1 ครั้งนั้น/ดาวิด/หนี/จาก/นาโยท/ที่/รามาห์/ไป/พบกับ/โยนาธาน ดาวิด/ถามว่า "ข้าพเจ้า/ทำ/อะไร/หรือ? ข้าพเจ้า/ก่อ/อาชญากรรม/อะไรหรือ? ข้าพเจ้า/ทำ/อะไร/ผิด/ต่อ/ราช/บิดา/ของ/ท่าน/หรือ พระองค์/จึง/ทรง/พยายาม/จะ/เอาชีวิต/ของ/ข้าพเจ้า?"

2 โยนาธาน/ตอบว่า "ไม่/เป็น/เช่นนั้น/หรอก! ท่าน/จะ/ไม่ตาย! ดูเถิด เสด็จ/พ่อ/จะ/ไม่/ทรง/ทำ/สิ่ง/ใด/ไม่ว่า/เรื่องเล็ก/หรือ/เรื่องใหญ่/โดย/ไม่บอก/เรา ทำไม/พระองค์/จะ/ต้อง/ปิดบัง/เรา/ใน/เรื่องนี้? ไม่/เป็น/เช่นนั้น/แน่!"

3 แต่/ดาวิด/สาบาน/และ/กล่าว/ว่า "เสด็จ/พ่อ/ของ/ท่าน/ทรงทราบ/ดี/ว่า/ท่าน/โปรดปราน/ข้าพเจ้า พระองค์/คง/ดำริ/ว่า ‘อย่าให้/โยนาธาน/รู้เรื่อง/นี้/เลย เดี๋ยว/เขา/จะ/สะเทือน/ใจ’ แต่/องค์พระผู้เป็นเจ้าทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด/และ/ท่าน/มี/ชีวิต/อยู่/แน่/ฉันใด ข้าพเจ้า/อยู่/ใกล้/ความตาย/แค่/คืบ/ฉันนั้น"

4 โยนาธาน/พูดกับ/ดาวิด/ว่า "ถ้า/อย่างนั้น/บอกมา/สิ/ว่า/ท่าน/จะ/ให้/เรา/ทำ/อะไร เรา/ยินดี/จะ/ทำให้"

5 ดาวิด/ตอบว่า "ดูเถิด พรุ่งนี้/จะ/มี/งานฉลอง/ขึ้น/หนึ่ง/ค่ำ ข้าพเจ้า/น่าจะ/ร่วม/อยู่/ที่/โต๊ะ/เสวย แต่/ข้าพเจ้า/ขอ/ซ่อนอยู่/ใน/ทุ่งนา/จนถึง/เย็น/วัน/มะรืนนี้ 6 หาก/ราช/บิดา/ของ/ท่าน/ทรง/ถามถึง/ข้าพเจ้า ช่วย/ทูล/ว่า ‘ดาวิด/ทูลขอ/อนุญาต/รีบ/กลับไป/เบธเลเฮม เพื่อ/ร่วม/ฉลอง/การถวาย/บูชา/ประจำปี/ของ/ตระกูล’ 7 หาก/พระองค์/ตรัส/ว่า ‘ดี’ ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/ก็/ปลอดภัย แต่/หาก/พระองค์/กริ้ว ท่าน/ก็/แน่ใจ/ได้/ว่า/พระองค์/ตั้ง/พระทัย/จะ/ทำร้าย/ข้าพเจ้า 8 ส่วน/ท่าน/ขอ/ให้/กรุณา/ผู้/รับใช้/ของ/ท่าน/เพราะ/ท่าน/ให้/ข้าพเจ้า/เข้าร่วม/กระทำ/พันธสัญญา/กับ/ท่าน/ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/หาก/ข้าพเจ้า/ทำ/ผิด/คิดร้าย/ใดๆ ท่าน/เอง/ก็/ฆ่า/ข้าพเจ้า/ได้/เลย! ทำไม/ต้อง/มอบ/ข้าพเจ้า/แก่/ราช/บิดา/ของ/ท่าน/เล่า?"

9 โยนาธาน/กล่าว/ว่า "เรา/ไม่ทำ/อย่างนั้น/เด็ดขาด ทำไม/เรา/จะ/ไม่บอก/ท่าน/ถ้า/เรา/ได้/เบาะแส/ว่า/เสด็จ/พ่อ/ตั้ง/พระทัย/แน่วแน่/ที่/จะ/ทำร้าย/ท่าน?"

10 ดาวิด/จึง/ถามว่า "แล้ว/ข้าพเจ้า/จะ/รู้/ได้/อย่างไร/ว่า/ราช/บิดา/ของ/ท่าน/ทรง/ตอบ/ท่าน/อย่าง/เกรี้ยวกราด/หรือไม่?"

11 โยนาธาน/ตอบว่า "ไป/ทุ่ง/นา/กับ/เรา/เถิด" แล้ว/คน/ทั้งสอง/ก็/ออกไป/ด้วยกัน

12 แล้ว/โยนาธาน/บอก/ดาวิด/ว่า "เรา/ขอ/ปฏิญาณ/โดย/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ว่า เรา/จะ/หยั่ง/ดู/เสด็จ/พ่อ/ใน/วัน/มะรืนนี้/ใน/ช่วงเวลา/นี้! ทำไม/เรา/จะ/ไม่/ส่งข่าว/ให้/ท่าน/รู้/หาก/พระองค์/มี/ท่าที/โปรดปราน/ท่าน? 13 แต่/หาก/เสด็จ/พ่อ/ทรงมี/แนวโน้ม/จะ/ทำร้าย/ท่าน แล้ว/เรา/ไม่บอก/ท่าน/และ/ส่ง/ท่าน/ไป/ให้/รอด/ปลอดภัย ก็/ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/เรา/ให้/หนักกว่า ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/สถิต/กับ/ท่าน/ดังที่/เคย/สถิต/กับ/เสด็จ/พ่อ 14 แต่/ขอให้/ท่าน/แสดง/ความรัก/มั่นคง/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ต่อเรา/ตราบ/ชั่วชีวิต/ของเรา เพื่อ/เรา/เอง/จะ/ได้/ไม่ถูก/ฆ่า 15 และ/ขอ/อย่าได้/ตัดรอน/ความ/เมตตา/กรุณา/ต่อ/ครอบครัว/ของเรา/เลย/แม้/ใน/ยามที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ทำลาย/ศัตรู/ทั้งปวง/ของ/ท่าน/ไป/จาก/แผ่นดิน/โลก"

16 โยนาธาน/จึง/ทำ/พันธสัญญา/ไว้/กับ/วงศ์วาน/ของ/ดาวิด/ว่า "ขอ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/จัดการ/กับ/ศัตรู/ของ/ดาวิด" 17 แล้ว/โยนาธาน/ขอให้/ดาวิด/สาบาน/อีก/ครั้ง/โดย/อ้าง/ความรัก/ที่/โยนาธาน/มี/ต่อ/ดาวิด เพราะ/เขา/รัก/ดาวิด/เหมือน/รัก/ตนเอง

18 โยนาธาน/พูดกับ/ดาวิด/ว่า "วัน/พรุ่งนี้/มี/งานฉลอง/ขึ้น/หนึ่ง/ค่ำ ผู้/คน/จะ/สังเกต/ว่า/ท่าน/ไม่/อยู่/เพราะ/ที่นั่ง/ประจำ/ของ/ท่าน/จะ/ว่าง 19 วัน/มะรืนนี้/เวลา/เย็น เมื่อ/เกิดเรื่อง/ยุ่ง/ขึ้น ให้/ท่าน/ไป/ยัง/ที่ซ่อน/และ/คอยอยู่ที่/ศิลา/เอเซล 20 เรา/จะ/ยิงธนู/สาม/ดอก/ไป/ที่/ข้างๆ ศิลา/เหมือน/กำลัง/ยิง/เข้า/เป้า 21 แล้ว/เรา/จะ/ส่ง/เด็ก/มา/และ/บอก/เขา/ว่า ‘จง/ไป/หา/ลูกธนู’ ถ้า/เรา/บอก/เขา/ว่า ‘นั่นไง ลูกธนู/อยู่/ข้างๆ ตัว เอามา/ที่นี่/สิ’ ท่าน/ก็/ออกมา/เถิด/เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด ท่าน/จะ/ปลอดภัย/และ/ไม่มี/อันตราย/ใดๆ ฉันนั้น 22 แต่ถ้า/เรา/บอก/เด็ก/คนนั้น/ว่า ‘ไป/โน่น ลูกธนู/อยู่/ข้างหน้า/โน่น/แน่ะ’ ท่าน/ก็/ต้อง/ไป เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงส่ง/ท่าน/ออกไป 23 ส่วน/เรื่องที่/เรา/ตกลง/กัน/ไว้ อย่าลืม/ว่า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงเป็น/พยาน/ระหว่าง/ท่าน/กับ/เรา/ตลอดไป"

24 ดาวิด/จึง/ซ่อนตัว/อยู่/ใน/ทุ่ง เมื่อ/เริ่ม/งาน/ฉลอง/ขึ้น/หนึ่ง/ค่ำ กษัตริย์/เสด็จมา/ประทับ/เพื่อ/ร่วม/เสวย 25 พระองค์/นั่ง/ใน/ที่/ประจำ/ข้าง/กำแพง/ตรงข้าม/กับ/โยนาธาน*20:25 ภาษาฮีบรู/ว่า/ข้าง/กำแพง โยนาธาน/ยืนอยู่ อับเนอร์/นั่งอยู่/ข้างๆ ซาอูล แต่/ที่นั่ง/ของ/ดาวิด/ว่าง/อยู่ 26 ซาอูล/ไม่ได้/ตรัส/ว่า/ประการ/ใด/ใน/วัน/นั้น เนื่องจาก/ทรง/ดำริ/ว่า "อาจจะ/เกิด/อะไร/ขึ้น/ที่/ทำให้/ดาวิด/เป็น/มลทิน/ตาม/ระเบียบ/พิธี เขา/เป็น/มลทิน/แน่ๆ" 27 แต่/เมื่อ/ที่นั่ง/ของ/ดาวิด/ยัง/ว่าง/อยู่/อีก/ใน/วันรุ่งขึ้น/ซึ่งเป็น/วันที่/สอง/ของ/เดือน ซาอูล/จึง/ตรัส/ถาม/โยนาธาน/ราช/โอรส/ว่า "ทำไม/บุตร/เจสซี/ไม่/มา/ร่วมโต๊ะ/ทั้ง/เมื่อวาน/และ/วันนี้?"

28 โยนาธาน/ทูล/ตอบว่า "ดาวิด/มา/อ้อนวอน/ขออนุญาต/ลูก/ไป/เบธเลเฮม 29 เขา/ขอ/ว่า ‘ให้/ข้าพเจ้า/ไปเถิด เพราะ/ครอบครัว/ของ/ข้าพเจ้า/จัด/พิธี/ถวาย/เครื่อง/บูชา/ใน/เมือง และ/พี่ชาย/ของ/ข้าพเจ้า/สั่งให้/ข้าพเจ้า/ไป/ร่วมด้วย ถ้า/ข้าพเจ้า/เป็น/ที่/โปรดปราน/ของ/ท่าน อนุญาตให้/ข้าพเจ้า/ไป/พบ/พวก/พี่ๆ เถิด’ เขา/จึง/ไม่ได้/มา/ร่วม/โต๊ะ/เสวย/ของ/กษัตริย์"

30 ซาอูล/กริ้ว/โยนาธาน/มาก และ/ตรัส/กับ/เขา/ว่า "เจ้า/ลูก/ของ/หญิง/จอม/กบฏ/และ/วิปริต! ข้าหรือ/จะ/ไม่รู้ว่า/เจ้า/น่ะ/เข้าข้าง/เจ้า/ลูกชาย/ของ/เจสซี ขายหน้า/ทั้ง/ตัว/เจ้าเอง ขายหน้า/ไป/ถึง/แม่/ที่/ให้กำเนิด/เจ้า/ด้วย? 31 ตราบใดที่/ลูก/ของ/เจสซี/คน/นี้/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่ ตัวเจ้า/หรือ/อาณาจักร/ของ/เจ้า/ก็/ตั้งอยู่/ไม่ได้ ไป/สิ/ไป/เอาตัว/มัน/มา เพราะ/มัน/ต้อง/ตาย!"

32 โยนาธาน/ทูล/ว่า "เขา/ทำ/ผิด/อะไรหรือ/เสด็จ/พ่อ? ทำไม/จะ/ต้อง/ประหาร/เขา/ด้วย?" 33 แต่/ซาอูล/พุ่ง/หอก/เข้าใส่/โยนาธาน/หมาย/จะ/ฆ่าเสีย โยนาธาน/จึง/ตระหนัก/ว่า/ราช/บิดา/ทรง/เจตนา/จะ/ฆ่า/ดาวิด

34 โยนาธาน/ลุก/จาก/โต๊ะ/เสวย/ด้วย/ความ/โกรธจัด และ/ไม่ยอม/กิน/อะไรเลย/ใน/วันที่/สอง/ของ/เดือนนั้น เพราะ/รู้สึก/เสียใจ/ที่/ราช/บิดา/ทรง/ปฏิบัติต่อ/ดาวิด/อย่าง/น่าละอาย

35 เช้า/วันรุ่งขึ้น โยนาธาน/มา/ที่/ทุ่งนา/เพื่อ/พบกับ/ดาวิด โดย/พา/เด็ก/คน/หนึ่ง/มา/ด้วย 36 โยนาธาน/สั่ง/เด็ก/คนนั้น/ว่า "วิ่งไป/เก็บ/ลูกธนู/ที่/เรา/ยิง/ออก/ไป" ขณะที่/เด็กนั้น/วิ่งไป โยนาธาน/ก็/ยิง/ลูกธนู/ไป/ข้างหน้า 37 เมื่อ/เด็กนั้น/วิ่ง/เกือบจะ/ไป/ถึง/ลูกธนู โยนาธาน/ตะโกนว่า "ลูกธนู/ยังอยู่/ตรงหน้า/โน้น/ไม่ใช่หรือ?" 38 แล้ว/เขา/ตะโกนว่า "รีบๆ เข้า! ไป/เร็วๆ! อย่า/หยุด!" เด็กนั้น/จึง/รีบ/วิ่งไป/เก็บ/ลูกธนู/กลับ/มา/หา/เจ้านาย 39 (เขา/ไม่/เข้าใจ/สัญญาณ/ทั้งหมด/เหล่านี้ มี/แต่/ดาวิด/และ/โยนาธาน/เท่านั้น/ที่/รู้) 40 จาก/นั้น/โยนาธาน/ส่ง/คันธนู/และ/ลูกธนู/ให้/เด็กนั้น/แล้ว/สั่งว่า "จง/นำ/กลับไป/ที่/ตัวเมือง"

41 เมื่อ/เด็กนั้น/ไป/แล้ว ดาวิด/ก็/ออกมา/จาก/ที่ซ่อน/ทาง/ทิศใต้/ของ/โขดหิน ดาวิด/หมอบ/คำนับ/โยนาธาน/สามครั้ง ซบหน้า/ลง/กับ/พื้น แล้ว/ทั้งสอง/ร้องไห้ จูบลา/กัน แต่/ดาวิด/ร้องไห้/หนักกว่า

42 โยนาธาน/พูดกับ/ดาวิด/ว่า "ไป/ดี/มี/สุข/เถิด เพราะ/เรา/ได้/เป็น/เพื่อน/ร่วม/สาบาน/ใน/พระนาม/พระยาห์เวห์/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงเป็น/พยาน/ระหว่าง/ท่าน/กับ/เรา/และ/ระหว่าง/วงศ์วาน/ของเรา/ทั้ง/สอง/ฝ่าย/ตลอดไป’ " แล้ว/ดาวิด/ก็/จาก/ไป ส่วน/โยนาธาน/กลับ/เข้า/เมือง