1 พี่น้องทั้งหลาย ในฐานะที่ท่านเป็นผู้เชื่อในพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้มีสง่าราศีของเรา อย่าลำเอียงเลย 2 สมมุติว่ามีคนหนึ่งใส่แหวนทองและแต่งตัวดีเข้ามาในที่ประชุม และมีคนยากจนแต่งตัวซอมซ่อเข้ามาด้วย 3 ถ้าท่านสนใจเป็นพิเศษต่อคนที่แต่งตัวดี และพูดว่า "เชิญนั่งที่ดีๆ ตรงนี้เถิด" แต่พูดกับคนจนว่า "ยืนตรงนั้น" หรือ "นั่งบนพื้นแทบเท้าเรา" 4 ท่านก็แบ่งชนชั้น และตัดสินคนด้วยความคิดชั่วร้ายไม่ใช่หรือ
5 พี่น้องที่รักจงฟัง พระเจ้าเลือกคนยากจนในสายตาของโลกให้ร่ำรวยในความเชื่อ และให้รับอาณาจักรที่สัญญาไว้กับคนที่รักพระองค์ไม่ใช่หรือ 6 แต่ท่านกลับดูถูกคนจน คนรวยไม่ใช่หรือที่ขูดรีดและลากท่านขึ้นศาล 7 พวกเขาไม่ใช่หรือที่ลบหลู่นามอันสูงส่งของพระองค์ ซึ่งเป็นเจ้าของพวกท่าน
8 หากท่านทำตามกฎบัญญัติของพระเจ้าในพระคัมภีร์จริงๆ ที่ว่า "จงรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง" ท่านก็ทำถูกแล้ว 9 แต่ถ้าท่านลำเอียงท่านก็ทำบาป และถูกกฎบัญญัติตัดสินว่าเป็นผู้ละเมิดกฎ 10 เพราะใครทำตามกฎบัญญัติทั้งหมดแต่พลาดไปจุดเดียว ก็ผิดเท่ากับละเมิดกฎบัญญัติทั้งหมด 11 เพราะพระองค์ผู้พูดว่า "อย่าคบชู้" ก็พูดด้วยว่า "อย่าฆ่าคน" แม้ท่านไม่คบชู้แต่ฆ่าคน ท่านก็ละเมิดกฎบัญญัติ
12 จงพูดและทำอย่างคนที่จะรับการตัดสินด้วยกฎซึ่งให้เสรีภาพ 13 เพราะคนที่ไร้ความเมตตาจะถูกตัดสินโดยไร้ความเมตตา ความเมตตาย่อมมีชัยเหนือการพิพากษา
14 พี่น้องทั้งหลาย ถ้าคนหนึ่งอ้างว่ามีความเชื่อแต่ไม่มีการกระทำ จะมีประโยชน์อะไร ความเชื่อแบบนี้ช่วยเขาให้รอดได้หรือ 15 สมมุติว่าพี่น้องคนไหนขาดแคลนเสื้อผ้าและอาหารประจำวัน 16 ถ้าท่านคนหนึ่งพูดกับเขาว่า "ขอให้ไปเป็นสุข ร่างกายอบอุ่นและอิ่มท้องเถิด" แต่ไม่ให้ปัจจัยทางกายกับเขา จะมีประโยชน์อะไร 17 เช่นกัน ความเชื่ออย่างเดียว ถ้าไม่มีการกระทำ ความเชื่อนั้นก็ตายแล้ว
18 แต่บางคนจะพูดว่า "ท่านมีความเชื่อ ส่วนข้าพเจ้ามีการกระทำ"
จงแสดงความเชื่อของท่านที่ไม่มีการกระทำมา แล้วข้าพเจ้าจะแสดงความเชื่อด้วยการกระทำให้ดู 19 ท่านเชื่อว่ามีพระเจ้าองค์เดียวก็ดีแล้ว แม้แต่พวกผีก็เชื่ออย่างนั้น และกลัวจนตัวสั่น
20 พวกคนเขลา เจ้าต้องการหลักฐานว่าความเชื่อที่ไม่มีการกระทำนั้นไร้ประโยชน์ใช่ไหม 21 อับราฮัมบรรพบุรุษของเราได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้ชอบธรรม ก็เพราะการกระทำของเขาที่มอบอิสอัคลูกชายบนแท่นบูชาไม่ใช่หรือ 22 ท่านเห็นแล้วว่า ความเชื่อและการกระทำของเขาทำงานควบคู่กัน ความเชื่อของเขาสมบูรณ์ด้วยสิ่งที่เขาทำ 23 และเป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า "อับราฮัมเชื่อพระเจ้า และความเชื่อนี้ถือว่าเป็นความชอบธรรมของเขา" และอับราฮัมได้ชื่อว่าเป็นสหายของพระเจ้า 24 จะเห็นว่าคนที่ได้รับการพิจารณาว่าชอบธรรมก็ด้วยการกระทำของเขา ไม่ใช่ความเชื่อเพียงอย่างเดียว
25 เช่นกัน แม้แต่ราหับหญิงโสเภณีก็ได้รับการพิจารณาว่าชอบธรรม เพราะการกระทำเมื่อเธอให้ที่พักแก่พวกสอดแนม และส่งพวกเขาไปอีกทางหนึ่ง 26 ร่างกายที่ปราศจากวิญญาณตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้น
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/-h5KPk8ct3kLpCpYm9-g6)