1 Bundan sonra baktım ve gökte açık bir kapı gördüm. Daha önce benimle konuşan, borazana benzeyen sesi işittim. Bu ses şöyle dedi: "Buraya çık! Sana bundan sonra olması gereken şeyleri göstereceğim." 2 Birdenbire Allahʼın Ruhʼu üzerime indi. Gökte bir taht ve tahtta oturan birini gördüm. 3 Tahtta oturanın görünüşü yeşim ve kırmızı akik diye bilinen değerli taşların parlaklığına benziyordu. Tahtın etrafında zümrüt taşını andıran yeşil bir gökkuşağı vardı.

4 Tahtın etrafında yirmi dört taht daha vardı. Bu tahtlarda yirmi dört ihtiyar oturmuştu. Üzerlerinde beyaz elbiseler giyinmiş ve başlarında altın taçlar vardı. 5 Tahttan şimşekler çakıyor, gök gürlemesinin gümbürtüsü duyuluyordu. Tahtın önünde alev alev yanan yedi meşale*4:5 Meşale Yağlı odun ve kumaştan yapılan yanan sopa. Bakınız: Yuhanna 18:3 vardı. Bunlar Allahʼın yedi ruhudur. 6 Tahtın önünde sanki kristal gibi duru, camdan bir deniz vardı. Tahtın her dört yanının ortasında birer yaratık duruyordu. Önleri ve arkaları gözlerle doluydu. 7 Birinci yaratık aslana benziyordu. İkincisi danaya benziyordu. Üçüncü yaratığın insan yüzüne benzeyen bir yüzü vardı. Dördüncüsü de uçan bir kartala benziyordu.

8 Dört yaratığın her birinin altışar kanadı vardı. Kanatların iç ve dış tarafları gözlerle doluydu. Gece gündüz hiç durmadan şöyle diyorlar:

"Kutsal, kutsal, kutsaldır

ezelden var olan, şimdi var olan ve gelecekte var olan

sonsuz güç sahibi Rab Allah!"*4:8 Yeşaya 6:3

9 Yaratıklar tahtta oturan, sonsuzlara kadar diri olan Allahʼı yüceltiyor, Oʼna saygı gösterip şükrediyorlardı. 10 Aynı anda yirmi dört ihtiyar, tahtta oturan, sonsuzlara kadar diri olan Allahʼın önünde yere kapanıyor ve sonsuzlara kadar diri Olanʼa tapınıyorlardı. Kazandıkları zafer taçlarını tahtın önüne serip şöyle diyorlar:

11 "Ya Rab, Allahımız!

Yüceltilmeye, saygı görmeye ve kudretin için övülmeye layık olan sensin.

Çünkü her şeyi sen yarattın.

Her şey senin isteğinle var oldu ve yaratıldı."

1 Depois disso, tive uma visão: vi uma porta aberta no céu, e a voz que falara comigo, como uma trombeta, dizia: "Sobe aqui e eu te mostrarei o que está para acontecer depois disso".

2 Imediatamente, fui arrebatado em espírito; no céu havia um trono, e nesse trono estava sentado um Ser.

3 E quem estava sentado assemelhava-se pelo aspec­to a uma pedra de jaspe e de sardônica. Um halo, semelhante à esmeralda, nimbava o trono.

4 Ao redor havia vinte e quatro tronos, e neles, sentados, vinte e quatro Anciãos vestidos de vestes brancas e com coroas de ouro na cabeça.

5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões. Diante do trono ardiam sete tochas de fogo, que são os sete Espíritos de Deus.

6 Havia ainda diante do trono um mar límpido como cristal. Dian­te do trono e ao redor, quatro Animais vivos cheios de olhos na frente e atrás.

7 O primeiro animal vivo assemelhava-se a um leão; o segundo, a um touro; o terceiro tinha um rosto como o de um homem; e o quarto era semelhante a uma águia em pleno voo.

8 Esses Animais tinham cada um seis asas cobertas de olhos por dentro e por fora. Não cessavam de clamar dia e noite: "Santo, Santo, Santo é o Senhor Deus, o Dominador, o que é, o que era e o que deve voltar".

9 E cada vez que aqueles Animais rendiam glória, honra e ação de graças àquele que vive pelos séculos dos séculos,

10 os vinte e quatro Anciãos inclinavam-se profundamente diante daquele que estava no trono e prostravam-se diante daquele que vive pelos séculos dos séculos, e depunham suas coroas diante do trono, dizendo:

11 "Tu és digno, Senhor, nosso Deus, de receber a honra, a glória e a majestade, porque criaste todas as coisas, e por tua vontade é que existem e foram criadas".