โรม 13

การยอม/เชื่อฟัง/ผู้/มีอำนาจ/ปกครอง

1 ทุกคน/ต้อง/ยอม/ตน/เชื่อฟัง/ผู้/มีอำนาจ/ปกครอง เพราะ/ไม่มี/ผู้/ใด/มีอำนาจ/เว้นแต่/พระเจ้า/ได้/ทรง/สถาปนา ผู้/มีอำนาจ/ต่างๆ ที่มีอยู่

ล้วน/ได้รับ/การ/แต่งตั้ง/จาก/พระเจ้า 2 ฉะนั้น/ผู้/ที่/กบฏ/ต่อ/ผู้/มีอำนาจ/ก็/กำลัง/กบฏ/ต่อ/ผู้/ที่พระเจ้า/ได้ทรง/สถาปนา และ/ผู้/ที่/ทำ/เช่นนั้น/จะ/นำ/โทษ/มาสู่/ตนเอง 3 เพราะว่า/ผู้/ปกครอง/บ้านเมือง/นั้น/ไม่น่า/กลัว/สำหรับ/คน/ที่/ทำ/ถูก แต่/น่ากลัว/สำหรับ/คน/ที่/ทำ/ผิด ท่าน/อยากจะ/พ้น/จาก/ความกลัว/ผู้/มีอำนาจ/ใช่ไหม? ถ้าเช่นนั้น/ก็/จง/ทำสิ่ง/ที่/ถูกต้อง แล้ว/เขา/จะ/ชมเชย/ท่าน 4 เพราะ/เขา/เป็น/ผู้รับใช้/ของ/พระเจ้า/เพื่อ/ประโยชน์

สุข/ของ/ท่าน แต่ถ้า/ท่านทำ/ผิด/ก็/จง/กลัว/เถิด เพราะ/เขา/ไม่ได้/ถือดาบ/ไว้/เฉยๆ เขา/เป็น/ผู้รับใช้/ของ/พระเจ้า เป็น/ตัวแทน/ของ/พระ/พิโรธ/ที่จะ/นำ/การ/ลงโทษ/มาสู่/ผู้/กระทำ/ผิด 5 ฉะนั้น/เรา/จึงต้อง/ยอม/เชื่อฟัง/ผู้/มีอำนาจ/ไม่/เพียง/เพราะ/กลัว/การ/ลงโทษ แต่/เพราะ/เห็นแก่/จิตสำนึก/ด้วย

6 และ/นี่คือ/เหตุผล/ที่/ท่าน/เสียภาษี เพราะ/ผู้/มีอำนาจ/เป็น/ผู้รับใช้/ของ/พระเจ้า ผู้/ให้/เวลา/ทั้งหมด/ของ/ตน/ใน/การ/ปกครอง/บ้านเมือง 7 จง/ให้แก่/ทุกคน/ใน/สิ่ง/ที่/ท่าน/ติดค้าง/เขา/คือ ถ้า/ท่าน/ติดค้าง/ส่วยสาอากร จง/เสีย/ส่วยสาอากร ถ้า/ติดค้าง/ภาษี จง/เสียภาษี ถ้า/ควร/ให้/ความ/เคารพ จง/ให้/ความ/เคารพ ถ้า/ควร/ให้เกียรติ จง/ให้เกียรติ