูดกับนายร้อยว่า "จงไปเถิด จะเป็นไปตามที่ท่านเชื่อ" และคนรับใช้ของเขาก็หายโรคทันที