1 Şunu demek istiyorum: mirasçı çocuk olduğu sürece, her şeyin sahibi olsa da, bir köleden farksızdır. 2 Babasının kararlaştırdığı zamana kadar, kendisini güden ve malını mülkünü yöneten kişilerin emrindedir. 3 Aynı şekilde biz de çocuk gibiydik. Bu dünyayı yöneten temel kuvvetlere esirdik. 4 Ama zaman dolunca, Allah kendi Oğluʼnu gönderdi. O, bir kadından doğdu ve Tevrat kanunlarına uyarak yaşadı. 5 Öyle ki, Tevrat kanunlarının hükmü altında yaşayanları esirlikten kurtarsın ve bizler oğulluk hakkını alalım. 6 Oğul olduğunuz için Allah, kendi Oğluʼnun "Abba!"*4:6 Abba Aramiceʼde baba anlamına gelir. yani Baba diye haykıran Ruhuʼnu yüreklerinize koydu. 7 Bu yüzden artık sen köle değil, oğulsun. Hem de oğul olduğun için Allah seni mirasçı da yaptı.

8 Siz Allahʼtan daha habersizken, gerçekte tanrı olmayan varlıklara kölelik ederdiniz. 9 Ama şimdi Allahʼı tanıdınız, daha doğrusu, Allah tarafından tanındınız. O zaman nasıl oluyor da, siz tekrar bu dünyayı yöneten temel kuvvetlere dönüyorsunuz? O güçsüz ve faydasız kuvvetlere yeniden esir mi olmak istiyorsunuz? 10 Özel günleri, ayları, mevsimleri ve yılları kutluyorsunuz. 11 Sizin için korkuyorum. Acaba sizin için boşuna mı uğraştım?

12 Kardeşler, size yalvarırım, benim gibi olun, çünkü ben de sizin gibi oldum. Siz bana hiç kötü davranmadınız. 13 Bildiğiniz gibi hasta olduğum için yanınıza geldim ve Müjdeʼyi size ilk defa o zaman vaaz ettim. 14 Bedenimin vaziyeti sabrınızı denemiş olmalı. Yine de beni hor görmediniz, reddetmediniz. Beni Allahʼın bir meleğini, hatta İsa Mesihʼin kendisini kabul eder gibi kabul ettiniz. 15 Gösterdiğiniz o iyi niyete ne oldu? Sizin için şahitlik ederim ki, eğer mümkün olsaydı, kendi gözlerinizi çıkarıp bana verirdiniz. 16 Peki, doğrusunu söylediğim için size düşman mı oldum?

17 O kişiler sizi kazanmaya uğraşıyorlar. Ama iyi niyetle uğraşmıyorlar. Sizi benden ayırmak istiyorlar. Öyle ki, siz onlar için uğraşasınız. 18 İyi niyetle uğraşılacaksa, yalnız aranızda olduğum zaman değil, her zaman uğraşmak iyidir. 19 Ey evlatlarım! Mesih hayatlarınızda şekil alana kadar sizin için adeta yeniden doğum sancısı çekiyorum. 20 Keşke şu an sizinle beraber olup sesimin tonunu değiştirebilsem, çünkü sizinle ne yapacağıma şaşırdım.

21 Tevrat kanunlarının hükmü altında olmak isteyen sizler söyleyin bana bakalım, Tevratʼın ne dediğini bilmiyor musunuz? 22 Tevratʼta şöyle yazılmıştır: İbrahimʼin iki oğlu vardı, biri köle kadından, öbürü de özgür kadından. 23 Köle kadının oğlu herhangi bir insan gibi doğdu. Özgür kadının oğlu ise, Allahʼın vaadi sonucu doğdu.

24 Bu dediklerim benzetme olarak anlaşılabilir. Bu kadınlar iki antlaşmaya benzer: biri Sina Dağıʼndan olan antlaşmadır. Bu antlaşma, Hacerʼe benzer. Hacer köle kadındır; bu yüzden köle çocuklar doğurur. 25 Hacer, Arabistanʼdaki Sina Dağıʼnı temsil eder. Bu dağ şimdiki Yeruşalimʼin karşılığıdır. Çünkü o, çocuklarıyla birlikte kölelik ediyor. 26 Ama göksel Yeruşalim özgürdür. Bizim annemiz odur. 27 Çünkü şöyle yazılmıştır:

"Sevin, ey kısır olan,

doğurmayan kadın!

Doğum sancısı nedir bilmeyen sen,

sesini yükselt ve haykır!

Çünkü terk edilmiş kadının çocukları,

kocalı kadının çocuklarından daha çoktur."*4:27 Yeşaya 54:1

28 Sizler ise, kardeşler, İshak gibi Allahʼın vaadi sonucu doğan evlatlarsınız. 29 Ama durum eskiden neyse, şimdi de öyle: herkes gibi doğan, Allahʼın Ruhuʼnun gücüyle doğana eziyet ediyor.*4:29 Hacerʼden doğan İsmail herkes gibi doğdu. İbrahimʼin kısır ve yaşlı karısı Saraʼdan doğan İshak ise Allahʼın Ruhuʼnun gücüyle doğdu. İnsan çabasıyla kurtulmaya çalışanların Kutsal Ruhʼun gücüyle yeniden doğup kurtulanlara eziyet etmesi, İsmailʼin İshakʼa eziyet etmesine benzetilir. 30 Ama Tevrat ne diyor? "Köle kadını ve onun oğlunu kov. Çünkü köle kadının oğlu, özgür kadının oğluyla birlikte mirasçı olmayacak."*4:30 Yaratılış 21:10 31 Biz de kardeşler, köle kadının evlatları değil, özgür kadının evlatlarıyız.

1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,

2 mas está sob tutores e admi­nistradores, até o tempo determinado por seu pai.

3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.

4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma Lei,

5 a fim de remir os que estavam sob a Lei, para que recebêssemos a sua adoção.

6 A prova de que sois fi­lhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: "Aba, Pai!’’.

7 , já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.

8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.

9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?

10 Observais dias, meses, estações e anos!

11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão.

12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.

13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho

14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitas­tes, antes, me acolhes­tes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.

15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para me dar!

16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?

17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.

18 É maravilhoso receber demons­trações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.

19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,

20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.

21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma Lei: não ouvis a Lei?

22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.

23 O da escrava, filho da nature­za; e o da livre, filho da promessa.

24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulhe­res repre­sentam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.

25 (O monte Sinai está na Arábia.) Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.

26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,

27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido (Is 54,1).

28 Como Isaac, irmãos, vós sois fi­lhos da promessa.

29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.

30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre (Gn 21,10).

31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.