1 ชื่อเสียง/ดี/มีค่า/ยิ่งกว่า/น้ำหอม/ราคาแพง

และ/วันตาย/ก็/ดีกว่า/วันเกิด

2 ไป/บ้าน/ที่/มี/การไว้ทุกข์

ก็/ดีกว่า/ไป/บ้าน/ที่/มี/งานเลี้ยง

เพราะ/ความตาย/เป็น/จุดหมาย/ปลายทาง/ของ/ทุกคน

ผู้/ที่/ยัง/มี/ชีวิต/อยู่/ควร/ใส่ใจ/ใน/ข้อนี้

3 โศกเศร้า/ดีกว่า/หัวเราะ

เพราะ/ใบหน้า/โศกเศร้า/นั้น/เป็น/ผลดี/ต่อ/จิตใจ

4 ใจ/แบบ/คน/ฉลาด/พบ/ได้/ใน/บ้าน/ที่/มี/ความ/โศกเศร้า

แต่/ใจ/แบบ/คน/โง่/พบ/ได้/ใน/บ้าน/ที่/มี/ความรื่นเริง

5 ฟังคำ/ตำหนิ/ของ/คน/ฉลาด

ดีกว่า/ฟัง/คน/โง่/ร้องเพลง/สรรเสริญ/เยินยอ

6 เสียง/หัวเราะ/ของ/คน/โง่

ก็/เหมือน/เสียง/แตก/ปะทุ/ของ/หนาม/ใน/ไฟ/ใต้/หม้อ

นี่/ก็/อนิจจัง

7 เมื่อ/คน/ฉลาด/กดขี่/ผู้/อื่น

เขา/ก็/ทำ/ตัว/เหมือน/คน/โง่

และ/เมื่อ/รับสินบน

ก็/ทำให้/ชีวิต/เสื่อม/ทราม

8 ตอนจบ/ดีกว่า/ตอน/เริ่ม

ความอดทน/อดกลั้น/ดีกว่า/ความหยิ่ง/จองหอง

9 อย่า/ปล่อยให้/ใจ/ของเจ้า/โกรธ/เร็ว

เพราะ/ความโกรธ/อยู่ในใจ/ของ/คน/โง่

10 อย่า/ถามว่า "ทำไม/สมัยก่อน/ดีกว่า/เดี๋ยวนี้?"

เพราะ/นั่น/ไม่ใช่/คำถาม/ที่/ฉลาด/เลย

11 สติปัญญา/เป็น/สิ่งดี/เช่น/เดียว/กับ/มรดก

เป็น/ประโยชน์/แก่/ผู้/ที่/เห็น/ตะวัน

12 สติปัญญา/เป็น/ที่พักพิง

เช่น/เดียว/กับ/เงิน

แต่/ข้อ/ได้เปรียบ/ของ/ความรู้/ก็/คือ

สติปัญญา/สงวน/ชีวิต/ของ/ผู้มีปัญญา/ไว้

13 จง/พิเคราะห์/ดู/พระ/ราชกิจ/ของ/พระเจ้า

สิ่ง/ที่/พระองค์/ทรง/กระทำให้/คด

ใคร/จะ/เหยียด/ให้/ตรง/ได้?

14 จง/สุขใจ/ใน/ยาม/ดี

แต่/เมื่อ/ถึง/ยาม/ทุกข์ยาก/ก็/จง/ใคร่ครวญ

พระเจ้า/ทรง/บันดาล/ทั้ง/ยาม/ดี/และ/ยาม/ร้าย

มนุษย์/จึง/ไม่/สามารถ/รู้/อะไร/เลย/เกี่ยวกับ/อนาคต/ของ/ตน

15 ใน/ชีวิต/อนิจจัง/นั้น ข้าพเจ้า/เห็น/ทั้งสอง/สิ่ง/นี้/มา/แล้ว

คน/ชอบธรรม/ต้อง/พินาศ/ทั้งๆ ที่/ชอบธรรม

และ/คน/ชั่วร้าย/อายุยืน/ทั้งๆ ที่/ชั่วร้าย

16 อย่า/เป็น/คน/ชอบธรรม/เกินไป

และ/อย่า/ฉลาด/เกินไป

จะ/ทำลาย/ตัวเอง/ทำไม?

17 อย่า/ชั่วร้าย/เกินไป

และ/อย่า/โง่/เง่า/เต่าตุ่น

เรื่อง/อะไร/จะ/ต้อง/ตาย/ก่อน/กำหนด?

18 เป็น/การดี/ที่/จะ/ยึด/สิ่ง/หนึ่ง/ไว้

และ/ไม่ปล่อย/ให้/อีก/สิ่ง/หลุดมือ/ไป

ผู้/ที่/ยำเกรง/พระเจ้า/จะ/หลีกเลี่ยง/เรื่อง/สุดโต่ง/ทั้งหมดนี้/ไป/ได้*

19 สติปัญญา/ทำให้/คน/ฉลาด/มี/อำนาจ

มาก/ยิ่งกว่า/ผู้/ครอบครอง/สิบคน/ที่/ครองเมือง

20 ไม่มี/สัก/คนเดียว/ใน/โลกนี้/ที่ดี/พร้อม

ที่/ทำ/แต่/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง/และ/ไม่เคย/ทำ/บาป/เลย

21 อย่า/ใส่ใจ/ทุก/ถ้อยคำ/ที่/ใครๆ พูดกัน

มิฉะนั้น/ท่าน/อาจ/ได้ยิน/คน/ใช้/ของ/ท่าน/เอง/แช่งด่า/ท่าน

22 เพราะ/ท่าน/ก็/รู้/อยู่/แก่/ใจ/ว่า

ตัวท่าน/เอง/แช่งด่า/คนอื่น/หลาย/ครั้ง

23 ทั้งหมดนี้/ข้าพเจ้า/ทดสอบ/ด้วย/สติปัญญา/แล้ว และ/ข้าพเจ้า/กล่าว/ว่า

"เรา/ตั้งใจ/จะ/เป็น/คน/ฉลาด"

แต่/มัน/ก็/เกิน/ไขว่คว้า

24 สติปัญญา/จะ/เป็น/อะไร/ก็/ตาม/แต่

มัน/ช่าง/ไกล/ลิบ/ลับ/และ/ลึกซึ้ง/นัก

ใคร/เล่า/จะ/ค้นพบ/ได้?

25 ข้าพเจ้า/จึง/มุ่ง/หา/ความ/เข้าใจ

พินิจ/พิเคราะห์/และ/เสาะหา/สติปัญญา/กับ/มูลเหตุ/ของ/สิ่งต่างๆ

และ/พยายาม/เข้าใจ/ความ/โง่เขลา/ของ/ความชั่ว

และ/ความ/บ้าบอ/ของ/ความ/โฉดเขลา

26 ข้าพเจ้า/พบว่า/สิ่ง/ที่/ขมขื่น/ยิ่งกว่า/ความตาย

ก็/คือ/ผู้หญิง/ซึ่งเป็น/กับดัก

ใจ/ของ/นาง/เป็น/บ่วงแร้ว

มือ/ของ/นาง/คือ/โซ่ตรวน

ผู้/ที่/พระเจ้า/โปรดปราน/จะ/รอดพ้น/จาก/นาง

แต่/คน/บาป/ต้อง/ติดกับ/ของ/นาง

27 ปัญญาจารย์*กล่าว/ว่า "ดูเถิด ข้าพเจ้า/ค้นพบ/สิ่ง/นี้/คือ

"การนำ/เอา/สิ่ง/หนึ่ง/มา/ปะติดปะต่อ/กับ/อีก/สิ่ง/เพื่อ/หา/มูลเหตุ

28 ขณะที่/หา/อยู่/แต่/ยัง/ไม่/พบ

ข้าพเจ้า/ก็/พบว่า/ใน/พันคน/จะ/มี/ผู้ชาย/ซื่อตรง/คน/หนึ่ง

แต่/ไม่มี/ผู้หญิง/ซื่อตรง/สัก/คน

29 ข้าพเจ้า/พบ/แต่เพียง/ว่า

พระเจ้า/ทรงสร้าง/มนุษย์/ให้/ซื่อตรง

แต่/มนุษย์/สรรหา/กลอุบาย/ต่างๆ นานา"