3 มี/ชาย/สี่/คน/หาม/คน/เป็น/อัมพาต/คน/หนึ่ง/มาหา/พระองค์ 4 แต่/พวก/เขา/ไม่อาจ/เข้าถึง/พระเยซู/ได้/เพราะ/คน/แน่น/มาก จึง/รื้อ/หลังคา/ตรง/ที่/ประทับ/แล้ว/หย่อน/ที่นอน/ซึ่ง/คน/เป็น/อัมพาต/นอน/อยู่/ลงมา 5 เมื่อ/พระเยซู/ทรง/เห็น/ความเชื่อ/ของ/พวก/เขา/ก็/ตรัส/กับ/คน/เป็น/อัมพาต/นั้น/ว่า "ลูกเอ๋ย บาป/ของ/เจ้า/ได้รับ/การอภัย/แล้ว"
6 ฝ่าย/พวก/ธรรมาจารย์/บางคน/ซึ่ง/นั่งอยู่/ที่นั่น/คิด/ใน/ใจ/ว่า 7 "ทำไม/พูด/อย่างนี้? เขา/กำลัง/พูด/หมิ่นประมาท/พระเจ้า/นี่ นอกจาก/พระเจ้า/แล้ว/ใคร/จะ/อภัย/บาป/ได้?"
8 พระเยซู/ทรงทราบ/ใน/พระทัย/ทันที/ว่า/พวก/เขา/คิด/อะไร/อยู่/ใน/ใจ/จึง/ตรัส/ว่า "ทำไม/พวก/ท่าน/จึง/คิด/เช่นนั้น? 9 ที่จะ/พูด/กับ/คน/เป็น/อัมพาต/ว่า ‘บาป/ของ/ท่าน/ได้รับ/การอภัย/แล้ว’ กับ ‘จง/ลุกขึ้น/แบก/ที่นอน/เดิน/ไป’ อย่าง/ไหน/จะ/ง่ายกว่า/กัน? 10 แต่/ทั้งนี้/ก็/เพื่อ/ให้/พวก/ท่าน/รู้ว่า/บุตร/มนุษย์/มี/สิทธิ/อำนาจ/ใน/โลก/ที่จะ/อภัย/บาป" แล้ว/พระองค์/ก็/ตรัส/กับ/คน/เป็น/อัมพาต/ว่า 11 "เรา/สั่ง/เจ้า/ว่า/ลุกขึ้น จง/แบก/ที่นอน/กลับไป/บ้าน/เถิด" 12 เขา/ก็/ลุกขึ้น/แบก/ที่นอน/เดิน/กลับ/บ้าน/ต่อหน้า/คน/ทั้งปวง ทุกคน/ต่าง/ประหลาดใจ/และ/สรรเสริญ/พระเจ้า/ว่า "เรา/ไม่/เคย/พบเห็น/อะไร/เช่นนี้/เลย!"